أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَايَعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فَلَقَّنَنِي " فِيمَا اسْتَطَعْتَ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Nabiy ﷺga eshitish va itoat qilish shartiga baytga berdim, u zot menga: ‹Kuching yetgan darajada va har bir musulmonga xayrixohlik qilish shartiga›, deb talqin qildilar.»Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Набий ﷺга эшитиш ва итоат қилиш шартига байтга бердим, у зот менга: ‹Кучинг етган даражада ва ҳар бир мусулмонга хайрихоҳлик қилиш шартига›, деб талқин қилдилар.»
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، قَالَ كَانَ ابْنُ شُبْرُمَةَ لاَ يَشْرَبُ إِلاَّ الْمَاءَ وَاللَّبَنَ .
Jarir (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Shubruma suv va sutdan boshqa hech narsa ichmas edi.Жарир (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Ибн Шубрума сув ва сутдан бошқа ҳеч нарса ичмас эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا زُرْعَةَ بْنَ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، يُحَدِّثُ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ فِي حِجَّةِ الْوَدَاعِ " اسْتَنْصِتِ النَّاسَ " . فَقَالَ " لاَ تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Vidolashuv hajjida: «Odamlarni jim qildir», dedilar. Soʻng: «Mendan keyin bir-biringizning boʻyningizga qilich urib, kofirlarga aylanib qaytmanglar», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Видолашув ҳажжида: «Одамларни жим қилдир», дедилар. Сўнг: «Мендан кейин бир-бирингизнинг бўйнингизга қилич уриб, кофирларга айланиб қайтманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، حَدَّثَنَا حَرِيزٌ، مَوْلَى مُعَاوِيَةَ قَالَ خَطَبَ مُعَاوِيَةُ بِحِمْصَ فَذَكَرَ فِي خُطْبَتِهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ نَهَى عَنِ النَّوْحِ .
Muoviya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Himsda xutba oʻqidi va xutbasida Rasululloh ﷺ nola-fardyod qilishni qaytarganlarini zikr qildi.Муовия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Ҳимсда хутба ўқиди ва хутбасида Расулуллоҳ ﷺ нола-фардёд қилишни қайтарганларини зикр қилди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ يَرْجِعُ الْمُصَدِّقُ إِلاَّ عَنْ رِضًا " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zakot amili faqat (odamlar) rozi boʻlgan holdagina qaytadi», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Закот амили фақат (одамлар) рози бўлган ҳолдагина қайтади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا خَالِي، يَعْلَى وَوَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَقَالَ " إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لاَ تَضَامُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ فَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لاَ تُغْلَبُوا عَلَى صَلاَةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا فَافْعَلُوا " . ثُمَّ قَرَأَ {وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ} .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz Rasululloh ﷺning huzurlarida oʻtirgan edik. U zot toʻlin oydagi oyga qarab: «Siz Robbingizni mana shu oyni koʻrganingizdek koʻrasiz, Uni koʻrishda bir-biringizga xalaqit bermaysiz. Agar quyosh chiqishidan oldingi va botishidan oldingi namozdan mahrum boʻlmaslikka qodir boʻlsangiz, shunday qilinglar», dedilar. Soʻng: {Quyosh chiqishidan oldin va botishidan oldin Robbingga hamd aytib tasbeh ayt} (Qof 39) oyatini oʻqidilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: биз Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдик. У зот тўлин ойдаги ойга қараб: «Сиз Роббингизни мана шу ойни кўрганингиздек кўрасиз, Уни кўришда бир-бирингизга халақит бермайсиз. Агар қуёш чиқишидан олдинги ва ботишидан олдинги намоздан маҳрум бўлмасликка қодир бўлсангиз, шундай қилинглар», дедилар. Сўнг: {Қуёш чиқишидан олдин ва ботишидан олдин Роббингга ҳамд айтиб тасбеҳ айт} (Қоф 39) оятини ўқидилар.
- عن جرير بن عبد الله رضي الله عنه قال: قال لي رسول الله صلى الله عليه وسلم في حجة الوداع: "استنصت الناس" ثم قال: لا ترجعوا بعدي كفاراً يضرب بعضكم رقاب بعض" ((متفق عليه)) .
(Jarir (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ menga Hajjatul-vadoʼda: «Odamlarni jim qildirib (tinglashga chaqir)!» dedilar. Soʻng: «Mendan keyin bir-biringizning boʻyningizni uradigan kofirlarga aylanib qaytmanglar», dedilar.(Жарир (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ менга Ҳажжатул-вадўда: «Одамларни жим қилдириб (тинглашга чақир)!» дедилар. Сўнг: «Мендан кейин бир-бирингизнинг бўйнингизни урадиган кофирларга айланиб қайтманглар», дедилар.
