أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ جَدِّهِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " الْمُسْتَحَاضَةُ تَدَعُ الصَّلَاةَ أَيَّامَ حَيْضِهَا فِي كُلِّ شَهْرٍ، فَإِذَا كَانَ عِنْدَ انْقِضَائِهَا، اغْتَسَلَتْ، وَصَلَّتْ، وَصَامَتْ، وَتَوَضَّأَتْ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ "
Adiy ibn Sobitning bobosi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Istihozali ayol har oyda hayz kunlarida namozni tark etadi; (hayzi) tugagach, gʻusl qiladi, namoz oʻqiydi, roʻza tutadi va har namoz vaqtida tahorat oladi», dedilar.Адий ибн Собитнинг бобоси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Истиҳозали аёл ҳар ойда ҳайз кунларида намозни тарк этади; (ҳайзи) тугагач, ғусл қилади, намоз ўқийди, рўза тутади ва ҳар намоз вақтида таҳорат олади», дедилар.