حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيُّ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّهُ قَالَ فِي صَلاَةِ الْخَوْفِ قَالَ يَقُومُ الإِمَامُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ وَتَقُومُ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَهُ وَطَائِفَةٌ مِنْ قِبَلِ الْعَدُوِّ وَوُجُوهُمْ إِلَى الْعَدُوِّ فَيَرْكَعُ بِهِمْ رَكْعَةً وَيَرْكَعُونَ لأَنْفُسِهِمْ رَكْعَةً وَيَسْجُدُونَ لأَنْفُسِهِمْ سَجْدَتَيْنِ فِي مَكَانِهِمْ ثُمَّ يَذْهَبُونَ إِلَى مَقَامِ أُولَئِكَ وَيَجِيءُ أُولَئِكَ فَيَرْكَعُ بِهِمْ رَكْعَةً وَيَسْجُدُ بِهِمْ سَجْدَتَيْنِ فَهِيَ لَهُ ثِنْتَانِ وَلَهُمْ وَاحِدَةٌ ثُمَّ يَرْكَعُونَ رَكْعَةً وَيَسْجُدُونَ سَجْدَتَيْنِ .
Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U xavf namozi haqida shunday dedi: «Imom qiblaga yuzlanib turadi, ulardan bir toifa u bilan birga turadi, bir toifa esa dushman tomonda, yuzlari dushmanga qaragan holda turadi. U (imom) ular bilan bir rakaat oʻqiydi, ular oʻzlari uchun (yana) bir rakaat oʻqiydilar va oʻz oʻrinlarida oʻzlari uchun ikki sajda qiladilar; soʻng anavilarning oʻrniga boradilar, anavilar keladi va u (imom) ular bilan bir rakaat oʻqiydi, ular bilan ikki sajda qiladi — shunday qilib bu unga ikki (rakaat), ularga esa bir (rakaat) boʻladi; soʻng ular bir rakaat oʻqib, ikki sajda qiladilar.»Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У хавф намози ҳақида шундай деди: «Имом қиблага юзланиб туради, улардан бир тоифа у билан бирга туради, бир тоифа эса душман томонда, юзлари душманга қараган ҳолда туради. У (имом) улар билан бир ракаат ўқийди, улар ўзлари учун (яна) бир ракаат ўқийдилар ва ўз ўринларида ўзлари учун икки сажда қиладилар; сўнг анавиларнинг ўрнига борадилар, анавилар келади ва у (имом) улар билан бир ракаат ўқийди, улар билан икки сажда қилади — шундай қилиб бу унга икки (ракаат), уларга эса бир (ракаат) бўлади; сўнг улар бир ракаат ўқиб, икки сажда қиладилар.»