- وعن جرير رضي الله عنه قال: سألت رسول الله صلى الله عليه وسلم عن نظر الفجأة فقال: "اصرف بصرك" ((رواه مسلم)).
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺdan tasodifan (birdan) koʻz tushib qolishi haqida soʻradim. U zot: «Nigohingni burib ol», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан тасодифан (бирдан) кўз тушиб қолиши ҳақида сўрадим. У зот: «Нигоҳингни буриб ол», дедилар.
- عن جرير بن عبد الله رضي الله عنه قال : قال رسول الله صلى الله عليه وسلم :"أيما عبد أبق، فقد برئت منه الذمة " ((رواه مسلم))
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysiki qul qochsa, undan (uni himoya qilish) zimma(si) koʻtariladi (uziladi)», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайсики қул қочса, ундан (уни ҳимоя қилиш) зимма(си) кўтарилади (узилади)», дедилар.
- وعنه عن النبي صلى الله عليه وسلم : "إذا أبق العبد، لم تقبل له صلاة " ((رواه مسلم)) . وفي رواية: "فقد كفر " .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qul (xoʻjasidan) qochib ketsa, uning namozi qabul qilinmaydi va agar oʻlsa, kofir boʻlib oʻladi», deb aytar edilar. Jarirning bir quli qochib ketdi, u uni ushlab, boʻynini uzdi.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қул (хўжасидан) қочиб кетса, унинг намози қабул қилинмайди ва агар ўлса, кофир бўлиб ўлади», деб айтар эдилар. Жарирнинг бир қули қочиб кетди, у уни ушлаб, бўйнини узди.
- وعن جرير بن عبد الله رضي الله عنه قال: كنا عند رسول الله صلى الله عليه وسلم فنظر إلى القمر ليلة البدر، وقال: "إنكم سترون ربكم عياناً كما ترون هذا القمر، لا تضامون في رؤيته" ((متفق عليه)). .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz Rasululloh ﷺning huzurlarida oʻtirgan edik. U zot toʻlin oydagi oyga qarab: «Siz Robbingizni mana shu oyni koʻrganingizdek koʻrasiz, Uni koʻrishda bir-biringizga xalaqit bermaysiz. Agar quyosh chiqishidan oldingi va botishidan oldingi namozdan mahrum boʻlmaslikka qodir boʻlsangiz, shunday qilinglar», dedilar. Soʻng: {Quyosh chiqishidan oldin va botishidan oldin Robbingga hamd aytib tasbeh ayt} (Qof 39) oyatini oʻqidilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: биз Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдик. У зот тўлин ойдаги ойга қараб: «Сиз Роббингизни мана шу ойни кўрганингиздек кўрасиз, Уни кўришда бир-бирингизга халақит бермайсиз. Агар қуёш чиқишидан олдинги ва ботишидан олдинги намоздан маҳрум бўлмасликка қодир бўлсангиз, шундай қилинглар», дедилар. Сўнг: {Қуёш чиқишидан олдин ва ботишидан олдин Роббингга ҳамд айтиб тасбеҳ айт} (Қоф 39) оятини ўқидилар.
- وعن جرير بن عبد الله، رضي الله عنه، قال: بايعت النبي، صلى الله عليه وسلم، على إقام الصلاة، وإيتاء الزكاة، والنصح لكل مسلم. ((متفق عليه)) .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ ga — namozni mukammal oʻqishga, zakotni berishga va har bir musulmonga xayrixoh (yaxshilik tilovchi) boʻlishga — bayʼat berdim.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ га — намозни мукаммал ўқишга, закотни беришга ва ҳар бир мусулмонга хайрихоҳ (яхшилик тиловчи) бўлишга — байъат бердим.
- عن أبي عمرو، جرير بن عبد الله، رضي الله عنه ، قال: كنا في صدر النهار عند رسول الله، صلى الله عليه وسلم، فجاءه قوم عراة مجتابي النمار، أو العباء، متقلدي السيوف، عامتهم من مضر، بل كلهم من مضر؛ فتمعر وجه رسول الله، صلى الله عليه وسلم، لما رأى بهم من الفاقة؛ فدخل ثم خرج، فأمر بلالاً فأذن وأقام، فصلى ثم خطب؛ فقال: {يا أيها الناس اتقوا ربكم الذي خلقكم من نفس واحدة} إلى آخر الآية: {إن الله كان عليكم رقيبا}، والآية الأخرى التي في آخر الحشر: {يا أيها الذين آمنوا اتقوا الله ولتنظر نفس ما قدمت لغد} تصدق رجل من ديناره من درهمه من ثوبه من صاع بره من صاع تمره _حتى قال _ ولو بشق تمرة ,فجاء رجل من الأنصار بصرة كادت كفه تعجز عنها، بل قد عجزت، ثم تتابع الناس حتى رأيت كومين من طعام وثياب، حتى رأيت وجه رسول الله، صلى الله عليه وسلم، يتهلل كأنه مذهبة، فقال رسول الله، صلى الله عليه وسلم، " من سن في الإسلام سنة حسنة فله أجرها، وأجر من عمل بها من بعده من غير أن يقنص من أجورهم شيء، ومن سن في الإسلام سنة سيئة كان عليه وزرها ووزر من عمل بها من بعده من غير أن ينقص من أوزارهم شيء" ((رواه مسلم)).
