Amra Oisha

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَتْنِي عَمْرَةُ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِخَمْسٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْقَعْدَةِ، وَلاَ نَرَى إِلاَّ الْحَجَّ، حَتَّى إِذَا دَنَوْنَا مِنْ مَكَّةَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ إِذَا طَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ يَحِلُّ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ فَدُخِلَ عَلَيْنَا يَوْمَ النَّحْرِ بِلَحْمِ بَقَرٍ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقِيلَ ذَبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَزْوَاجِهِ‏.‏ قَالَ يَحْيَى فَذَكَرْتُ هَذَا الْحَدِيثَ لِلْقَاسِمِ‏.‏ فَقَالَ أَتَتْكَ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ‏.‏

Amra (Oishadan) rivoyat qiladi: Men Oishaning shunday deganini eshitdim: «Biz Zulqaʼda (oyi tugashiga) besh kun qolganda, Rasululloh ﷺ bilan birga — faqat haj qilish niyatida — (Madinadan) yoʻlga chiqdik. Biz Makkaga yaqinlashganda, Allohning Rasuli ﷺ — Hadiyi boʻlmaganlarni — Kaʼba (Safo va Marva) tavofini qilgach, ehromdan chiqishga buyurdi». Oisha qoʻshdi: «Nahr kuni bizga mol goʻshti keltirildi. Men: ‹Bu nima?› — dedim. Kimdir: ‹Paygʻambar ﷺ zavjalari nomidan (sigir) soʻydi›, — dedi».Амра (Оишадан) ривоят қилади: Мен Оишанинг шундай деганини эшитдим: «Биз Зулқаъда (ойи тугашига) беш кун қолганда, Расулуллоҳ ﷺ билан бирга — фақат ҳаж қилиш ниятида — (Мадинадан) йўлга чиқдик. Биз Маккага яқинлашганда, Аллоҳнинг Расули ﷺ — Ҳадийи бўлмаганларни — Каъба (Сафо ва Марва) тавофини қилгач, эҳромдан чиқишга буюрди». Оиша қўшди: «Наҳр куни бизга мол гўшти келтирилди. Мен: ‹Бу нима?› — дедим. Кимдир: ‹Пайғамбар ﷺ завжалари номидан (сигир) сўйди›, — деди».

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعْتَكِفُ فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ، فَكُنْتُ أَضْرِبُ لَهُ خِبَاءً فَيُصَلِّي الصُّبْحَ ثُمَّ يَدْخُلُهُ، فَاسْتَأْذَنَتْ حَفْصَةُ عَائِشَةَ أَنْ تَضْرِبَ خِبَاءً فَأَذِنَتْ لَهَا، فَضَرَبَتْ خِبَاءً، فَلَمَّا رَأَتْهُ زَيْنَبُ ابْنَةُ جَحْشٍ ضَرَبَتْ خِبَاءً آخَرَ، فَلَمَّا أَصْبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَأَى الأَخْبِيَةَ فَقَالَ ‏"‏ مَا هَذَا ‏"‏‏.‏ فَأُخْبِرَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ آلْبِرُّ تُرَوْنَ بِهِنَّ ‏"‏‏.‏ فَتَرَكَ الاِعْتِكَافَ ذَلِكَ الشَّهْرَ، ثُمَّ اعْتَكَفَ عَشْرًا مِنْ شَوَّالٍ‏.‏

