Muhammad ibn Kasir

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا لاَ كَفَّارَةَ لَهَا إِلاَّ ذَلِكَ ‏"‏ ‏.‏

Muhammad ibn Kasir bizga Hammomdan, u Qatodadan, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan xabar berdi: Nabiy ﷺ: «Kim bir namozni unutsa, eslagan vaqtida uni oʻqisin. Bundan boshqa unga (boshqa) kafforat yoʻq», dedilar.Муҳаммад ибн Касир бизга Ҳаммомдан, у Қатодадан, у Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан хабар берди: Набий ﷺ: «Ким бир намозни унутса, эслаган вақтида уни ўқисин. Бундан бошқа унга (бошқа) каффорат йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ ابْنِ مُطَوِّسٍ، عَنْ أَبِيهِ، - قَالَ ابْنُ كَثِيرٍ عَنْ أَبِي الْمُطَوِّسِ، عَنْ أَبِيهِ، - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ أَفْطَرَ يَوْمًا مِنْ رَمَضَانَ مِنْ غَيْرِ رُخْصَةٍ رَخَّصَهَا اللَّهُ لَهُ لَمْ يَقْضِ عَنْهُ صِيَامُ الدَّهْرِ ‏"‏ ‏.‏

Sulaymon ibn Harb bizga hadis aytdi, u: Bizga Shuʼba hadis aytdi, dedi; shuningdek Muhammad ibn Kasir bizga hadis aytdi, u: Bizga Shuʼba xabar berdi, dedi. U Habib ibn Abu Sobitdan, u Umora ibn Umayrdan, u Ibn Mutavvisdan, u otasidan — Ibn Kasir: «Abul Mutavvisdan, u otasidan» dedi — u Abu Hurayradan (roziyallohu anhu) rivoyat qildi. U aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim Ramazonda Alloh oʻziga bergan ruxsatsiz bir kun roʻzasini ochsa, butun umr roʻza tutsa ham, uning oʻrnini toʻldira olmaydi».Сулаймон ибн Ҳарб бизга ҳадис айтди, у: Бизга Шуъба ҳадис айтди, деди; шунингдек Муҳаммад ибн Касир бизга ҳадис айтди, у: Бизга Шуъба хабар берди, деди. У Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Умора ибн Умайрдан, у Ибн Мутаввисдан, у отасидан — Ибн Касир: «Абул Мутаввисдан, у отасидан» деди — у Абу Ҳурайрадан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким Рамазонда Аллоҳ ўзига берган рухсатсиз бир кун рўзасини очса, бутун умр рўза тутса ҳам, унинг ўрнини тўлдира олмайди».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ لَمْ يَذْكُرِ الْقَسَمَ، زَادَ فِيهِ وَلَمْ يُخْبِرْهُ ‏.‏

Muhammad ibn Yahyo ibn Foris bizga aytdiki, Muhammad ibn Kasir bizga xabar berdiki, Sulaymon ibn Kasir bizga xabar berdiki, u az-Zuhriydan, u Ubaydullohdan, u Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan, u Paygʻambar ﷺ dan shu hadisni rivoyat qildi, ammo qasam soʻzini zikr qilmadi va unda: «Unga xabar bermadilar», degan ziyodani keltirdi.Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис бизга айтдики, Муҳаммад ибн Касир бизга хабар бердики, Сулаймон ибн Касир бизга хабар бердики, у аз-Зуҳрийдан, у Убайдуллоҳдан, у Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан, у Пайғамбар ﷺ дан шу ҳадисни ривоят қилди, аммо қасам сўзини зикр қилмади ва унда: «Унга хабар бермадилар», деган зиёдани келтирди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، - الْمَعْنَى - أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، - قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ - عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ مِنْ غُلاَمٍ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ لَيْسَ لِلَّهِ شَرِيكٌ ‏"‏ ‏.‏ زَادَ ابْنُ كَثِيرٍ فِي حَدِيثِهِ فَأَجَازَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِتْقَهُ ‏.‏