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz kunduzning avvalida Rasululloh ﷺ huzurida edik. Shunda u zotning oldiga yalangoyoq, yalangʻoch, yoʻl-yoʻl junli choponlarni yoki abolarni teshib boshlaridan kiyib olgan, qilichlarini osib olgan bir qavm keldi — ularning koʻpchiligi Muzar (qabilasi)dan, balki hammasi Muzardan edi. Rasululloh ﷺ ularda koʻrgan qashshoqlik sababli yuzlari oʻzgardi. Soʻng (uyga) kirdilar, keyin chiqdilar va Bilolga buyurdilar, u azon va iqomat aytdi. Soʻng (u zot) namoz oʻqidilar, keyin xutba qilib: {Ey insonlar! Sizlarni bir jondan yaratgan Rabbingizdan qoʻrqinglar} oyatining oxirigacha {Albatta, Alloh sizlarni kuzatib turuvchidir} (Niso 1) (deb oʻqidilar) va Hashr (surasi)dagi oyatni: {Allohdan qoʻrqinglar! Har bir jon ertaga uchun nimani (oldindan) tayyorlaganiga nazar solsin! Va Allohdan qoʻrqinglar!} (Hashr 18) (oʻqidilar). «Kishi dinoridan, dirhamidan, kiyimidan, bir soʼ bugʻdoyidan, bir soʼ xurmosidan sadaqa qilsin» — toki: «Yarim xurmo bilan boʻlsa-da», degunlaricha (aytdilar). (Roviy) dedi: Shunda ansorlardan bir kishi kafti koʻtarishga zoʻrgʻa yetadigan, balki koʻtarolmagan bir hamyon (pul) keltirdi. Soʻng odamlar ketma-ket (sadaqa keltira boshladi), hatto men taom va kiyimlardan ikki uyum (toʻplangani)ni koʻrdim, hatto Rasululloh ﷺ ning yuzlari xuddi tilladay charaqlab yashnaganini koʻrdim. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Kim Islomda yaxshi sunnat (yoʻl) boshlasa, unga oʻzining ajri va undan keyin shu bilan amal qilganlarning ajri — ularning ajrlaridan biror narsa kamaymagan holda — boʻladi. Kim Islomda yomon sunnat (yoʻl) boshlasa, uning zimmasiga oʻzining gunohi va undan keyin shu bilan amal qilganlarning gunohi — ularning gunohlaridan biror narsa kamaymagan holda — boʻladi», — dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз кундузнинг аввалида Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида эдик. Шунда у зотнинг олдига ялангоёқ, яланғоч, йўл-йўл жунли чопонларни ёки аболарни тешиб бошларидан кийиб олган, қиличларини осиб олган бир қавм келди — уларнинг кўпчилиги Музар (қабиласи)дан, балки ҳаммаси Музардан эди. Расулуллоҳ ﷺ уларда кўрган қашшоқлик сабабли юзлари ўзгарди. Сўнг (уйга) кирдилар, кейин чиқдилар ва Билолга буюрдилар, у азон ва иқомат айтди. Сўнг (у зот) намоз ўқидилар, кейин хутба қилиб: {Эй инсонлар! Сизларни бир жондан яратган Раббингиздан қўрқинглар} оятининг охиригача {Албатта, Аллоҳ сизларни кузатиб турувчидир} (Нисо 1) (деб ўқидилар) ва Ҳашр (сураси)даги оятни: {Аллоҳдан қўрқинглар! Ҳар бир жон эртага учун нимани (олдиндан) тайёрлаганига назар солсин! Ва Аллоҳдан қўрқинглар!} (Ҳашр 18) (ўқидилар). «Киши диноридан, дирҳамидан, кийимидан, бир сў буғдойидан, бир сў хурмосидан садақа қилсин» — токи: «Ярим хурмо билан бўлса-да», дегунларича (айтдилар). (Ровий) деди: Шунда ансорлардан бир киши кафти кўтаришга зўрға етадиган, балки кўтаролмаган бир ҳамён (пул) келтирди. Сўнг одамлар кетма-кет (садақа келтира бошлади), ҳатто мен таом ва кийимлардан икки уюм (тўплангани)ни кўрдим, ҳатто Расулуллоҳ ﷺ нинг юзлари худди тилладай чарақлаб яшнаганини кўрдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Исломда яхши суннат (йўл) бошласа, унга ўзининг ажри ва ундан кейин шу билан амал қилганларнинг ажри — уларнинг ажрларидан бирор нарса камаймаган ҳолда — бўлади. Ким Исломда ёмон суннат (йўл) бошласа, унинг зиммасига ўзининг гуноҳи ва ундан кейин шу билан амал қилганларнинг гуноҳи — уларнинг гуноҳларидан бирор нарса камаймаган ҳолда — бўлади», — дедилар.
