وَعَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٌ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " تصدقوا فَإِنَّهُ يَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ يَمْشِي الرَّجُلُ بِصَدَقَتِهِ فَلَا يَجِدُ مَنْ يَقْبَلُهَا يَقُولُ الرَّجُلُ: لَوْ جِئْت بهَا بِالْأَمْسِ لَقَبِلْتُهَا فَأَمَّا الْيَوْمَ فَلَا حَاجَةَ لِي بهَا "
Horisa ibn Vahb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ning shunday deganini eshitdim: «Ey odamlar, sadaqa beringlar; chunki sizlarga bir vaqt keladiki, (oʻshanda) kishi oʻz sadaqasi bilan (yurar-)yurar, lekin uni qabul qiladigan hech kimni topa olmaydi va (sadaqa berilishi soʻralgan) kishi: ‹Agar uni kecha keltirgan boʻlganingda, men olar edim, lekin bugun men unga muhtoj emasman›, — deydi».Ҳориса ибн Ваҳб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: «Эй одамлар, садақа беринглар; чунки сизларга бир вақт келадики, (ўшанда) киши ўз садақаси билан (юрар-)юрар, лекин уни қабул қиладиган ҳеч кимни топа олмайди ва (садақа берилиши сўралган) киши: ‹Агар уни кеча келтирган бўлганингда, мен олар эдим, лекин бугун мен унга муҳтож эмасман›, — дейди».