Abul-Validt-Tayolisiy bizga rivoyat qilib dedi: Hammom bizga rivoyat qilib dedi. (Boshqa sanad bilan) Muhammad ibn Kasir ham bizga rivoyat qildi, maʼnosi shu: Hammom bizga xabar berib dedi: U Qatodadan, u Abul-Malihdan — Abul-Valid: «otasidan», dedi — rivoyat qildiki, bir kishi oʻziga tegishli qulning bir ulushini ozod qildi. Bu Nabiy ﷺ ga aytildi, U zot: «Allohga sherik yoʻq», dedilar. Ibn Kasir oʻz hadisida shuni qoʻshdi: Shunda Nabiy ﷺ uning ozod qilishini joriy etdilar.Абул-Валидт-Таёлисий бизга ривоят қилиб деди: Ҳаммом бизга ривоят қилиб деди. (Бошқа санад билан) Муҳаммад ибн Касир ҳам бизга ривоят қилди, маъноси шу: Ҳаммом бизга хабар бериб деди: У Қатодадан, у Абул-Малиҳдан — Абул-Валид: «отасидан», деди — ривоят қилдики, бир киши ўзига тегишли қулнинг бир улушини озод қилди. Бу Набий ﷺ га айтилди, У зот: «Аллоҳга шерик йўқ», дедилар. Ибн Касир ўз ҳадисида шуни қўшди: Шунда Набий ﷺ унинг озод қилишини жорий этдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، مَوْلَى أَبِي رُهْمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَتْهُ امْرَأَةٌ وَجَدَ مِنْهَا رِيحَ الطِّيبِ يُنْفَحُ وَلِذَيْلِهَا إِعْصَارٌ فَقَالَ يَا أَمَةَ الْجَبَّارِ جِئْتِ مِنَ الْمَسْجِدِ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ وَلَهُ تَطَيَّبْتِ قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ حِبِّي أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ تُقْبَلُ صَلاَةٌ لاِمْرَأَةٍ تَطَيَّبَتْ لِهَذَا الْمَسْجِدِ حَتَّى تَرْجِعَ فَتَغْتَسِلَ غُسْلَهَا مِنَ الْجَنَابَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ الإِعْصَارُ غُبَارٌ ‏.‏

Muhammad ibn Kasir bizga aytib berdi, Sufyon bizga aytib berdi, Osim ibn Ubaydullohdan, u Abu Ruhmning ozod qilgan quli Ubaydullohdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Unga bir ayol roʻbaroʻ keldi, undan taralib turgan atir hidini sezdi va etagidan shamol koʻtarilib turardi. U: «Ey Jabborning chorisi, masjiddan kelyapsanmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Shuning uchun atir surtindingmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Men suyukligim Abul Qosim ﷺning ‹Bu masjid uchun atir surtingan ayolning namozi, u qaytib borib, junublik gʻuslidek gʻusl qilmaguncha qabul qilinmaydi› deganlarini eshitganman», dedi. Abu Dovud aytdi: «Al-iʼsor» — chang (degani).Муҳаммад ибн Касир бизга айтиб берди, Суфён бизга айтиб берди, Осим ибн Убайдуллоҳдан, у Абу Руҳмнинг озод қилган қули Убайдуллоҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Унга бир аёл рўбарў келди, ундан таралиб турган атир ҳидини сезди ва этагидан шамол кўтарилиб турарди. У: «Эй Жабборнинг чориси, масжиддан келяпсанми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Шунинг учун атир суртиндингми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Мен суюклигим Абул Қосим ﷺнинг ‹Бу масжид учун атир суртинган аёлнинг намози, у қайтиб бориб, жунублик ғуслидек ғусл қилмагунча қабул қилинмайди› деганларини эшитганман», деди. Абу Довуд айтди: «Ал-иъсор» — чанг (дегани).