Abu Usayd as-Soidiy

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ خَيْرَ دُورِ الأَنْصَارِ دَارُ بَنِي النَّجَّارِ، ثُمَّ عَبْدِ الأَشْهَلِ، ثُمَّ دَارُ بَنِي الْحَارِثِ، ثُمَّ بَنِي سَاعِدَةَ، وَفِي كُلِّ دُورِ الأَنْصَارِ خَيْرٌ ‏"‏‏.‏ فَلَحِقْنَا سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فَقَالَ أَبَا أُسَيْدٍ أَلَمْ تَرَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيَّرَ الأَنْصَارَ فَجَعَلَنَا أَخِيرًا فَأَدْرَكَ سَعْدٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، خُيِّرَ دُورُ الأَنْصَارِ فَجُعِلْنَا آخِرًا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَوَلَيْسَ بِحَسْبِكُمْ أَنْ تَكُونُوا مِنَ الْخِيَارِ ‏"‏‏.‏

Paygʻambar ﷺ: «Albatta ansor xonadonlarining eng yaxshisi Bani Najjor xonadoni, soʻng Abdulashhal, soʻng Bani Horis xonadoni, soʻng Bani Soidadir. Ansorning barcha xonadonlarida yaxshilik bordir», dedilar. Soʻng biz Saʼd ibn Ubodaga yetib bordik. (Abu Humayd:) «Ey Abu Usayd, Allohning paygʻambari ﷺ ansorlarni (martabaga) qoʻyib, bizni oxirgi qildilar-ku, koʻrmadingmi?» dedi. Shunda Saʼd Paygʻambar ﷺga yetib borib: «Ey Allohning Rasuli, ansor xonadonlari (martabaga) qoʻyildi, biz esa oxirgi qilindik», dedi. U zot: «Sizlarning eng yaxshilardan boʻlishingiz oʻzingizga yetarli emasmi?» dedilar.Пайғамбар ﷺ: «Албатта ансор хонадонларининг энг яхшиси Бани Нажжор хонадони, сўнг Абдулашҳал, сўнг Бани Ҳорис хонадони, сўнг Бани Соидадир. Ансорнинг барча хонадонларида яхшилик бордир», дедилар. Сўнг биз Саъд ибн Убодага етиб бордик. (Абу Ҳумайд:) «Эй Абу Усайд, Аллоҳнинг пайғамбари ﷺ ансорларни (мартабага) қўйиб, бизни охирги қилдилар-ку, кўрмадингми?» деди. Шунда Саъд Пайғамбар ﷺга етиб бориб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ансор хонадонлари (мартабага) қўйилди, биз эса охирги қилиндик», деди. У зот: «Сизларнинг энг яхшилардан бўлишингиз ўзингизга етарли эмасми?» дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ دَعَا أَبُو أُسَيْدٍ السَّاعِدِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي عُرْسِهِ، وَكَانَتِ امْرَأَتُهُ يَوْمَئِذٍ خَادِمَهُمْ وَهْىَ الْعَرُوسُ، قَالَ سَهْلٌ تَدْرُونَ مَا سَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْقَعَتْ لَهُ تَمَرَاتٍ مِنَ اللَّيْلِ، فَلَمَّا أَكَلَ سَقَتْهُ إِيَّاهُ‏.‏

(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Abu Usayd as-Soidiy oʻ z toʻ yida Rasululloh ﷺni (taomga) chaqirdi; oʻ sha kuni uning xotini — u (yangi) kelin boʻ la turib — ularning xizmatchisi (xizmat qiluvchisi) edi. Sahl: «Rasululloh ﷺga nima ichirganini bilasizlarmi? — U zotga kechadan (oldindan) bir necha xurmoni (suvda) ivitib (boʻ ktirib) qoʻ ygan edi; u zot (taomni) yeb boʻ lgach, unga oʻ shani (ivitilgan xurmo suvini) ichirdi», dedi.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Абу Усайд ас-Соидий ў з тў йида Расулуллоҳ ﷺни (таомга) чақирди; ў ша куни унинг хотини — у (янги) келин бў ла туриб — уларнинг хизматчиси (хизмат қилувчиси) эди. Саҳл: «Расулуллоҳ ﷺга нима ичирганини биласизларми? — У зотга кечадан (олдиндан) бир неча хурмони (сувда) ивитиб (бў ктириб) қў йган эди; у зот (таомни) еб бў лгач, унга ў шани (ивитилган хурмо сувини) ичирди», деди.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ لَمَّا عَرَّسَ أَبُو أُسَيْدٍ السَّاعِدِيُّ دَعَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابَهُ، فَمَا صَنَعَ لَهُمْ طَعَامًا وَلاَ قَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ إِلاَّ امْرَأَتُهُ أُمُّ أُسَيْدٍ، بَلَّتْ تَمَرَاتٍ فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ مِنَ اللَّيْلِ، فَلَمَّا فَرَغَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الطَّعَامِ أَمَاثَتْهُ لَهُ فَسَقَتْهُ، تُتْحِفُهُ بِذَلِكَ‏.‏

