حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا لاَ كَفَّارَةَ لَهَا إِلاَّ ذَلِكَ " .
Muhammad ibn Kasir bizga Hammomdan, u Qatodadan, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan xabar berdi: Nabiy ﷺ: «Kim bir namozni unutsa, eslagan vaqtida uni oʻqisin. Bundan boshqa unga (boshqa) kafforat yoʻq», dedilar.Муҳаммад ибн Касир бизга Ҳаммомдан, у Қатодадан, у Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан хабар берди: Набий ﷺ: «Ким бир намозни унутса, эслаган вақтида уни ўқисин. Бундан бошқа унга (бошқа) каффорат йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ ابْنِ مُطَوِّسٍ، عَنْ أَبِيهِ، - قَالَ ابْنُ كَثِيرٍ عَنْ أَبِي الْمُطَوِّسِ، عَنْ أَبِيهِ، - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَفْطَرَ يَوْمًا مِنْ رَمَضَانَ مِنْ غَيْرِ رُخْصَةٍ رَخَّصَهَا اللَّهُ لَهُ لَمْ يَقْضِ عَنْهُ صِيَامُ الدَّهْرِ " .
Sulaymon ibn Harb bizga hadis aytdi, u: Bizga Shuʼba hadis aytdi, dedi; shuningdek Muhammad ibn Kasir bizga hadis aytdi, u: Bizga Shuʼba xabar berdi, dedi. U Habib ibn Abu Sobitdan, u Umora ibn Umayrdan, u Ibn Mutavvisdan, u otasidan — Ibn Kasir: «Abul Mutavvisdan, u otasidan» dedi — u Abu Hurayradan (roziyallohu anhu) rivoyat qildi. U aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim Ramazonda Alloh oʻziga bergan ruxsatsiz bir kun roʻzasini ochsa, butun umr roʻza tutsa ham, uning oʻrnini toʻldira olmaydi».Сулаймон ибн Ҳарб бизга ҳадис айтди, у: Бизга Шуъба ҳадис айтди, деди; шунингдек Муҳаммад ибн Касир бизга ҳадис айтди, у: Бизга Шуъба хабар берди, деди. У Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Умора ибн Умайрдан, у Ибн Мутаввисдан, у отасидан — Ибн Касир: «Абул Мутаввисдан, у отасидан» деди — у Абу Ҳурайрадан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким Рамазонда Аллоҳ ўзига берган рухсатсиз бир кун рўзасини очса, бутун умр рўза тутса ҳам, унинг ўрнини тўлдира олмайди».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ لَمْ يَذْكُرِ الْقَسَمَ، زَادَ فِيهِ وَلَمْ يُخْبِرْهُ .
Muhammad ibn Yahyo ibn Foris bizga aytdiki, Muhammad ibn Kasir bizga xabar berdiki, Sulaymon ibn Kasir bizga xabar berdiki, u az-Zuhriydan, u Ubaydullohdan, u Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan, u Paygʻambar ﷺ dan shu hadisni rivoyat qildi, ammo qasam soʻzini zikr qilmadi va unda: «Unga xabar bermadilar», degan ziyodani keltirdi.Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис бизга айтдики, Муҳаммад ибн Касир бизга хабар бердики, Сулаймон ибн Касир бизга хабар бердики, у аз-Зуҳрийдан, у Убайдуллоҳдан, у Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан, у Пайғамбар ﷺ дан шу ҳадисни ривоят қилди, аммо қасам сўзини зикр қилмади ва унда: «Унга хабар бермадилар», деган зиёдани келтирди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، - الْمَعْنَى - أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، - قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ - عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ مِنْ غُلاَمٍ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَيْسَ لِلَّهِ شَرِيكٌ " . زَادَ ابْنُ كَثِيرٍ فِي حَدِيثِهِ فَأَجَازَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِتْقَهُ .
