Adiy ibn Sobit

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، عَنِ الْبَرَاءِ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، رضى الله عنهم أَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَصَابُوا حُمُرًا فَطَبَخُوهَا، فَنَادَى مُنَادِي النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَكْفِئُوا الْقُدُورَ‏.‏

(Adiy ibn Sobit, Baro va Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhum)dan rivoyat qildi)ki, ular Paygʻambar ﷺ bilan birga edilar; (askarlar) eshaklarni (oʻljaga) olib, ularni qaynatishdi (pishirishdi). Shunda Paygʻambar ﷺning bir jarchisi: «Qozonlarni toʻntaringlar (toʻkib tashlanglar)!» deb nido qildi.(Адий ибн Собит, Баро ва Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳум)дан ривоят қилди)ки, улар Пайғамбар ﷺ билан бирга эдилар; (аскарлар) эшакларни (ўлжага) олиб, уларни қайнатишди (пиширишди). Шунда Пайғамбар ﷺнинг бир жарчиси: «Қозонларни тўнтаринглар (тўкиб ташланглар)!» деб нидо қилди.

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، وَابْنَ أَبِي أَوْفَى، يُحَدِّثَانِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدْ نَصَبُوا الْقُدُورَ أَكْفِئُوا الْقُدُورَ‏.‏

(Adiy ibn Sobit aytdi:) Men Baro va Ibn Abu Avfoni — Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilib — eshitdim: u zot Xaybar kuni, (askarlar) qozonlarni (oʻtga) oʻrnatganlarida: «Qozonlarni toʻntaringlar!» dedilar.(Адий ибн Собит айтди:) Мен Баро ва Ибн Абу Авфони — Пайғамбар ﷺдан ривоят қилиб — эшитдим: у зот Хайбар куни, (аскарлар) қозонларни (ўтга) ўрнатганларида: «Қозонларни тўнтаринглар!» дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ح، وَأَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُسْتَحَاضَةِ ‏"‏ تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي وَالْوُضُوءُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ زَادَ عُثْمَانُ ‏"‏ وَتَصُومُ وَتُصَلِّي ‏"‏ ‏.‏

Adiy ibn Sobitning bobosi (sahobiy)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ mustahoza (ayol) haqida: «U hayzi kunlarida namozni tark etadi, soʻng gʻusl qilib namoz oʻqiydi, va har namozga tahorat oladi», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Usmon: «...va roʻza tutadi, namoz oʻqiydi», — deb qoʻshgan.Адий ибн Собитнинг бобоси (саҳобий)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ мустаҳоза (аёл) ҳақида: «У ҳайзи кунларида намозни тарк этади, сўнг ғусл қилиб намоз ўқийди, ва ҳар намозга таҳорат олади», — дедилар. Абу Довуд айтди: Усмон: «...ва рўза тутади, намоз ўқийди», — деб қўшган.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، رَفَعَهُ قَالَ ‏"‏ الْعُطَاسُ وَالنُّعَاسُ وَالتَّثَاؤُبُ فِي الصَّلاَةِ وَالْحَيْضُ وَالْقَىْءُ وَالرُّعَافُ مِنَ الشَّيْطَانِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ شَرِيكٍ عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ ‏.‏ قَالَ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قُلْتُ لَهُ مَا اسْمُ جَدِّ عَدِيٍّ قَالَ لاَ أَدْرِي ‏.‏ وَذُكِرَ عَنْ يَحْيَى بْنِ مَعِينٍ قَالَ اسْمُهُ دِينَارٌ ‏.‏

Adiy ibn Sobit (rahimahulloh) otasidan, u bobosidan marfuʼ tarzda rivoyat qiladi: «Namozdagi aksa urish, mudrash va esnash, hayz, qusish va burundan qon kelish shaytondandir», deyildi. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat Sharikning Abul-Yaqzondan qilgan rivoyati orqaligina bilamiz.Адий ибн Собит (раҳимаҳуллоҳ) отасидан, у бобосидан марфуъ тарзда ривоят қилади: «Намоздаги акса уриш, мудраш ва эснаш, ҳайз, қусиш ва бурундан қон келиш шайтондандир», дейилди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Шарикнинг Абул-Яқзондан қилган ривояти орқалигина биламиз.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، قَالاَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الْمُسْتَحَاضَةُ تَدَعُ الصَّلاَةَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ وَتَصُومُ وَتُصَلِّي ‏"‏ ‏.‏

Adiy ibn Sobitning bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Istihozali ayol hayz kunlarida namozni tark etadi, soʻng gʻusl qiladi va har namoz uchun tahorat oladi, roʻza tutadi va namoz oʻqiydi», dedilar.Адий ибн Собитнинг бобоси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Истиҳозали аёл ҳайз кунларида намозни тарк этади, сўнг ғусл қилади ва ҳар намоз учун таҳорат олади, рўза тутади ва намоз ўқийди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الْبُزَاقُ وَالْمُخَاطُ وَالْحَيْضُ وَالنُّعَاسُ فِي الصَّلاَةِ مِنَ الشَّيْطَانِ ‏"‏ ‏.‏

Adiy ibn Sobitning bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Namozda tupurish, burunni qoqish, hayz va mudroqlik shaytondandir», dedilar.Адий ибн Собитнинг бобоси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Намозда тупуриш, бурунни қоқиш, ҳайз ва мудроқлик шайтондандир», дедилар.

وَعَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ رَفَعَهُ قَالَ: «الْعُطَاسُ وَالنُّعَاسُ وَالتَّثَاؤُبُ فِي الصَّلَاةِ وَالْحَيْضُ وَالْقَيْءُ وَالرُّعَافُ مِنَ الشَّيْطَانِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ

Adiy ibn Sobit (rahimahulloh) otasidan, u bobosidan marfuʼ tarzda rivoyat qiladi: «Namozdagi aksa urish, mudrash va esnash, hayz, qusish va burundan qon kelish shaytondandir», deyildi. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat Sharikning Abul-Yaqzondan qilgan rivoyati orqaligina bilamiz.Адий ибн Собит (раҳимаҳуллоҳ) отасидан, у бобосидан марфуъ тарзда ривоят қилади: «Намоздаги акса уриш, мудраш ва эснаш, ҳайз, қусиш ва бурундан қон келиш шайтондандир», дейилди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Шарикнинг Абул-Яқзондан қилган ривояти орқалигина биламиз.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ جَدِّهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " الْمُسْتَحَاضَةُ تَدَعُ الصَّلَاةَ أَيَّامَ حَيْضِهَا فِي كُلِّ شَهْرٍ، فَإِذَا كَانَ عِنْدَ انْقِضَائِهَا، اغْتَسَلَتْ، وَصَلَّتْ، وَصَامَتْ، وَتَوَضَّأَتْ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ "

Adiy ibn Sobitning bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Istihozali ayol har oyda hayz kunlarida namozni tark etadi; (hayzi) tugagach, gʻusl qiladi, namoz oʻqiydi, roʻza tutadi va har namoz vaqtida tahorat oladi», dedilar.Адий ибн Собитнинг бобоси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Истиҳозали аёл ҳар ойда ҳайз кунларида намозни тарк этади; (ҳайзи) тугагач, ғусл қилади, намоз ўқийди, рўза тутади ва ҳар намоз вақтида таҳорат олади», дедилар.