Abu Usayd as-Soidiy

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، حَدَّثَنِي زُهَيْرٌ أَبُو خَيْثَمَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ، حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، أَحَدِ بَنِي مَالِكٍ عَنْ عَبَّاسٍ، - أَوْ عَيَّاشِ - بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ أَبُوهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَفِي الْمَجْلِسِ أَبُو هُرَيْرَةَ وَأَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ وَأَبُو أُسَيْدٍ بِهَذَا الْخَبَرِ يَزِيدُ أَوْ يَنْقُصُ قَالَ فِيهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ - يَعْنِي مِنَ الرُّكُوعِ - فَقَالَ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ ‏"‏ ‏.‏ وَرَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اللَّهُ أَكْبَرُ ‏"‏ ‏.‏ فَسَجَدَ فَانْتَصَبَ عَلَى كَفَّيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَصُدُورِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ ثُمَّ كَبَّرَ فَجَلَسَ فَتَوَرَّكَ وَنَصَبَ قَدَمَهُ الأُخْرَى ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَقَامَ وَلَمْ يَتَوَرَّكْ ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ ثُمَّ جَلَسَ بَعْدَ الرَّكْعَتَيْنِ حَتَّى إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَنْهَضَ لِلْقِيَامِ قَامَ بِتَكْبِيرَةٍ ثُمَّ رَكَعَ الرَّكْعَتَيْنِ الأُخْرَيَيْنِ وَلَمْ يَذْكُرِ التَّوَرُّكَ فِي التَّشَهُّدِ ‏.‏

Abbos yoki Ayyosh ibn Sahl as-Soidiydan (rahimahulloh) rivoyat qilinadiki, u bir davrada boʻlgan ekan. Davrada uning otasi — u Paygʻambar ﷺ ning sahobalaridan edi, shuningdek Abu Hurayra, Abu Humayd as-Soidiy va Abu Usayd (roziyallohu anhum) ham bor edi. U ushbu xabarni biroz ziyoda yoki kamaytirib (rivoyat qildi). U bunda shunday dedi: Soʻng u zot boshlarini — yaʼni rukuʼdan — koʻtarib: «Samiʼallohu liman hamidah, Allohumma robbano lakal-hamd» (Alloh Oʻziga hamd aytganni eshitdi, ey Alloh, ey Robbimiz, hamd Senga xosdir) dedilar va qoʻllarini koʻtardilar, soʻng «Allohu akbar» deb sajda qildilar va sajda qilgan holatlarida kaftlari, tizzalari va oyoqlari uchlari bilan (yerga) tik turdilar, soʻng takbir aytib oʻtirdilar va tovarruk qilib, ikkinchi oyoqlarini tik tutdilar, soʻng takbir aytib sajda qildilar, soʻng takbir aytib turdilar, ammo tovarruk qilmadilar. Soʻng (roviy) hadisni davom ettirdi. U dedi: Soʻng u zot ikki rakaatdan keyin oʻtirdilar; qachonki qiyomga turmoqchi boʻlsalar, takbir bilan turar edilar, soʻng oxirgi ikki rakaatni oʻqidilar. U tashahhudda tovarruk qilishni zikr qilmadi.Аббос ёки Айёш ибн Саҳл ас-Соидийдан (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қилинадики, у бир даврада бўлган экан. Даврада унинг отаси — у Пайғамбар ﷺ нинг саҳобаларидан эди, шунингдек Абу Ҳурайра, Абу Ҳумайд ас-Соидий ва Абу Усайд (розияллоҳу анҳум) ҳам бор эди. У ушбу хабарни бироз зиёда ёки камайтириб (ривоят қилди). У бунда шундай деди: Сўнг у зот бошларини — яъни рукуъдан — кўтариб: «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ, Аллоҳумма роббано лакал-ҳамд» (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди, эй Аллоҳ, эй Роббимиз, ҳамд Сенга хосдир) дедилар ва қўлларини кўтардилар, сўнг «Аллоҳу акбар» деб сажда қилдилар ва сажда қилган ҳолатларида кафтлари, тиззалари ва оёқлари учлари билан (ерга) тик турдилар, сўнг такбир айтиб ўтирдилар ва товаррук қилиб, иккинчи оёқларини тик тутдилар, сўнг такбир айтиб сажда қилдилар, сўнг такбир айтиб турдилар, аммо товаррук қилмадилар. Сўнг (ровий) ҳадисни давом эттирди. У деди: Сўнг у зот икки ракаатдан кейин ўтирдилар; қачонки қиёмга турмоқчи бўлсалар, такбир билан турар эдилар, сўнг охирги икки ракаатни ўқидилар. У ташаҳҳудда товаррук қилишни зикр қилмади.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، أَخْبَرَنِي فُلَيْحٌ، حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ، قَالَ اجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرُوا صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ بَعْضَ هَذَا قَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ كَأَنَّهُ قَابِضٌ عَلَيْهِمَا وَوَتَّرَ يَدَيْهِ فَتَجَافَى عَنْ جَنْبَيْهِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَمْكَنَ أَنْفَهُ وَجَبْهَتَهُ وَنَحَّى يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَأَقْبَلَ بِصَدْرِ الْيُمْنَى عَلَى قِبْلَتِهِ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَكَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عُتْبَةُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ لَمْ يَذْكُرِ التَّوَرُّكَ وَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ فُلَيْحٍ وَذَكَرَ الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ نَحْوَ جِلْسَةِ حَدِيثِ فُلَيْحٍ وَعُتْبَةَ ‏.‏