(Sahl (ibn Saʼd) (roziyallohu anhu) aytdi:) Abu Usayd as-Soidiy (toʻ y) qilganida, Paygʻambar ﷺ va u zotning ashobini (taomga) chaqirdi. Ularga — uning xotini Ummu Usayddan boshqa hech kim — taom tayyorlamadi va uni ularga yaqinlashtirmadi (tortmadi): u kechadan (oldindan) toshdan (yasalgan) bir idishda (tavr) bir necha xurmoni ivitib (boʻ ktirib) qoʻ ygan edi. Paygʻambar ﷺ taomdan farogʻ at topgach (yeb boʻ lgach), u (Ummu Usayd) uni (xurmo suvini) ezib (suyultirib) u zotga ichirdi — buni u zotga (xos) tuhfa (tortiq) qildi.(Саҳл (ибн Саъд) (розияллоҳу анҳу) айтди:) Абу Усайд ас-Соидий (тў й) қилганида, Пайғамбар ﷺ ва у зотнинг ашобини (таомга) чақирди. Уларга — унинг хотини Умму Усайддан бошқа ҳеч ким — таом тайёрламади ва уни уларга яқинлаштирмади (тортмади): у кечадан (олдиндан) тошдан (ясалган) бир идишда (тавр) бир неча хурмони ивитиб (бў ктириб) қў йган эди. Пайғамбар ﷺ таомдан фароғ ат топгач (еб бў лгач), у (Умму Усайд) уни (хурмо сувини) эзиб (суюлтириб) у зотга ичирди — буни у зотга (хос) туҳфа (тортиқ) қилди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَا أُسَيْدٍ السَّاعِدِيَّ، دَعَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِعُرْسِهِ، فَكَانَتِ امْرَأَتُهُ خَادِمَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَهْىَ الْعَرُوسُ، فَقَالَتْ أَوْ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا أَنْقَعَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْقَعَتْ لَهُ تَمَرَاتٍ مِنَ اللَّيْلِ فِي تَوْرٍ‏.‏

(Abu Hozim, Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)ni (shunday) deganini eshitdi:) Abu Usayd as-Soidiy Paygʻambar ﷺni oʻ z toʻ yiga (taomga) chaqirdi; oʻ sha kuni uning xotini — u (yangi) kelin boʻ la turib — ularning xizmatchisi edi. U (ayol) — yoki u (Sahl) — dedi: «Rasululloh ﷺga nima ivitib (tayyorlab) qoʻ yganini bilasizlarmi? — U zotga kechadan (oldindan) bir idishda (tavr) bir necha xurmoni ivitib qoʻ ygan edi.»(Абу Ҳозим, Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)ни (шундай) деганини эшитди:) Абу Усайд ас-Соидий Пайғамбар ﷺни ў з тў йига (таомга) чақирди; ў ша куни унинг хотини — у (янги) келин бў ла туриб — уларнинг хизматчиси эди. У (аёл) — ёки у (Саҳл) — деди: «Расулуллоҳ ﷺга нима ивитиб (тайёрлаб) қў йганини биласизларми? — У зотга кечадан (олдиндан) бир идишда (тавр) бир неча хурмони ивитиб қў йган эди.»