- الثاني: عن جرير بن عبد الله رضي الله عنه قال: بايعت رسول الله صلى الله عليه وسلم على إقام الصلاة، وإيتاء الزكاة، والنصح لكل مسلم. ((متفق عليه)) .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Rasuli ﷺ ga — namozni mukammal oʻqish, zakot berish va har bir musulmonga yaxshi nasihat (xayrixohlik) qilish (sharti) bilan — bayʼat berdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ га — намозни мукаммал ўқиш, закот бериш ва ҳар бир мусулмонга яхши насиҳат (хайрихоҳлик) қилиш (шарти) билан — байъат бердим.
- وعن جرير بن عبد الله رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم " من لا يرحم الناس لا يرحمه الله " ((متفق عليه)) .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim odamlarga rahm qilmasa, Alloh azza va jalla ham unga rahm qilmaydi», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким одамларга раҳм қилмаса, Аллоҳ азза ва жалла ҳам унга раҳм қилмайди», дедилар.
- وعن جرير بن عبد الله رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: “من يحرم الرفق يحرم الخير كله” ((رواه مسلم)).
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ning: «Kimga muloyimlik berilmasa, unga yaxshilik (ham) berilmagan boʻladi», — deyayotganlarini eshitdim.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Кимга мулойимлик берилмаса, унга яхшилик (ҳам) берилмаган бўлади», — деяётганларини эшитдим.
وَعَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " إِنَّ اللَّهَ أَوْحَى إِلَيَّ: أَيَّ هَؤُلَاءِ الثَّلَاثَةِ نَزَلْتَ فَهِيَ دَارُ هِجْرَتِكَ الْمَدِينَةِ أَوِ الْبَحْرَيْنِ أَوْ قِنَّسْرِينَ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Albatta, Alloh menga vahiy yubordiki, ushbu uch joydan qaysisiga tushsang, oʻsha sening hijrat yurting boʻladi: Madina, yo Bahrayn, yo Qinnasrin», dedilar. Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat Fazl ibn Musoning hadisi orqaligina bilamiz, Abu Omir uni yakka oʻzi rivoyat qilgan.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Албатта, Аллоҳ менга ваҳий юбордики, ушбу уч жойдан қайсисига тушсанг, ўша сенинг ҳижрат юртинг бўлади: Мадина, ё Баҳрайн, ё Қиннасрин», дедилар. Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Фазл ибн Мусонинг ҳадиси орқалигина биламиз, Абу Омир уни якка ўзи ривоят қилган.
وَعَن جرير بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نَظَرِ الْفُجَاءَةِ فَأمرنِي أَن أصرف بَصرِي. رَوَاهُ مُسلم
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ dan tasodifiy (toʻsatdan tushib qolgan) nigoh haqida soʻradim. Shunda u zot menga koʻzimni (boshqa tomonga) burishga buyurdilar», — dedi.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ дан тасодифий (тўсатдан тушиб қолган) нигоҳ ҳақида сўрадим. Шунда у зот менга кўзимни (бошқа томонга) буришга буюрдилар», — деди.
وَعَنْ جَرِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ» . وَفِي رِوَايَةٍ عَنْهُ قَالَ: «أَيّمَا عبد أبق فقد بَرِئت مِنْهُ الذِّمَّةُ» . وَفِي رِوَايَةٍ عَنْهُ قَالَ: «أَيُّمَا عَبْدٍ أَبَقَ مِنْ مَوَالِيهِ فَقَدْ كَفَرَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهِم» . رَوَاهُ مُسلم
Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qul qochib ketsa, xoʻjayinlariga qaytib bormaguncha uning namozi qabul qilinmaydi», dedilar.Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қул қочиб кетса, хўжайинларига қайтиб бормагунча унинг намози қабул қилинмайди», дедилар.
وَعَنْ جَرِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ: «لَا تَرْجِعُنَّ بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَاب بعض»
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Vidoʻ hajida: «Mendan keyin bir-biringizning boʻyningizni uzib, kofirlikka qaytmanglar», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Видў ҳажида: «Мендан кейин бир-бирингизнинг бўйнингизни узиб, кофирликка қайтманглар», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ جَرِيرٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا أَبَقَ الْعَبْدُ إِلَى الشِّرْكِ فقد حلَّ دَمه» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qul shirk yurtiga qochib ketsa, uning qoni halol boʻladi», dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қул ширк юртига қочиб кетса, унинг қони ҳалол бўлади», дедилар.