Abbos ibn Sahldan (rahimahulloh) rivoyat qilinadi, u shunday dedi: Abu Humayd, Abu Usayd, Sahl ibn Saʼd va Muhammad ibn Maslama (roziyallohu anhum) yigʻilib, Rasululloh ﷺ ning namozlarini zikr qildilar. Shunda Abu Humayd: «Men orangizda Rasululloh ﷺ ning namozlarini eng yaxshi biluvchingizman», dedi va uning bir qismini zikr qildi. U dedi: Soʻng u zot rukuʼ qilib, goʻyo tizzalarini ushlaganday qoʻllarini ularning ustiga qoʻyar, qoʻllarini yon tomonlaridan uzoq tutib (yoyar) edilar. U dedi: Soʻng sajda qilib, burunlari va peshonalarini (yerga) tegizar, qoʻllarini yon tomonlaridan uzoqlashtirar, kaftlarini yelkalari roʻparasiga qoʻyar edilar, soʻng har bir suyak oʻz oʻrniga qaytguncha boshlarini koʻtarar edilar — toki tugatdilar. Soʻng oʻtirib, chap oyoqlarini yozdilar va oʻng oyoqlarining uchini qiblalariga qaratdilar, oʻng kaftlarini oʻng tizzalariga, chap kaftlarini chap tizzalariga qoʻydilar va barmoqlari bilan ishora qildilar. Abu Dovud aytdi: Ushbu hadisni Utba ibn Abu Hakim Abdulloh ibn Iysodan, u Abbos ibn Sahldan rivoyat qilgan, ammo u tovarruk qilishni zikr qilmagan va Fulayhning hadisiga oʻxshash rivoyat qilgan; Hasan ibn Hurr esa Fulayh va Utbaning hadisidagi oʻtirishga oʻxshash holatni zikr qilgan.Аббос ибн Саҳлдан (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қилинади, у шундай деди: Абу Ҳумайд, Абу Усайд, Саҳл ибн Саъд ва Муҳаммад ибн Маслама (розияллоҳу анҳум) йиғилиб, Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини зикр қилдилар. Шунда Абу Ҳумайд: «Мен орангизда Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини энг яхши билувчингизман», деди ва унинг бир қисмини зикр қилди. У деди: Сўнг у зот рукуъ қилиб, гўё тиззаларини ушлагандай қўлларини уларнинг устига қўяр, қўлларини ён томонларидан узоқ тутиб (ёяр) эдилар. У деди: Сўнг сажда қилиб, бурунлари ва пешоналарини (ерга) тегизар, қўлларини ён томонларидан узоқлаштирар, кафтларини елкалари рўпарасига қўяр эдилар, сўнг ҳар бир суяк ўз ўрнига қайтгунча бошларини кўтарар эдилар — токи тугатдилар. Сўнг ўтириб, чап оёқларини ёздилар ва ўнг оёқларининг учини қиблаларига қаратдилар, ўнг кафтларини ўнг тиззаларига, чап кафтларини чап тиззаларига қўйдилар ва бармоқлари билан ишора қилдилар. Абу Довуд айтди: Ушбу ҳадисни Утба ибн Абу Ҳаким Абдуллоҳ ибн Ийсодан, у Аббос ибн Саҳлдан ривоят қилган, аммо у товаррук қилишни зикр қилмаган ва Фулайҳнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилган; Ҳасан ибн Ҳурр эса Фулайҳ ва Утбанинг ҳадисидаги ўтиришга ўхшаш ҳолатни зикр қилган.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، أَخْبَرَنِي فُلَيْحٌ، أَخْبَرَنِي عَبَّاسُ بْنُ سَهْلٍ، قَالَ اجْتَمَعَ أَبُو حُمَيْدٍ وَأَبُو أُسَيْدٍ وَسَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ وَلَمْ يَذْكُرِ الرَّفْعَ إِذَا قَامَ مِنْ ثِنْتَيْنِ وَلاَ الْجُلُوسَ قَالَ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَأَقْبَلَ بِصَدْرِ الْيُمْنَى عَلَى قِبْلَتِهِ ‏.‏

Abbos ibn Sahl (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Abu Humayd, Abu Usayd, Sahl ibn Saʼd va Muhammad ibn Maslama jam boʻlishdi» — soʻng u shu hadisni zikr qildi, lekin ikki rakatdan turganda qoʻl koʻtarishni ham, oʻtirishni ham zikr qilmadi. U dedi: «Qachonki (sajdani) tugatganlarida oʻtirib, chap oyoqlarini yozib, oʻng oyoqlarining uchini qiblaga qaratdilar».Аббос ибн Саҳл (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У деди: «Абу Ҳумайд, Абу Усайд, Саҳл ибн Саъд ва Муҳаммад ибн Маслама жам бўлишди» — сўнг у шу ҳадисни зикр қилди, лекин икки ракатдан турганда қўл кўтаришни ҳам, ўтиришни ҳам зикр қилмади. У деди: «Қачонки (саждани) тугатганларида ўтириб, чап оёқларини ёзиб, ўнг оёқларининг учини қиблага қаратдилар».