Hasan ibn Ali biz

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ وَالْعَوَالِي عَلَى مِيلَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةٍ ‏.‏ قَالَ وَأَحْسَبُهُ قَالَ أَوْ أَرْبَعَةٍ ‏.‏

Hasan ibn Ali bizga, Abdurrazzoq bizga, Maʼmar az-Zuhriydan xabar berib aytdi: Ulardagi Avoliy (Madinadan) ikki yoki uch mil masofada edi. (Roviy) aytdi: Oʻylashimcha, u: yoki toʻrt mil, dedi.Ҳасан ибн Али бизга, Абдурраззоқ бизга, Маъмар аз-Зуҳрийдан хабар бериб айтди: Улардаги Аволий (Мадинадан) икки ёки уч мил масофада эди. (Ровий) айтди: Ўйлашимча, у: ёки тўрт мил, деди.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ آخِرَةُ الرَّحْلِ ذِرَاعٌ فَمَا فَوْقَهُ ‏.‏

Hasan ibn Ali bizga aytdi: Abdurrazzoq bizga Ibn Jurayjdan, u Atodan rivoyat qildi. (Ato) aytdi: Egarning orqasi (taxminan) bir tirsak yoki undan ortiqroq (boʻladi).Ҳасан ибн Али бизга айтди: Абдурраззоқ бизга Ибн Журайждан, у Атодан ривоят қилди. (Ато) айтди: Эгарнинг орқаси (тахминан) бир тирсак ёки ундан ортиқроқ (бўлади).

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ أَمَرَ بِالْحَرْبَةِ فَتُوضَعَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيُصَلِّي إِلَيْهَا وَالنَّاسُ وَرَاءَهُ وَكَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السَّفَرِ فَمِنْ ثَمَّ اتَّخَذَهَا الأُمَرَاءُ ‏.‏

Hasan ibn Ali bizga aytdi: Ibn Numayr bizga Ubaydullohdan, u Nofeʼdan, u Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi: Rasululloh ﷺ iyd kuni (namozga) chiqqanlarida nayza keltirishni buyurar, soʻng u u zotning oldilariga sanchib qoʻyilar va u zot oʻsha tomonga qarab namoz oʻqir, odamlar esa orqalarida (turishar) edi. U zot buni safarda ham qilar edilar. Mana shundan amirlar ham buni (odat qilib) olganlar.Ҳасан ибн Али бизга айтди: Ибн Нумайр бизга Убайдуллоҳдан, у Нофеъдан, у Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилди: Расулуллоҳ ﷺ ийд куни (намозга) чиққанларида найза келтиришни буюрар, сўнг у у зотнинг олдиларига санчиб қўйилар ва у зот ўша томонга қараб намоз ўқир, одамлар эса орқаларида (туришар) эди. У зот буни сафарда ҳам қилар эдилар. Мана шундан амирлар ҳам буни (одат қилиб) олганлар.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا الثَّوْرِيُّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُقَالُ لَهُ مُجَاشِعٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ فَعَزَّتِ الْغَنَمُ فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ الْجَذَعَ يُوَفِّي مِمَّا يُوَفِّي مِنْهُ الثَّنِيُّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ مُجَاشِعُ بْنُ مَسْعُودٍ ‏.‏

Hasan ibn Ali bizga aytdiki, Abdurrazzoq bizga aytdi, as-Savriy bizga aytdi, u Osim ibn Kulaybdan, u otasidan rivoyat qildi. U dedi: Biz Nabiy ﷺ ning ashoblaridan Mujoshiʼ deb ataluvchi, Banu Sulaymdan boʻlgan bir kishi bilan birga edik. (Oʻsha kezlarda) qoʻylar kamyob boʻlib qolgan edi. Shunda u bir jarchiga buyurdi, u esa: Albatta Rasululloh ﷺ ‹Jazaa (bir yoshli qoʻzi) sannan (ikki yoshli hayvon) kifoya qiladigan narsada kifoya qiladi› deb aytar edilar, deb jar soldi. Abu Dovud dedi: U Mujoshiʼ ibn Masʼuddir.Ҳасан ибн Али бизга айтдики, Абдурраззоқ бизга айтди, ас-Саврий бизга айтди, у Осим ибн Кулайбдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Биз Набий ﷺ нинг ашобларидан Мужошиъ деб аталувчи, Бану Сулаймдан бўлган бир киши билан бирга эдик. (Ўша кезларда) қўйлар камёб бўлиб қолган эди. Шунда у бир жарчига буюрди, у эса: Албатта Расулуллоҳ ﷺ ‹Жазаа (бир ёшли қўзи) саннан (икки ёшли ҳайвон) кифоя қиладиган нарсада кифоя қилади› деб айтар эдилар, деб жар солди. Абу Довуд деди: У Мужошиъ ибн Масъуддир.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَيَّاشٍ السَّمَعِيُّ الأَنْصَارِيُّ، عَنْ دَلْهَمِ بْنِ الأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَاجِبِ بْنِ عَامِرِ بْنِ الْمُنْتَفِقِ الْعُقَيْلِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمِّهِ، لَقِيطِ بْنِ عَامِرٍ قَالَ دَلْهَمٌ وَحَدَّثَنِيهِ أَيْضًا الأَسْوَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطٍ، ‏:‏ أَنَّ لَقِيطَ بْنَ عَامِرٍ، خَرَجَ وَافِدًا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَقِيطٌ ‏:‏ فَقَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ حَدِيثًا فِيهِ ‏:‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏"‏ لَعَمْرُ إِلَهِكَ ‏"‏ ‏.‏