وَقَالَ الْحُسَيْنُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّيْسَابُورِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، وَأَبِي، أُسَيْدٍ قَالاَ تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أُمَيْمَةَ بِنْتَ شَرَاحِيلَ، فَلَمَّا أُدْخِلَتْ عَلَيْهِ بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَكَأَنَّهَا كَرِهَتْ ذَلِكَ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُجَهِّزَهَا وَيَكْسُوَهَا ثَوْبَيْنِ رَازِقِيَّيْنِ‏.‏

(Abbos ibn Sahl, otasi (Sahl) va Abu Usayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi)ki, ular ikkovi: «Paygʻambar ﷺ Umayma bint Sharohilga uylandilar; u u zotning oldigʻa kiritilgach, u zot qoʻ llarini unga choʻ zdilar; (lekin) u (ayol) buni yoqtirmagandek (boʻ ldi). Shunda u zot Abu Usaydga — uni jihozlab (zarur narsasini berib), unga ikki rozqiy (oq) kiyim kiydirishni — buyurdilar» dedi.(Аббос ибн Саҳл, отаси (Саҳл) ва Абу Усайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилди)ки, улар иккови: «Пайғамбар ﷺ Умайма бинт Шароҳилга уйландилар; у у зотнинг олдиға киритилгач, у зот қў лларини унга чў здилар; (лекин) у (аёл) буни ёқтирмагандек (бў лди). Шунда у зот Абу Усайдга — уни жиҳозлаб (зарур нарсасини бериб), унга икки розқий (оқ) кийим кийдиришни — буюрдилар» деди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلاً، يَقُولُ أَتَى أَبُو أُسَيْدٍ السَّاعِدِيُّ فَدَعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي عُرْسِهِ، فَكَانَتِ امْرَأَتُهُ خَادِمَهُمْ وَهْىَ الْعَرُوسُ‏.‏ قَالَتْ أَتَدْرُونَ مَا سَقَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْقَعْتُ لَهُ تَمَرَاتٍ مِنَ اللَّيْلِ فِي تَوْرٍ‏.‏

(Abu Hozim aytdi: Men Sahl (ibn Saʼd) (roziyallohu anhu)ni (shunday) deganini eshitdim:) Abu Usayd as-Soidiy kelib, Rasululloh ﷺni oʻ z toʻ yiga chaqirdi; uning xotini ularning xizmatkori edi — u (oʻ sha kuni) kelin edi. U: «Bilasizlarmi, men Rasululloh ﷺga nima (sharbat) ichirdim? Men u zotga kechasi bir tavr (tosh idish)da bir necha xurmoni (suvda) ivitib (boʻ ktirib) qoʻ ygan edim» dedi.(Абу Ҳозим айтди: Мен Саҳл (ибн Саъд) (розияллоҳу анҳу)ни (шундай) деганини эшитдим:) Абу Усайд ас-Соидий келиб, Расулуллоҳ ﷺни ў з тў йига чақирди; унинг хотини уларнинг хизматкори эди — у (ў ша куни) келин эди. У: «Биласизларми, мен Расулуллоҳ ﷺга нима (шарбат) ичирдим? Мен у зотга кечаси бир тавр (тош идиш)да бир неча хурмони (сувда) ивитиб (бў ктириб) қў йган эдим» деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَا أُسَيْدٍ السَّاعِدِيَّ، دَعَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِعُرْسِهِ، فَكَانَتِ امْرَأَتُهُ خَادِمَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَهْىَ الْعَرُوسُ‏.‏ فَقَالَتْ مَا تَدْرُونَ مَا أَنْقَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْقَعْتُ لَهُ تَمَرَاتٍ مِنَ اللَّيْلِ فِي تَوْرٍ‏.‏

(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Abu Usayd as-Soidiy Paygʻambar ﷺni oʻ z toʻ yiga chaqirdi; uning xotini oʻ sha kun ularning xizmatkori edi — u kelin edi. U: «Bilasizlarmi, men Rasululloh ﷺga nima (sharbat) ivitib qoʻ ydim? Men u zotga kechasi bir tavr (tosh idish)da bir necha xurmoni (suvda) ivitib (boʻ ktirib) qoʻ ygan edim» dedi.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Абу Усайд ас-Соидий Пайғамбар ﷺни ў з тў йига чақирди; унинг хотини ў ша кун уларнинг хизматкори эди — у келин эди. У: «Биласизларми, мен Расулуллоҳ ﷺга нима (шарбат) ивитиб қў йдим? Мен у зотга кечаси бир тавр (тош идиш)да бир неча хурмони (сувда) ивитиб (бў ктириб) қў йган эдим» деди.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ ذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةٌ مِنَ الْعَرَبِ، فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ السَّاعِدِيَّ أَنْ يُرْسِلَ إِلَيْهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا، فَقَدِمَتْ فَنَزَلَتْ فِي أُجُمِ بَنِي سَاعِدَةَ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَاءَهَا فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَإِذَا امْرَأَةٌ مُنَكِّسَةٌ رَأْسَهَا، فَلَمَّا كَلَّمَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ قَدْ أَعَذْتُكِ مِنِّي ‏"‏‏.‏ فَقَالُوا لَهَا أَتَدْرِينَ مَنْ هَذَا قَالَتْ لاَ‏.‏ قَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ لِيَخْطُبَكِ‏.‏ قَالَتْ كُنْتُ أَنَا أَشْقَى مِنْ ذَلِكَ‏.‏ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ حَتَّى جَلَسَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ، ثُمَّ قَالَ ‏"‏ اسْقِنَا يَا سَهْلُ ‏"‏‏.‏ فَخَرَجْتُ لَهُمْ بِهَذَا الْقَدَحِ فَأَسْقَيْتُهُمْ فِيهِ، فَأَخْرَجَ لَنَا سَهْلٌ ذَلِكَ الْقَدَحَ فَشَرِبْنَا مِنْهُ‏.‏ قَالَ ثُمَّ اسْتَوْهَبَهُ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بَعْدَ ذَلِكَ فَوَهَبَهُ لَهُ‏.‏