وَعَن جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلْوِي نَاصِيَةَ فرسٍ بأصبعِه ويقولُ: " الْخَيْلُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ: الأجْرُ والغَنيمةُ ". رَوَاهُ مُسلم
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ni barmoqlari bilan bir otning peshonasini eshib turganlarini va: «Otlar, ularning peshonalariga qiyomat kunigacha yaxshilik — ajr va gʻanimat bogʻlangan», — deyayotganlarini koʻrdim.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ ни бармоқлари билан бир отнинг пешонасини эшиб турганларини ва: «Отлар, уларнинг пешоналарига қиёмат кунигача яхшилик — ажр ва ғанимат боғланган», — деяётганларини кўрдим.
وَعَن جرير قَالَ: (كُنَّا فِي صدر النهارعند رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَهُ قَوْمٌ عُرَاةٌ مُجْتَابِي النِّمَارِ أَوِ الْعَبَاءِ مُتَقَلِّدِي السُّيُوفِ عَامَّتُهُمْ مِنْ مُضَرَ بَلْ كُلُّهُمْ مِنْ مُضَرَ فَتَمَعَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَا رَأَى بِهِمْ مِنَ الْفَاقَةِ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ وَأَقَامَ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ: (يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ)
إِلَى آخَرِ الْآيَةِ (إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رقيبا)
وَالْآيَةُ الَّتِي فِي الْحَشْرِ (اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ)
تَصَدَّقَ رَجُلٌ مِنْ دِينَارِهِ مِنْ دِرْهَمِهِ مِنْ ثَوْبِهِ مِنْ صَاعِ بُرِّهِ مِنْ صَاعِ تَمْرِهِ حَتَّى قَالَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ بِصُرَّةٍ كَادَتْ كَفُّهُ تَعْجَزُ عَنْهَا بل قد عجزت قَالَ ثُمَّ تَتَابَعَ النَّاسُ حَتَّى رَأَيْتُ كَوْمَيْنِ مِنْ طَعَامٍ وَثِيَابٍ حَتَّى رَأَيْتُ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَهَلَّلُ كَأَنَّهُ مُذْهَبَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُهَا وَأَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ بَعْدِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْءٌ وَمَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةً سَيِّئَةً كَانَ عَلَيْهِ وِزْرُهَا وَوِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ بَعْدِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْء» . رَوَاهُ مُسلم
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz kunduzning avvalida Rasululloh ﷺ huzurida edik. Shunda u zotning oldiga yalangoyoq, yalangʻoch, yoʻl-yoʻl junli choponlarni yoki abolarni teshib boshlaridan kiyib olgan, qilichlarini osib olgan bir qavm keldi — ularning koʻpchiligi Muzar (qabilasi)dan, balki hammasi Muzardan edi. Rasululloh ﷺ ularda koʻrgan qashshoqlik sababli yuzlari oʻzgardi. Soʻng (uyga) kirdilar, keyin chiqdilar va Bilolga buyurdilar, u azon va iqomat aytdi. Soʻng (u zot) namoz oʻqidilar, keyin xutba qilib: {Ey insonlar! Sizlarni bir jondan yaratgan Rabbingizdan qoʻrqinglar} oyatining oxirigacha {Albatta, Alloh sizlarni kuzatib turuvchidir} (Niso 1) (deb oʻqidilar) va Hashr (surasi)dagi oyatni: {Allohdan qoʻrqinglar! Har bir jon ertaga uchun nimani (oldindan) tayyorlaganiga nazar solsin! Va Allohdan qoʻrqinglar!} (Hashr 18) (oʻqidilar). «Kishi dinoridan, dirhamidan, kiyimidan, bir soʼ bugʻdoyidan, bir soʼ xurmosidan sadaqa qilsin» — toki: «Yarim xurmo bilan boʻlsa-da», degunlaricha (aytdilar). (Roviy) dedi: Shunda ansorlardan bir kishi kafti koʻtarishga zoʻrgʻa yetadigan, balki koʻtarolmagan bir hamyon (pul) keltirdi. Soʻng odamlar ketma-ket (sadaqa keltira boshladi), hatto men taom va kiyimlardan ikki uyum (toʻplangani)ni koʻrdim, hatto Rasululloh ﷺ ning yuzlari xuddi tilladay charaqlab yashnaganini koʻrdim. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Kim Islomda yaxshi sunnat (yoʻl) boshlasa, unga oʻzining ajri va undan keyin shu bilan amal qilganlarning ajri — ularning ajrlaridan biror narsa kamaymagan holda — boʻladi. Kim Islomda yomon sunnat (yoʻl) boshlasa, uning zimmasiga oʻzining gunohi va undan keyin shu bilan amal qilganlarning gunohi — ularning gunohlaridan biror narsa kamaymagan holda — boʻladi», — dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз кундузнинг аввалида Расулуллоҳ ﷺ ҳузурида эдик. Шунда у зотнинг олдига ялангоёқ, яланғоч, йўл-йўл жунли чопонларни ёки аболарни тешиб бошларидан кийиб олган, қиличларини осиб олган бир қавм келди — уларнинг кўпчилиги Музар (қабиласи)дан, балки ҳаммаси Музардан эди. Расулуллоҳ ﷺ уларда кўрган қашшоқлик сабабли юзлари ўзгарди. Сўнг (уйга) кирдилар, кейин чиқдилар ва Билолга буюрдилар, у азон ва иқомат айтди. Сўнг (у зот) намоз ўқидилар, кейин хутба қилиб: {Эй инсонлар! Сизларни бир жондан яратган Раббингиздан қўрқинглар} оятининг охиригача {Албатта, Аллоҳ сизларни кузатиб турувчидир} (Нисо 1) (деб ўқидилар) ва Ҳашр (сураси)даги оятни: {Аллоҳдан қўрқинглар! Ҳар бир жон эртага учун нимани (олдиндан) тайёрлаганига назар солсин! Ва Аллоҳдан қўрқинглар!} (Ҳашр 18) (ўқидилар). «Киши диноридан, дирҳамидан, кийимидан, бир сў буғдойидан, бир сў хурмосидан садақа қилсин» — токи: «Ярим хурмо билан бўлса-да», дегунларича (айтдилар). (Ровий) деди: Шунда ансорлардан бир киши кафти кўтаришга зўрға етадиган, балки кўтаролмаган бир ҳамён (пул) келтирди. Сўнг одамлар кетма-кет (садақа келтира бошлади), ҳатто мен таом ва кийимлардан икки уюм (тўплангани)ни кўрдим, ҳатто Расулуллоҳ ﷺ нинг юзлари худди тилладай чарақлаб яшнаганини кўрдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Исломда яхши суннат (йўл) бошласа, унга ўзининг ажри ва ундан кейин шу билан амал қилганларнинг ажри — уларнинг ажрларидан бирор нарса камаймаган ҳолда — бўлади. Ким Исломда ёмон суннат (йўл) бошласа, унинг зиммасига ўзининг гуноҳи ва ундан кейин шу билан амал қилганларнинг гуноҳи — уларнинг гуноҳларидан бирор нарса камаймаган ҳолда — бўлади», — дедилар.
عَن جَرِيرِ بْنِ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ عِيَانًا» . وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ: كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَظَرَ إِلَى الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ فَقَالَ: «إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ رَبَّكُمْ كَمَا تَرَوْنَ هَذَا الْقَمَرَ لَا تُضَامُونَ فِي رُؤْيَتِهِ فَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ لَا تُغْلَبُوا عَلَى صَلَاةٍ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا فَافْعَلُوا» ثُمَّ قَرَأَ (وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبهَا)
مُتَّفق عَلَيْهِ
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz Rasululloh ﷺning huzurlarida oʻtirgan edik. U zot toʻlin oydagi oyga qarab: «Siz Robbingizni mana shu oyni koʻrganingizdek koʻrasiz, Uni koʻrishda bir-biringizga xalaqit bermaysiz. Agar quyosh chiqishidan oldingi va botishidan oldingi namozdan mahrum boʻlmaslikka qodir boʻlsangiz, shunday qilinglar», dedilar. Soʻng: {Quyosh chiqishidan oldin va botishidan oldin Robbingga hamd aytib tasbeh ayt} (Qof 39) oyatini oʻqidilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: биз Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдик. У зот тўлин ойдаги ойга қараб: «Сиз Роббингизни мана шу ойни кўрганингиздек кўрасиз, Уни кўришда бир-бирингизга халақит бермайсиз. Агар қуёш чиқишидан олдинги ва ботишидан олдинги намоздан маҳрум бўлмасликка қодир бўлсангиз, шундай қилинглар», дедилар. Сўнг: {Қуёш чиқишидан олдин ва ботишидан олдин Роббингга ҳамд айтиб тасбеҳ айт} (Қоф 39) оятини ўқидилар.
وَعَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَا تُرِيحُنِي مِنْ ذِي الْخَلَصَةِ؟» فَقُلْتُ: بَلَى وَكُنْتُ لَا أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَرَبَ يَدَهُ عَلَى صَدْرِي حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ يَدِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ: «اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا» . قَالَ فَمَا وَقَعْتُ عَنْ فَرَسِي بَعْدُ فَانْطَلَقَ فِي مِائَةٍ وَخَمْسِينَ فَارِسًا مِنْ أحمس فحرقها بالنَّار وَكسرهَا. مُتَّفق عَلَيْهِ
(Qays, Jarirdan aytdi:) Rasululloh ﷺ menga: «Meni Zul-Xalasadan tinchitmaysanmi?» dedilar. Men: «Ha (tinchitaman)», dedim va Ahmasdan bir yuz ellik otliq bilan joʻnadim — ular ot egalari edi; men esa ot ustida (yaxshi) turolmas edim. Buni Paygʻambar ﷺga zikr qildim; u zot qoʻ llarini koʻkragimga urdilar, to men koʻkragimda qoʻ llarining izini koʻrdim, va: «Allohim, uni sobit qil, uni hidoyat qiluvchi, hidoyat topgan (qil)», dedilar. (Jarir) aytdi: Shundan keyin men hech qachon ot(ustidan) yiqilmadim. (Qays) aytdi: Zul-Xalasa Yamanda — Xasʼam va Bajila uchun — ichida ibodat qilinadigan butlar boʻ lgan bir uy edi, unga Kaʼba deyilardi. (Jarir) unga borib, uni olov bilan yoqdi va sindirdi. Jarir Yamanga kelganida, u yerda azlam (fol oʻqlari) bilan fol ochadigan bir kishi bor edi. Unga: «Rasululloh ﷺning elchisi mana shu yerda; agar u senga qodir boʻ lsa (qoʻ lga olsa), boʻ yningni uradi», deyildi. (Jarir) aytdi: U (kishi) u (oʻqlar) bilan fol ochayotgan paytda, Jarir uning ustida toʻxtab: «Albatta uni sindirasan va ‹Laa ilaaha illalloh› deb guvohlik berasan, yoki boʻ yningni uraman!» dedi. (Jarir) aytdi: U uni sindirdi va guvohlik berdi. Soʻng Jarir Ahmasdan Abu Artot deb kunyalangan bir kishini Paygʻambar ﷺga — buni xushxabar qilib yetkazish uchun — yubordi. U Paygʻambar ﷺning oldilariga kelganida: «Ey Allohning Rasuli, seni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men uni goʻyo qoʻtir tuyadek (qorayib) qoldirmagunimcha kelmadim», dedi. (Jarir) aytdi: Shunda Paygʻambar ﷺ Ahmasning otlari va kishilariga besh marta baraka (duosi) qildilar.(Қайс, Жарирдан айтди:) Расулуллоҳ ﷺ менга: «Мени Зул-Халасадан тинчитмайсанми?» дедилар. Мен: «Ҳа (тинчитаман)», дедим ва Аҳмасдан бир юз эллик отлиқ билан жўнадим — улар от эгалари эди; мен эса от устида (яхши) туролмас эдим. Буни Пайғамбар ﷺга зикр қилдим; у зот қў лларини кўкрагимга урдилар, то мен кўкрагимда қў лларининг изини кўрдим, ва: «Аллоҳим, уни собит қил, уни ҳидоят қилувчи, ҳидоят топган (қил)», дедилар. (Жарир) айтди: Шундан кейин мен ҳеч қачон от(устидан) йиқилмадим. (Қайс) айтди: Зул-Халаса Яманда — Хасъам ва Бажила учун — ичида ибодат қилинадиган бутлар бў лган бир уй эди, унга Каъба дейиларди. (Жарир) унга бориб, уни олов билан ёқди ва синдирди. Жарир Яманга келганида, у ерда азлам (фол ўқлари) билан фол очадиган бир киши бор эди. Унга: «Расулуллоҳ ﷺнинг элчиси мана шу ерда; агар у сенга қодир бў лса (қў лга олса), бў йнингни уради», дейилди. (Жарир) айтди: У (киши) у (ўқлар) билан фол очаётган пайтда, Жарир унинг устида тўхтаб: «Албатта уни синдирасан ва ‹Лаа илааҳа иллаллоҳ› деб гувоҳлик берасан, ёки бў йнингни ураман!» деди. (Жарир) айтди: У уни синдирди ва гувоҳлик берди. Сўнг Жарир Аҳмасдан Абу Артот деб куняланган бир кишини Пайғамбар ﷺга — буни хушхабар қилиб етказиш учун — юборди. У Пайғамбар ﷺнинг олдиларига келганида: «Эй Аллоҳнинг Расули, сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен уни гўё қўтир туядек (қорайиб) қолдирмагунимча келмадим», деди. (Жарир) айтди: Шунда Пайғамбар ﷺ Аҳмаснинг отлари ва кишиларига беш марта барака (дуоси) қилдилар.
وَعَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِذا أَتَاكُمُ الْمُصَدِّقُ فَلْيَصْدُرْ عَنْكُمْ وَهُوَ عَنْكُمْ رَاضٍ» . رَوَاهُ مُسلم
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga sadaqa (zakot) yigʻuvchi kelsa, u sizlardan rozi boʻlgan holda qaytsin», — dedilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга садақа (закот) йиғувчи келса, у сизлардан рози бўлган ҳолда қайтсин», — дедилар.