Abul-Validt-Tayolisiy bizga rivoyat qilib dedi: Hammom bizga rivoyat qilib dedi. (Boshqa sanad bilan) Muhammad ibn Kasir ham bizga rivoyat qildi, maʼnosi shu: Hammom bizga xabar berib dedi: U Qatodadan, u Abul-Malihdan — Abul-Valid: «otasidan», dedi — rivoyat qildiki, bir kishi oʻziga tegishli qulning bir ulushini ozod qildi. Bu Nabiy ﷺ ga aytildi, U zot: «Allohga sherik yoʻq», dedilar. Ibn Kasir oʻz hadisida shuni qoʻshdi: Shunda Nabiy ﷺ uning ozod qilishini joriy etdilar.Абул-Валидт-Таёлисий бизга ривоят қилиб деди: Ҳаммом бизга ривоят қилиб деди. (Бошқа санад билан) Муҳаммад ибн Касир ҳам бизга ривоят қилди, маъноси шу: Ҳаммом бизга хабар бериб деди: У Қатодадан, у Абул-Малиҳдан — Абул-Валид: «отасидан», деди — ривоят қилдики, бир киши ўзига тегишли қулнинг бир улушини озод қилди. Бу Набий ﷺ га айтилди, У зот: «Аллоҳга шерик йўқ», дедилар. Ибн Касир ўз ҳадисида шуни қўшди: Шунда Набий ﷺ унинг озод қилишини жорий этдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، مَوْلَى أَبِي رُهْمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَتْهُ امْرَأَةٌ وَجَدَ مِنْهَا رِيحَ الطِّيبِ يُنْفَحُ وَلِذَيْلِهَا إِعْصَارٌ فَقَالَ يَا أَمَةَ الْجَبَّارِ جِئْتِ مِنَ الْمَسْجِدِ قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ وَلَهُ تَطَيَّبْتِ قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ حِبِّي أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُقْبَلُ صَلاَةٌ لاِمْرَأَةٍ تَطَيَّبَتْ لِهَذَا الْمَسْجِدِ حَتَّى تَرْجِعَ فَتَغْتَسِلَ غُسْلَهَا مِنَ الْجَنَابَةِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الإِعْصَارُ غُبَارٌ .
Muhammad ibn Kasir bizga aytib berdi, Sufyon bizga aytib berdi, Osim ibn Ubaydullohdan, u Abu Ruhmning ozod qilgan quli Ubaydullohdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Unga bir ayol roʻbaroʻ keldi, undan taralib turgan atir hidini sezdi va etagidan shamol koʻtarilib turardi. U: «Ey Jabborning chorisi, masjiddan kelyapsanmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Shuning uchun atir surtindingmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Men suyukligim Abul Qosim ﷺning ‹Bu masjid uchun atir surtingan ayolning namozi, u qaytib borib, junublik gʻuslidek gʻusl qilmaguncha qabul qilinmaydi› deganlarini eshitganman», dedi. Abu Dovud aytdi: «Al-iʼsor» — chang (degani).Муҳаммад ибн Касир бизга айтиб берди, Суфён бизга айтиб берди, Осим ибн Убайдуллоҳдан, у Абу Руҳмнинг озод қилган қули Убайдуллоҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Унга бир аёл рўбарў келди, ундан таралиб турган атир ҳидини сезди ва этагидан шамол кўтарилиб турарди. У: «Эй Жабборнинг чориси, масжиддан келяпсанми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Шунинг учун атир суртиндингми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Мен суюклигим Абул Қосим ﷺнинг ‹Бу масжид учун атир суртинган аёлнинг намози, у қайтиб бориб, жунублик ғуслидек ғусл қилмагунча қабул қилинмайди› деганларини эшитганман», деди. Абу Довуд айтди: «Ал-иъсор» — чанг (дегани).
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: إِنِّي سَمِعْتُ حِبِّي أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ امْرَأَةٍ تَطَيَّبَتْ لِلْمَسْجِدِ حَتَّى تَغْتَسِلَ غُسْلَهَا مِنَ الْجَنَابَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وروى أَحْمد وَالنَّسَائِيّ نَحوه
Muhammad ibn Kasir bizga aytib berdi, Sufyon bizga aytib berdi, Osim ibn Ubaydullohdan, u Abu Ruhmning ozod qilgan quli Ubaydullohdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi. U aytdi: Unga bir ayol roʻbaroʻ keldi, undan taralib turgan atir hidini sezdi va etagidan shamol koʻtarilib turardi. U: «Ey Jabborning chorisi, masjiddan kelyapsanmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Shuning uchun atir surtindingmi?» dedi. Ayol: «Ha», dedi. U: «Men suyukligim Abul Qosim ﷺning ‹Bu masjid uchun atir surtingan ayolning namozi, u qaytib borib, junublik gʻuslidek gʻusl qilmaguncha qabul qilinmaydi› deganlarini eshitganman», dedi. Abu Dovud aytdi: «Al-iʼsor» — chang (degani).Муҳаммад ибн Касир бизга айтиб берди, Суфён бизга айтиб берди, Осим ибн Убайдуллоҳдан, у Абу Руҳмнинг озод қилган қули Убайдуллоҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади. У айтди: Унга бир аёл рўбарў келди, ундан таралиб турган атир ҳидини сезди ва этагидан шамол кўтарилиб турарди. У: «Эй Жабборнинг чориси, масжиддан келяпсанми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Шунинг учун атир суртиндингми?» деди. Аёл: «Ҳа», деди. У: «Мен суюклигим Абул Қосим ﷺнинг ‹Бу масжид учун атир суртинган аёлнинг намози, у қайтиб бориб, жунублик ғуслидек ғусл қилмагунча қабул қилинмайди› деганларини эшитганман», деди. Абу Довуд айтди: «Ал-иъсор» — чанг (дегани).