(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺga arablardan bir ayol (haqida) zikr qilindi; u zot Abu Usayd as-Soidiyga — unga (xabar) yuborishni — buyurdilar; u unga (xabar) yubordi. U keldi va Banu Soida qoʻ rgʻ onida (ujum) tushdi. Paygʻambar ﷺ (yoʻ lga) chiqib, uning oldiga keldilar va uning huzuriga kirdilar — birdan u (ayol) boshini (yerga) eggan (ayol) edi. Paygʻambar ﷺ unga (gap) qilgach, u: «Men sendan Allohga panoh tilayman» dedi. U zot: «Men seni oʻ zimdan panoh berdim (qoʻ yib yubordim)» dedilar. (Odamlar) unga: «Bu kim ekanini bilasanmi?» dedi. U: «Yoʻq» dedi. Ular: «Bu — Rasululloh ﷺ; seni xostgorlik qilgani (sovchilikka) keldilar» dedi. U: «Men shunchalik baxtsiz (shoʻrpeshana) edim-a!» dedi. Soʻng Paygʻambar ﷺ oʻ sha kun (yurib) keldilar — to oʻ zlari va ashobi Banu Soidaning sayfasida (soyabonida) oʻ tirdilar, soʻng: «Bizga (suv) ichir, ey Sahl» dedilar. (Sahl:) Men ularga mana shu qadah (bilan suv) chiqarib, unda ularga ichirdim. (Roviy:) Sahl bizga oʻ sha qadahni chiqardi; biz undan ichdik. (Roviy:) Soʻng buni Umar ibn Abdulaziz undan (hadya qilishini) soʻradi; u (Sahl) uni unga hadya qildi.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺга араблардан бир аёл (ҳақида) зикр қилинди; у зот Абу Усайд ас-Соидийга — унга (хабар) юборишни — буюрдилар; у унга (хабар) юборди. У келди ва Бану Соида қў рғ онида (ужум) тушди. Пайғамбар ﷺ (йў лга) чиқиб, унинг олдига келдилар ва унинг ҳузурига кирдилар — бирдан у (аёл) бошини (ерга) эгган (аёл) эди. Пайғамбар ﷺ унга (гап) қилгач, у: «Мен сендан Аллоҳга паноҳ тилайман» деди. У зот: «Мен сени ў зимдан паноҳ бердим (қў йиб юбордим)» дедилар. (Одамлар) унга: «Бу ким эканини биласанми?» деди. У: «Йўқ» деди. Улар: «Бу — Расулуллоҳ ﷺ; сени хостгорлик қилгани (совчиликка) келдилар» деди. У: «Мен шунчалик бахтсиз (шўрпешана) эдим-а!» деди. Сўнг Пайғамбар ﷺ ў ша кун (юриб) келдилар — то ў злари ва ашоби Бану Соиданинг сайфасида (соябонида) ў тирдилар, сўнг: «Бизга (сув) ичир, эй Саҳл» дедилар. (Саҳл:) Мен уларга мана шу қадаҳ (билан сув) чиқариб, унда уларга ичирдим. (Ровий:) Саҳл бизга ў ша қадаҳни чиқарди; биз ундан ичдик. (Ровий:) Сўнг буни Умар ибн Абдулазиз ундан (ҳадя қилишини) сўради; у (Саҳл) уни унга ҳадя қилди.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ أُتِيَ بِالْمُنْذِرِ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ وُلِدَ، فَوَضَعَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَأَبُو أُسَيْدٍ جَالِسٌ، فَلَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَأَمَرَ أَبُو أُسَيْدٍ بِابْنِهِ فَاحْتُمِلَ مِنْ فَخِذِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَفَاقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ أَيْنَ الصَّبِيُّ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو أُسَيْدٍ قَلَبْنَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا اسْمُهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ فُلاَنٌ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَلَكِنْ أَسْمِهِ الْمُنْذِرَ ‏"‏‏.‏ فَسَمَّاهُ يَوْمَئِذٍ الْمُنْذِرَ‏.‏

