حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ح، وَأَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُسْتَحَاضَةِ " تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي وَالْوُضُوءُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ زَادَ عُثْمَانُ " وَتَصُومُ وَتُصَلِّي " .
Adiy ibn Sobitning bobosi (sahobiy)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ mustahoza (ayol) haqida: «U hayzi kunlarida namozni tark etadi, soʻng gʻusl qilib namoz oʻqiydi, va har namozga tahorat oladi», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Usmon: «...va roʻza tutadi, namoz oʻqiydi», — deb qoʻshgan.Адий ибн Собитнинг бобоси (саҳобий)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ мустаҳоза (аёл) ҳақида: «У ҳайзи кунларида намозни тарк этади, сўнг ғусл қилиб намоз ўқийди, ва ҳар намозга таҳорат олади», — дедилар. Абу Довуд айтди: Усмон: «...ва рўза тутади, намоз ўқийди», — деб қўшган.