Amra (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha dedi: «Paygʻambar ﷺ Ramazonning oxirgi oʻn kunida eʼtikof qilar edilar va men u zotga bir chodir tikar edim; u zot bomdod namozini oʻqigandan keyin chodirga kirar edilar». Hafsa Oishadan — u (Hafsa) uchun (ham) bir chodir tikishga — ruxsat soʻradi va u (Oisha) ruxsat berdi hamda u (Hafsa) oʻz chodirini tikdi. Zaynab bint Jahsh buni koʻrganda, u ham boshqa bir chodir tikdi. Ertalab Paygʻambar ﷺ chodirlarni payqadilar. U zot: «Bu nima?» — dedilar. Unga butun voqea aytib berildi. Soʻng Paygʻambar ﷺ: «Sizlarcha, ular bu bilan yaxshilik (taqvo)ni niyat qildimi?» — dedilar. Bas, u zot oʻsha oyda eʼtikofni tark etdi va Shavvol oyida oʻn kun eʼtikof qildi.Амра (Оишадан) ривоят қилади: Оиша деди: «Пайғамбар ﷺ Рамазоннинг охирги ўн кунида эътикоф қилар эдилар ва мен у зотга бир чодир тикар эдим; у зот бомдод намозини ўқигандан кейин чодирга кирар эдилар». Ҳафса Оишадан — у (Ҳафса) учун (ҳам) бир чодир тикишга — рухсат сўради ва у (Оиша) рухсат берди ҳамда у (Ҳафса) ўз чодирини тикди. Зайнаб бинт Жаҳш буни кўрганда, у ҳам бошқа бир чодир тикди. Эрталаб Пайғамбар ﷺ чодирларни пайқадилар. У зот: «Бу нима?» — дедилар. Унга бутун воқеа айтиб берилди. Сўнг Пайғамбар ﷺ: «Сизларча, улар бу билан яхшилик (тақво)ни ният қилдими?» — дедилар. Бас, у зот ўша ойда эътикофни тарк этди ва Шаввол ойида ўн кун эътикоф қилди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَتَتْهَا بَرِيرَةُ تَسْأَلُهَا فِي كِتَابَتِهَا، فَقَالَتْ إِنْ شِئْتِ أَعْطَيْتُ أَهْلَكِ وَيَكُونُ الْوَلاَءُ لِي‏.‏ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَّرْتُهُ ذَلِكَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ابْتَاعِيهَا فَأَعْتِقِيهَا، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ ‏"‏ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَنِ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ، وَإِنِ اشْتَرَطَ مِائَةَ شَرْطٍ ‏"‏‏.‏

Amra (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha (shunday) dedi: Barira — oʻz ozodlik bitimi (mukotaba)da yordam soʻrab — keldi. Oisha unga: «Agar xohlasang, men sening xojalaringga (narxingni) toʻlayman va valo men uchun boʻladi», — dedi. Allohning Rasuli ﷺ kelganda, u (Oisha) unga bu haqda aytdi. Paygʻambar ﷺ unga: «Uni (Barirani) sotib ol va ozod qil — chunki valo ozod qilgan (kishi) uchun(dir)», — dedi. Soʻng Allohning Rasuli ﷺ minbarga chiqdi va: «Allohning qonunlarida boʻlmagan shartlarni qoʻyadigan mana bu odamlarga nima boʻldi? Kim Allohning qonunlarida boʻlmagan shartlarni qoʻysa, oʻsha shartlar — u yuz (ta) shart qoʻygan boʻlsa ham — botil(dir)», — dedi.Амра (Оишадан) ривоят қилади: Оиша (шундай) деди: Барира — ўз озодлик битими (мукотаба)да ёрдам сўраб — келди. Оиша унга: «Агар хоҳласанг, мен сенинг хожаларингга (нархингни) тўлайман ва вало мен учун бўлади», — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ келганда, у (Оиша) унга бу ҳақда айтди. Пайғамбар ﷺ унга: «Уни (Барирани) сотиб ол ва озод қил — чунки вало озод қилган (киши) учун(дир)», — деди. Сўнг Аллоҳнинг Расули ﷺ минбарга чиқди ва: «Аллоҳнинг қонунларида бўлмаган шартларни қўядиган мана бу одамларга нима бўлди? Ким Аллоҳнинг қонунларида бўлмаган шартларни қўйса, ўша шартлар — у юз (та) шарт қўйган бўлса ҳам — ботил(дир)», — деди.