حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ، قَالَ قُلْنَا لِخَبَّابٍ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ . قُلْنَا بِمَ كُنْتُمْ تَعْرِفُونَ ذَاكَ قَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ .
Abu Maʼmar (rahimahulloh) shunday dedi: Biz Xabbobga: «Rasululloh ﷺ peshin va asr namozlarida (qiroat) oʻqirmidilar?» dedik. U: «Ha», dedi. Biz: «Buni qaydan bilardingiz?» dedik. U: «Soqollarining qimirlashidan», dedi.Абу Маъмар (раҳимаҳуллоҳ) шундай деди: Биз Хаббобга: «Расулуллоҳ ﷺ пешин ва аср намозларида (қироат) ўқирмидилар?» дедик. У: «Ҳа», деди. Биз: «Буни қайдан билардингиз?» дедик. У: «Соқолларининг қимирлашидан», деди.