Bahz ibn Hakim

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ بَهْزَ بْنَ حَكِيمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا أَتَيْتُكَ حَتَّى حَلَفْتُ أَكْثَرَ مِنْ عَدَدِهِنَّ - لأَصَابِعِ يَدَيْهِ - أَنْ لاَ آتِيَكَ وَلاَ آتِيَ دِينَكَ وَإِنِّي كُنْتُ امْرَأً لاَ أَعْقِلُ شَيْئًا إِلاَّ مَا عَلَّمَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولُهُ وَإِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَحْىِ اللَّهِ بِمَا بَعَثَكَ رَبُّكَ إِلَيْنَا قَالَ ‏"‏ بِالإِسْلاَمِ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ وَمَا آيَاتُ الإِسْلاَمِ قَالَ ‏"‏ أَنْ تَقُولَ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ إِلَى اللَّهِ وَتَخَلَّيْتُ وَتُقِيمَ الصَّلاَةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ ‏"‏ ‏.‏

Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men dedim: «Ey Allohning Nabiysi, men sizning huzuringizga kelmaslikka va diningizga ergashmaslikka — qoʻllarimning barmoqlari sonidan koʻra koʻproq marta qasam ichgan holimda keldim. Men Alloh azza va jalla hamda Uning Rasuli oʻrgatgan narsadan boshqasini uqmaydigan kishi edim. Men sizdan Allohning vahiysi haqi soʻrayman: Robbingiz sizni bizga nima bilan yubordi?» U zot: «Islom bilan», dedilar. Men: «Islomning belgilari nima?» dedim. U zot: «Yuzimni Allohga taslim qildim, deb aytishing va shirkdan uzoqlashishing, namozni toʻkis ado etishing hamda zakotni berishingdir», dedilar.Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен дедим: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен сизнинг ҳузурингизга келмасликка ва динингизга эргашмасликка — қўлларимнинг бармоқлари сонидан кўра кўпроқ марта қасам ичган ҳолимда келдим. Мен Аллоҳ азза ва жалла ҳамда Унинг Расули ўргатган нарсадан бошқасини уқмайдиган киши эдим. Мен сиздан Аллоҳнинг ваҳийси ҳақи сўрайман: Роббингиз сизни бизга нима билан юборди?» У зот: «Ислом билан», дедилар. Мен: «Исломнинг белгилари нима?» дедим. У зот: «Юзимни Аллоҳга таслим қилдим, деб айтишинг ва ширкдан узоқлашишинг, намозни тўкис адо этишинг ҳамда закотни беришингдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ فِي كُلِّ إِبِلٍ سَائِمَةٍ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ لاَ يُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا فَلَهُ أَجْرُهَا وَمَنْ أَبَى فَإِنَّا آخِذُوهَا وَشَطْرَ إِبِلِهِ عَزْمَةٌ مِنْ عَزَمَاتِ رَبِّنَا لاَ يَحِلُّ لآلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏

Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ni shunday deyayotganlarini eshitdim: «Oʻtlab yuruvchi har qirq tuyada bitta ikki yashar urgʻochi tuya (bintu labun) bordir. Tuyalar hisobidan (adolatsizlik uchun) ajratilmaydi. Kim uni ajr umid qilib bersa, uning ajri boʻladi. Kim (berishdan) bosh tortsa, biz uni va uning tuyalarining yarmini olamiz — bu Robbimizning azmlaridan bir azmdir. Undan Muhammad ﷺ ning oilasiga bir narsa (olish) halol emasdir», dedilar.Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ни шундай деяётганларини эшитдим: «Ўтлаб юрувчи ҳар қирқ туяда битта икки яшар урғочи туя (бинту лабун) бордир. Туялар ҳисобидан (адолатсизлик учун) ажратилмайди. Ким уни ажр умид қилиб берса, унинг ажри бўлади. Ким (беришдан) бош тортса, биз уни ва унинг туяларининг ярмини оламиз — бу Роббимизнинг азмларидан бир азмдир. Ундан Муҳаммад ﷺ нинг оиласига бир нарса (олиш) ҳалол эмасдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ بَهْزَ بْنَ حَكِيمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ فِي كُلِّ إِبِلٍ سَائِمَةٍ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ لاَ تُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا لَهُ أَجْرُهَا وَمَنْ مَنَعَهَا فَإِنَّا آخِذُوهَا وَشَطْرَ إِبِلِهِ عَزْمَةً مِنْ عَزَمَاتِ رَبِّنَا لاَ يَحِلُّ لآلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏

Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Oʻtlab yuruvchi tuyalarning har qirqtasidan bittadan bint labun (ikki yoshga toʻlgan tuya) zakot beriladi. Zakotni hisoblashda tuyalar bir-biridan ajratilmaydi. Kim uni savob umidida bersa, unga ajr bordir. Kim uni bermay tortsa, biz uni va tuyalarining yarmini olamiz — bu Robbimizning haqlaridan biri sifatida. Undan Muhammad ﷺ oilasiga esa hech narsa halol emasdir», dedilar.Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Ўтлаб юрувчи туяларнинг ҳар қирқтасидан биттадан бинт лабун (икки ёшга тўлган туя) закот берилади. Закотни ҳисоблашда туялар бир-биридан ажратилмайди. Ким уни савоб умидида берса, унга ажр бордир. Ким уни бермай тортса, биз уни ва туяларининг ярмини оламиз — бу Роббимизнинг ҳақларидан бири сифатида. Ундан Муҳаммад ﷺ оиласига эса ҳеч нарса ҳалол эмасдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ بَهْزَ بْنَ حَكِيمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَأْتِي رَجُلٌ مَوْلاَهُ يَسْأَلُهُ مِنْ فَضْلٍ عِنْدَهُ فَيَمْنَعُهُ إِيَّاهُ إِلاَّ دُعِيَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعٌ أَقْرَعُ يَتَلَمَّظُ فَضْلَهُ الَّذِي مَنَعَ ‏"‏ ‏.‏

Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Bir kishi doʻsti oldiga kelib, undan qoʻlidagi ortiqcha narsadan soʻrasa-yu, u undan man qilsa, qiyomat kuni oʻsha man qilgan ortiqcha narsasini yalab turgan kal ilon uning oldiga chaqiriladi».Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Бир киши дўсти олдига келиб, ундан қўлидаги ортиқча нарсадан сўраса-ю, у ундан ман қилса, қиёмат куни ўша ман қилган ортиқча нарсасини ялаб турган кал илон унинг олдига чақирилади».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ بَهْزَ بْنَ حَكِيمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا أَتَيْتُكَ حَتَّى حَلَفْتُ أَكْثَرَ مِنْ عَدَدِهِنَّ - لأَصَابِعِ يَدَيْهِ - أَلاَّ آتِيَكَ وَلاَ آتِيَ دِينَكَ وَإِنِّي كُنْتُ امْرَأً لاَ أَعْقِلُ شَيْئًا إِلاَّ مَا عَلَّمَنِي اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَإِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا بَعَثَكَ رَبُّكَ إِلَيْنَا قَالَ ‏"‏ بِالإِسْلاَمِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ وَمَا آيَاتُ الإِسْلاَمِ قَالَ ‏"‏ أَنْ تَقُولَ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَتَخَلَّيْتُ وَتُقِيمَ الصَّلاَةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ كُلُّ مُسْلِمٍ عَلَى مُسْلِمٍ مُحَرَّمٌ أَخَوَانِ نَصِيرَانِ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ مُشْرِكٍ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً أَوْ يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ ‏"‏ ‏.‏

Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Nabiysi, men huzuringizga kelmaslikka va sizning diningizga ergashmaslikka qoʻllarimning barmoqlaridan koʻra koʻproq qasam ichmagunimcha sizning oldingizga kelmagan edim. Men Alloh va Uning Rasuli oʻrgatgan narsadan boshqasini bilmaydigan kishi edim. Rabbingiz sizni bizga nima bilan yuborganini Alloh azza va jallaning yuzi bilan soʻrayman», dedim. U zot: «Islom bilan», dedilar. Men: «Islomning belgilari nima?» dedim. U zot: «Yuzimni Alloh azza va jallaga taslim qildim va shirkni tark etdim, deyishing, namozni toʻkis ado etishing va zakot berishing. Har bir musulmon ikkinchi musulmonga harom, ular oʻzaro yordamchi ikki birodardir. Alloh azza va jalla shirk keltirgan kishi Islomga kirganidan soʻng yo amalini qabul qiladi, yo u mushriklardan musulmonlar tomon ajralib chiqadi», dedilar.Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен ҳузурингизга келмасликка ва сизнинг динингизга эргашмасликка қўлларимнинг бармоқларидан кўра кўпроқ қасам ичмагунимча сизнинг олдингизга келмаган эдим. Мен Аллоҳ ва Унинг Расули ўргатган нарсадан бошқасини билмайдиган киши эдим. Раббингиз сизни бизга нима билан юборганини Аллоҳ азза ва жалланинг юзи билан сўрайман», дедим. У зот: «Ислом билан», дедилар. Мен: «Исломнинг белгилари нима?» дедим. У зот: «Юзимни Аллоҳ азза ва жаллага таслим қилдим ва ширкни тарк этдим, дейишинг, намозни тўкис адо этишинг ва закот беришинг. Ҳар бир мусулмон иккинчи мусулмонга ҳаром, улар ўзаро ёрдамчи икки биродардир. Аллоҳ азза ва жалла ширк келтирган киши Исломга кирганидан сўнг ё амалини қабул қилади, ё у мушриклардан мусулмонлар томон ажралиб чиқади», дедилар.

أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ وَاصِلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أُتِيَ بِشَىْءٍ سَأَلَ عَنْهُ ‏"‏ أَهَدِيَّةٌ أَمْ صَدَقَةٌ ‏"‏ ‏.‏ فَإِنْ قِيلَ صَدَقَةٌ لَمْ يَأْكُلْ وَإِنْ قِيلَ هَدِيَّةٌ بَسَطَ يَدَهُ ‏.‏

Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga bir narsa keltirilsa, u zot bu haqda: «Bu hadyami yoki sadaqami?» deb soʻrardilar. Agar «Sadaqa», deyilsa, yemas edilar, agar «Hadya», deyilsa, qoʻllarini uzatardilar.Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга бир нарса келтирилса, у зот бу ҳақда: «Бу ҳадями ёки садақами?» деб сўрардилар. Агар «Садақа», дейилса, емас эдилар, агар «Ҳадя», дейилса, қўлларини узатардилар.