عَن جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: جَاءَ نَاسٌ يَعْنِي مِنَ الْأَعْرَابِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا: إِنَّ نَاسًا مِنَ المصدقين يَأْتُونَا فيظلمونا قَالَ: فَقَالَ: «أَرْضُوا مُصَدِّقِيكُمْ وَإِنْ ظُلِمْتُمْ» رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Baʼzi odamlar — yaʼni aʼrobiylardan (sahroyi arablardan) — Rasululloh ﷺ ning oldilariga kelib: «Sadaqa yigʻuvchilardan baʼzi odamlar oldimizga kelib, bizga zulm qiladilar», — dedilar. U dedi: Shunda u zot: «Sadaqa yigʻuvchilaringizni rozi qiling», — dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, ular bizga zulm qilsalar ham-a?» — dedilar. U zot: «Sadaqa yigʻuvchilaringizni rozi qiling», — dedilar. Usmon (oʻz rivoyatida): «Mabodo sizga zulm qilinsa ham», — deb ziyoda qildi. Abu Komil oʻz hadisida shunday dedi: Jarir aytdi: Men buni Rasululloh ﷺ dan eshitganimdan keyin oldimdan biror sadaqa yigʻuvchi mendan rozi boʻlmagan holda qaytmadi.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Баъзи одамлар — яъни аъробийлардан (саҳройи араблардан) — Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келиб: «Садақа йиғувчилардан баъзи одамлар олдимизга келиб, бизга зулм қиладилар», — дедилар. У деди: Шунда у зот: «Садақа йиғувчиларингизни рози қилинг», — дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, улар бизга зулм қилсалар ҳам-а?» — дедилар. У зот: «Садақа йиғувчиларингизни рози қилинг», — дедилар. Усмон (ўз ривоятида): «Мабодо сизга зулм қилинса ҳам», — деб зиёда қилди. Абу Комил ўз ҳадисида шундай деди: Жарир айтди: Мен буни Расулуллоҳ ﷺ дан эшитганимдан кейин олдимдан бирор садақа йиғувчи мендан рози бўлмаган ҳолда қайтмади.
حَدَّثَنِا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ قَالَ: سَمِعْتُ جَرِيرًا يَقُولُ: مَا رَآنِي رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلاَّ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي، وَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: يَدْخُلُ مِنْ هَذَا الْبَابِ رَجُلٌ مِنْ خَيْرِ ذِي يَمَنٍ، عَلَى وَجْهِهِ مَسْحَةُ مَلَكٍ، فَدَخَلَ جَرِيرٌ.
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Islomni qabul qilganimdan beri Rasululloh ﷺ meni har koʻrganlarida, albatta yuzimga tabassum qilardilar.» Rasululloh ﷺ: «Bu eshikdan Yaman ahlining eng yaxshisidan boʻlgan bir kishi kiradi, uning yuzida farishta silagan belgi bordir», dedilar. Soʻng Jarir kirib keldi.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: «Исломни қабул қилганимдан бери Расулуллоҳ ﷺ мени ҳар кўрганларида, албатта юзимга табассум қилардилар.» Расулуллоҳ ﷺ: «Бу эшикдан Яман аҳлининг энг яхшисидан бўлган бир киши киради, унинг юзида фаришта силаган белги бордир», дедилар. Сўнг Жарир кириб келди.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي، قَالَ: حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ قَالَ: حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ قَالَ: سَمِعْتُ جَرِيرًا، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ لاَ يَرْحَمِ النَّاسَ لاَ يَرْحَمْهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ.
(Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Kim rahm qilmasa, unga (ham) rahm qilinmaydi» dedilar.(Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Ким раҳм қилмаса, унга (ҳам) раҳм қилинмайди» дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ قَالَ: أَخْبَرَنِي قَيْسٌ قَالَ: أَخْبَرَنِي جَرِيرٌ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ لا يَرْحَمُ النَّاسَ لا يَرْحَمُهُ اللَّهُ.
(Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Kim rahm qilmasa, unga (ham) rahm qilinmaydi» dedilar.(Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Ким раҳм қилмаса, унга (ҳам) раҳм қилинмайди» дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: مَنْ يُحْرَمُ الرِّفْقَ يُحْرَمُ الْخَيْرَ.
Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki muloyimlikdan mahrum qilinsa, butun yaxshilikdan mahrum qilinibdi», dedilar.Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки мулойимликдан маҳрум қилинса, бутун яхшиликдан маҳрум қилинибди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلامٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، وَأَبِي ظَبْيَانَ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: لاَ يَرْحَمُ اللَّهُ مَنْ لا يَرْحَمُ النَّاسَ.
(Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Odamlarga rahm qilmaydigan kishiga Alloh rahm qilmaydi», dedilar.(Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Одамларга раҳм қилмайдиган кишига Аллоҳ раҳм қилмайди», дедилар.