Hasan ibn Ali bizga aytdiki, Ibrohim ibn Hamza bizga aytdiki, Abdulmalik ibn Ayyosh as-Samaʼiy al-Ansoriy bizga aytdiki, u Dalham ibn al-Asvad ibn Abdulloh ibn Hojib ibn Omir ibn al-Muntafiq al-Uqayliydan, u otasidan, u amakisi Laqit ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. Dalham aytdi: Buni menga al-Asvad ibn Abdulloh ham Osim ibn Laqitdan rivoyat qilib aytdiki, Laqit ibn Omir (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺ huzurlariga elchi boʻlib chiqdi. Laqit aytdi: «Biz Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik». Soʻng u bir hadis zikr qildi, unda: Paygʻambar ﷺ: «Ilohingning umri bilan qasam», dedilar.Ҳасан ибн Али бизга айтдики, Иброҳим ибн Ҳамза бизга айтдики, Абдулмалик ибн Айёш ас-Самаъий ал-Ансорий бизга айтдики, у Далҳам ибн ал-Асвад ибн Абдуллоҳ ибн Ҳожиб ибн Омир ибн ал-Мунтафиқ ал-Уқайлийдан, у отасидан, у амакиси Лақит ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. Далҳам айтди: Буни менга ал-Асвад ибн Абдуллоҳ ҳам Осим ибн Лақитдан ривоят қилиб айтдики, Лақит ибн Омир (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺ ҳузурларига элчи бўлиб чиқди. Лақит айтди: «Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдик». Сўнг у бир ҳадис зикр қилди, унда: Пайғамбар ﷺ: «Илоҳингнинг умри билан қасам», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ أَعْتَقَ شِرْكًا لَهُ فِي عَبْدٍ عَتَقَ مِنْهُ مَا بَقِيَ فِي مَالِهِ إِذَا كَانَ لَهُ مَا يَبْلُغُ ثَمَنَ الْعَبْدِ ‏"‏ ‏.‏

Hasan ibn Ali bizga rivoyat qildi: Abdurrazzoq bizga rivoyat qildi: Maʼmar bizga az-Zuhriydan, u Solimdan, u Ibn Umardan xabar berdi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Kim oʻzi sherik boʻlgan qulning ulushini ozod qilsa, agar uning qulning narxiga yetadigan moli boʻlsa, qolgani ham uning moli hisobidan ozod qilinadi».Ҳасан ибн Али бизга ривоят қилди: Абдурраззоқ бизга ривоят қилди: Маъмар бизга аз-Зуҳрийдан, у Солимдан, у Ибн Умардан хабар берди: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ким ўзи шерик бўлган қулнинг улушини озод қилса, агар унинг қулнинг нархига етадиган моли бўлса, қолгани ҳам унинг моли ҳисобидан озод қилинади».

وَعَن مجاشع مِنْ بَنَى سُلَيْمٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ: «إِنَّ الْجَذَعَ يُوفِي مِمَّا يُوفِي مِنْهُ الثَّنِيُّ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه

Hasan ibn Ali bizga aytdiki, Abdurrazzoq bizga aytdi, as-Savriy bizga aytdi, u Osim ibn Kulaybdan, u otasidan rivoyat qildi. U dedi: Biz Nabiy ﷺ ning ashoblaridan Mujoshiʼ deb ataluvchi, Banu Sulaymdan boʻlgan bir kishi bilan birga edik. (Oʻsha kezlarda) qoʻylar kamyob boʻlib qolgan edi. Shunda u bir jarchiga buyurdi, u esa: Albatta Rasululloh ﷺ ‹Jazaa (bir yoshli qoʻzi) sannan (ikki yoshli hayvon) kifoya qiladigan narsada kifoya qiladi› deb aytar edilar, deb jar soldi. Abu Dovud dedi: U Mujoshiʼ ibn Masʼuddir.Ҳасан ибн Али бизга айтдики, Абдурраззоқ бизга айтди, ас-Саврий бизга айтди, у Осим ибн Кулайбдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Биз Набий ﷺ нинг ашобларидан Мужошиъ деб аталувчи, Бану Сулаймдан бўлган бир киши билан бирга эдик. (Ўша кезларда) қўйлар камёб бўлиб қолган эди. Шунда у бир жарчига буюрди, у эса: Албатта Расулуллоҳ ﷺ ‹Жазаа (бир ёшли қўзи) саннан (икки ёшли ҳайвон) кифоя қиладиган нарсада кифоя қилади› деб айтар эдилар, деб жар солди. Абу Довуд деди: У Мужошиъ ибн Масъуддир.