وَعَن الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِ: أَنَّ رَجُلًا أَعْتَقَ شِقْصًا مِنْ غُلَامٍ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «لَيْسَ لِلَّهِ شَرِيكٌ» فَأَجَازَ عتقه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abul-Validt-Tayolisiy bizga rivoyat qilib dedi: Hammom bizga rivoyat qilib dedi. (Boshqa sanad bilan) Muhammad ibn Kasir ham bizga rivoyat qildi, maʼnosi shu: Hammom bizga xabar berib dedi: U Qatodadan, u Abul-Malihdan — Abul-Valid: «otasidan», dedi — rivoyat qildiki, bir kishi oʻziga tegishli qulning bir ulushini ozod qildi. Bu Nabiy ﷺ ga aytildi, U zot: «Allohga sherik yoʻq», dedilar. Ibn Kasir oʻz hadisida shuni qoʻshdi: Shunda Nabiy ﷺ uning ozod qilishini joriy etdilar.Абул-Валидт-Таёлисий бизга ривоят қилиб деди: Ҳаммом бизга ривоят қилиб деди. (Бошқа санад билан) Муҳаммад ибн Касир ҳам бизга ривоят қилди, маъноси шу: Ҳаммом бизга хабар бериб деди: У Қатодадан, у Абул-Малиҳдан — Абул-Валид: «отасидан», деди — ривоят қилдики, бир киши ўзига тегишли қулнинг бир улушини озод қилди. Бу Набий ﷺ га айтилди, У зот: «Аллоҳга шерик йўқ», дедилар. Ибн Касир ўз ҳадисида шуни қўшди: Шунда Набий ﷺ унинг озод қилишини жорий этдилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ ، حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ ، عَنْ حَسَّانَ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَائِشَةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ، يَقُولُ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنْ التَّشَهُّدِ، فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ أَرْبَعٍ : مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ، وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَفِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَشَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ " .
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ، نَحْوَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz tashahhuddan boʻshaganida toʻrt narsadan Allohga panoh tilasin: jahannam azobidan, qabr azobidan, hayot va oʻlim fitnasidan hamda Masih Dajjolning yomonligidan», dedilar. Muhammad ibn Kasir bizga al-Avzoiydan shunga oʻxshashini aytib berdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ташаҳҳуддан бўшаганида тўрт нарсадан Аллоҳга паноҳ тиласин: жаҳаннам азобидан, қабр азобидан, ҳаёт ва ўлим фитнасидан ҳамда Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан», дедилар. Муҳаммад ибн Касир бизга ал-Авзоийдан шунга ўхшашини айтиб берди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ , أَخْبَرَنِي أبِي , قَالَ : سَمِعْتُ الأَوْزَاعِيَّ , حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ ، أَنَّهَا " سُئِلَتْ عَنِ الرَّجُلِ يُجَامِعُ الْمَرْأَةَ وَلا يُنْزِلُ الْمَاءَ ؟ قَالَتْ : فَعَلْتُهُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَاغْتَسَلْنَا مِنْهُ جَمِيعًا " . رَفَعَهُ الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ , وَالْوَلِيدُ بْنُ مَزْيَدٍ . وَرَوَاهُ بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ , وَأَبُو الْمُغِيرَةِ , وَعَمْرُو بْنُ أَبِي سَلَمَةَ , وَمُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ , وَمُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ , وَغَيْرُهُمْ مَوْقُوفًا