(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Munzir ibn Abu Usayd tugʻilganida, Paygʻambar ﷺning oldilariga keltirildi; (u zot) uni sonlariga (tizzalariga) qoʻydilar, Abu Usayd esa (yonlarida) oʻtirgan edi. Paygʻambar ﷺ oldilaridagi bir narsa bilan (chalgʻib) band boʻldilar, shunda Abu Usayd oʻgʻlini (olib ketishni) buyurdi, u Paygʻambar ﷺning sonlaridan koʻtarib olindi. Paygʻambar ﷺ (oʻzlariga) kelib: «Bola qani?» dedilar. Abu Usayd: «Uni (uyga) qaytardik, yo Rasululloh» dedi. (U zot:) «Uning ismi nima?» dedilar. U: «Falon» dedi. (U zot:) «Yoʻq, uni Munzir deb atagin» dedilar. Bas, u oʻsha kuni uni Munzir deb atadi.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мунзир ибн Абу Усайд туғилганида, Пайғамбар ﷺнинг олдиларига келтирилди; (у зот) уни сонларига (тиззаларига) қўйдилар, Абу Усайд эса (ёнларида) ўтирган эди. Пайғамбар ﷺ олдиларидаги бир нарса билан (чалғиб) банд бўлдилар, шунда Абу Усайд ўғлини (олиб кетишни) буюрди, у Пайғамбар ﷺнинг сонларидан кўтариб олинди. Пайғамбар ﷺ (ўзларига) келиб: «Бола қани?» дедилар. Абу Усайд: «Уни (уйга) қайтардик, ё Расулуллоҳ» деди. (У зот:) «Унинг исми нима?» дедилар. У: «Фалон» деди. (У зот:) «Йўқ, уни Мунзир деб атагин» дедилар. Бас, у ўша куни уни Мунзир деб атади.

حَدَّثَنِي عَلِيٌّ، سَمِعَ عَبْدَ الْعَزِيزِ بْنَ أَبِي حَازِمٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَا أُسَيْدٍ، صَاحِبَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَعْرَسَ فَدَعَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِعُرْسِهِ، فَكَانَتِ الْعَرُوسُ خَادِمَهُمْ‏.‏ فَقَالَ سَهْلٌ لِلْقَوْمِ هَلْ تَدْرُونَ مَا سَقَتْهُ قَالَ أَنْقَعَتْ لَهُ تَمْرًا فِي تَوْرٍ مِنَ اللَّيْلِ، حَتَّى أَصْبَحَ عَلَيْهِ فَسَقَتْهُ إِيَّاهُ‏.‏

(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning sahobasi Abu Usayd uylandi va Paygʻambar ﷺni oʻz toʻyiga taklif qildi; (oʻsha kuni) kelin oʻzi ularga xizmat qiluvchi edi. Sahl qavmga: «U zotga nima (ichimlik) bergan, bilasizmi?» dedi. (Soʻng oʻzi aytdi:) U (kelin) kechasi bir koʻzada (idishda) u zot uchun xurmo ivitib (ezib) qoʻygan edi; tong otgach, uni u zotga (ichimlik qilib) berdi.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг саҳобаси Абу Усайд уйланди ва Пайғамбар ﷺни ўз тўйига таклиф қилди; (ўша куни) келин ўзи уларга хизмат қилувчи эди. Саҳл қавмга: «У зотга нима (ичимлик) берган, биласизми?» деди. (Сўнг ўзи айтди:) У (келин) кечаси бир кўзада (идишда) у зот учун хурмо ивитиб (эзиб) қўйган эди; тонг отгач, уни у зотга (ичимлик қилиб) берди.