Oishadan (roziyallohu anho) ayoliga qoʻshilib, maniy chiqarmagan kishi haqida soʻralgan edi, u: «Buni men va Rasululloh ﷺ qildik, bas, ikkovimiz undan gʻusl qildik», dedi. Uni Valid ibn Muslim bilan Valid ibn Mazyad marfuʼ qilganlar. Bishr ibn Bakr, Abul-Mugʻiyra, Amr ibn Abu Salama, Muhammad ibn Kasir, Muhammad ibn Musʼab va boshqalar esa uni mavquf qilib rivoyat qilganlar.Оишадан (розияллоҳу анҳо) аёлига қўшилиб, маний чиқармаган киши ҳақида сўралган эди, у: «Буни мен ва Расулуллоҳ ﷺ қилдик, бас, икковимиз ундан ғусл қилдик», деди. Уни Валид ибн Муслим билан Валид ибн Мазяд марфуъ қилганлар. Бишр ибн Бакр, Абул-Муғийра, Амр ибн Абу Салама, Муҳаммад ибн Касир, Муҳаммад ибн Мусъаб ва бошқалар эса уни мавқуф қилиб ривоят қилганлар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ الْفَقِيهُ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى . ح وَحَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , ثنا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى , قَالا : نا أَبُو الْوَلِيدِ ، ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ , ثنا الزُّهْرِيُّ ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ ، عَنْ أَبِيهِ " أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ لَوْنَيْنِ مِنَ التَّمْرِ : الْجُعْرُورِ , وَلَوْنِ الْحُبَيْقِ " , قَالَ : كَانَ النَّاسُ يَتَيَمَّمُونَ شَرَّ ثِمَارِهِمْ , فَيُخْرِجُونَهَا فِي الصَّدَقَةِ , فَنَهَى عَنْ لَوْنَيْنِ مِنَ التَّمْرِ , وَنَزَلَتْ : وَلا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ . قَالَ يُوسُفُ : قَالَ هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ : سُلَيْمَانُ قَالَ عَنْ أَبِيهِ : وَقَدْ قَالَهُ مَنْ كَانَ مَعَهُ فِي الْمَجْلِسِ وَصَلَهُ أَبُو الْوَلِيدِ , عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ وَأَرْسَلَهُ عَنْهُ غَيْرُهُ . حَدَّثَنَا أَبُو طَالِبٍ الْحَافِظُ ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الْبِرْتِيُّ , ثنا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، ومُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، قَالا : ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ ، قَالَ : كَانَ النَّاسُ يَتَيَمَّمُونَ شَرَّ ثِمَارِهِمْ , فَيُخْرِجُونَهَا فِي الصَّدَقَةِ , " فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ لَوْنَيْنِ , ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَهُ " , وَلَمْ يَقُولا : عَنْ أَبِيهِ . أَرْسَلَهُ مُسْلِمٌ , وَمُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ
Abu Umoma ibn Sahl ibn Hunayf otasidan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ xurmoning ikki turidan — juʼrur va Ibn Hubayq turidan — qaytardilar. U aytdi: Odamlar mevalarining eng yomonini tanlab, oʻshani sadaqaga chiqarar edilar. Shunda u zot xurmoning ikki turidan qaytardilar va: «Undan yomonini tanlab infoq qilmanglar», degan oyat nozil boʻldi. Yusuf aytdi: Hishom ibn Abdulmalik aytdi: Sulaymon «otasidan» dedi; majlisda u bilan birga boʻlganlar ham buni aytishgan. Uni Abul-Valid Sulaymon ibn Kasirdan mavsul qilib rivoyat qildi, undan boshqalar esa mursal qildilar. Abu Umoma ibn Sahl aytdi: Odamlar mevalarining eng yomonini tanlab, oʻshani sadaqaga chiqarar edilar. Shunda Rasululloh ﷺ ikki turdan qaytardilar — soʻng shunga oʻxshashini zikr qildi. Ular ikkovi «otasidan» demadilar. Muslim va Muhammad ibn Kasir uni mursal qildilar.Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайф отасидан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ хурмонинг икки туридан — жуърур ва Ибн Ҳубайқ туридан — қайтардилар. У айтди: Одамлар меваларининг энг ёмонини танлаб, ўшани садақага чиқарар эдилар. Шунда у зот хурмонинг икки туридан қайтардилар ва: «Ундан ёмонини танлаб инфоқ қилманглар», деган оят нозил бўлди. Юсуф айтди: Ҳишом ибн Абдулмалик айтди: Сулаймон «отасидан» деди; мажлисда у билан бирга бўлганлар ҳам буни айтишган. Уни Абул-Валид Сулаймон ибн Касирдан мавсул қилиб ривоят қилди, ундан бошқалар эса мурсал қилдилар. Абу Умома ибн Саҳл айтди: Одамлар меваларининг энг ёмонини танлаб, ўшани садақага чиқарар эдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ икки турдан қайтардилар — сўнг шунга ўхшашини зикр қилди. Улар иккови «отасидан» демадилар. Муслим ва Муҳаммад ибн Касир уни мурсал қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الأُبُلِّيُّ , نَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ الصَّنْعَانِيُّ , نَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ جُوتِيٍّ ، وَنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْفَارِسِيُّ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ جُوتِيٍّ , نَا أَبِي , نَا عَبْدُ الْمَلِكِ الذِّمَارِيُّ , عَنْ سُفْيَانَ , عَنْ هِشَامٍ صَاحِبِ الدَّسْتُوَائِيِّ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ , عَنْ عِكْرِمَةَ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , " أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَدَّ نِكَاحَ بَكْرٍ وَثَيِّبٍ أَنْكَحَهُمَا أَبُوهُمَا وَهُمَا كَارِهَتَانِ , فَرَدَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِكَاحَهُمَا " ، هَذَا وَهْمٌ مِنَ الذِّمَارِيِّ , وَتَفَرَّدَ بِهَذَا الإِسْنَادِ , وَالصَّوَابُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ , عَنِ الْمُهَاجِرِ , عَنْ عِكْرِمَةَ مُرْسَلٌ , وَهِمَ فِيهِ الذِّمَارِيُّ عَنِ الثَّوْرِيِّ وَلَيْسَ بِقَوِيٍّ . نَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْفَارِسِيُّ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ جُوتِيٍّ , نَا أَبِي ، بِإِسْنَادِهِ , مِثْلَهُ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّفَّارُ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الْقُومَسِيُّ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ , نَا سُفْيَانُ , عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتُوَائِيُّ , عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ , عَنِ الْمُهَاجِرِ , عَنْ عِكْرِمَةَ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ سَوَاءً
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinishicha, Rasululloh ﷺ otalari ular istamagani holda nikohlab bergan bir bokira qiz bilan bir tul ayolning nikohini rad etdilar; bas, Nabiy ﷺ ularning nikohini rad etdilar. Bu — Zimoriyning vahmidir va u bu isnod bilan yakka qolgan. Toʻgʻrisi — Yahyo ibn Abu Kasirdan, u Muhojirdan, u Ikrimadan mursal qilib (rivoyat qilgani)dir. Zimoriy bunda Savriydan (rivoyat qilishda) vahm qilgan va u kuchli emas. Muhammad ibn Ishoq ibn Ibrohim ibn Jutiy otasidan, oʻz isnodi bilan, shuning oʻxshashini rivoyat qildi. Yana Muhammad ibn Kasir Sufyondan, u Hishom ad-Dastuvoiydan, u Yahyo ibn Abu Kasirdan, u Muhojirdan, u Ikrimadan, u Nabiy ﷺdan xuddi shuningdek rivoyat qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинишича, Расулуллоҳ ﷺ оталари улар истамагани ҳолда никоҳлаб берган бир бокира қиз билан бир тул аёлнинг никоҳини рад этдилар; бас, Набий ﷺ уларнинг никоҳини рад этдилар. Бу — Зиморийнинг ваҳмидир ва у бу иснод билан якка қолган. Тўғриси — Яҳё ибн Абу Касирдан, у Муҳожирдан, у Икримадан мурсал қилиб (ривоят қилгани)дир. Зиморий бунда Саврийдан (ривоят қилишда) ваҳм қилган ва у кучли эмас. Муҳаммад ибн Ишоқ ибн Иброҳим ибн Жутий отасидан, ўз исноди билан, шунинг ўхшашини ривоят қилди. Яна Муҳаммад ибн Касир Суфёндан, у Ҳишом ад-Дастувоийдан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Муҳожирдан, у Икримадан, у Набий ﷺдан худди шунингдек ривоят қилди.