Shu'ba ibn al-Hajjoj

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَامِرٍ الأَنْصَارِيَّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ الْمُؤَذِّنُ إِذَا أَذَّنَ قَامَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ حَتَّى يَخْرُجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ كَذَلِكَ يُصَلُّونَ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْمَغْرِبِ، وَلَمْ يَكُنْ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ شَىْءٌ‏.‏ قَالَ عُثْمَانُ بْنُ جَبَلَةَ وَأَبُو دَاوُدَ عَنْ شُعْبَةَ لَمْ يَكُنْ بَيْنَهُمَا إِلاَّ قَلِيلٌ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Muazzin azon aytganida, Paygʻambar ﷺ ning baʼzi sahobalari — Paygʻambar ﷺ kelguncha — masjid ustunlariga (namoz uchun) borar va shu tariqa shom namozidan oldin ikki rakat oʻqir edi. Azon bilan iqomat orasida ozgina vaqt boʻlar edi». Shuʼba: «Ikkalasi (azon va iqomat) orasida juda qisqa vaqt boʻlar edi», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Муаззин азон айтганида, Пайғамбар ﷺ нинг баъзи саҳобалари — Пайғамбар ﷺ келгунча — масжид устунларига (намоз учун) борар ва шу тариқа шом намозидан олдин икки ракат ўқир эди. Азон билан иқомат орасида озгина вақт бўлар эди». Шуъба: «Иккаласи (азон ва иқомат) орасида жуда қисқа вақт бўлар эди», — деди.

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا الأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ، قَالَ كُنَّا بِالأَهْوَازِ نُقَاتِلُ الْحَرُورِيَّةَ، فَبَيْنَا أَنَا عَلَى جُرُفِ نَهَرٍ إِذَا رَجُلٌ يُصَلِّي، وَإِذَا لِجَامُ دَابَّتِهِ بِيَدِهِ فَجَعَلَتِ الدَّابَّةُ تُنَازِعُهُ، وَجَعَلَ يَتْبَعُهَا ـ قَالَ شُعْبَةُ ـ هُوَ أَبُو بَرْزَةَ الأَسْلَمِيُّ ـ فَجَعَلَ رَجُلٌ مِنَ الْخَوَارِجِ يَقُولُ اللَّهُمَّ افْعَلْ بِهَذَا الشَّيْخِ‏.‏ فَلَمَّا انْصَرَفَ الشَّيْخُ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ قَوْلَكُمْ، وَإِنِّي غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّ غَزَوَاتٍ أَوْ سَبْعَ غَزَوَاتٍ وَثَمَانِيًا، وَشَهِدْتُ تَيْسِيرَهُ، وَإِنِّي أَنْ كُنْتُ أَنْ أُرَاجِعَ مَعَ دَابَّتِي أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَدَعَهَا تَرْجِعُ إِلَى مَأْلَفِهَا فَيَشُقَّ عَلَىَّ‏.‏

Azraq ibn Qays (Abu Barza al-Aslamiy haqida) rivoyat qiladi: Biz Ahvozda Haruriya (xorijiy) qabilasi bilan jang qilayotgan edik. Men daryo boʻyida turgan paytimda, bir kishi namoz oʻqiyapti edi va uning hayvonining jilovi qoʻlida edi; hayvon (ketishga) tortishar va u hayvon orqasidan borar edi. (Rivoyatchi Shuʼba aytdiki, u kishi Abu Barza al-Aslamiy edi.) Xorijiylardan bir kishi: ‹Allohim, bu cholga qattiqqoʻl boʻl!› — dedi. Chol (Abu Barza) namozni tugatgach, dedi: ‹Men sening soʻzingni eshitdim. Shubhasiz, men Rasululloh ﷺ bilan birga olti yoki yetti yoki sakkiz gʻazot (jang)da qatnashdim va u zotning yumshoqligini koʻrdim; va shubhasiz, men hayvonimni — uni oxoriga (qaytarib yuborishdan koʻra) — oʻz yonimda saqlashni afzal koʻraman, chunki (uni qaytarib yuborsam), bu menga koʻp tashvish keltirar edi›.Азрақ ибн Қайс (Абу Барза ал-Асламий ҳақида) ривоят қилади: Биз Аҳвозда Ҳарурия (хорижий) қабиласи билан жанг қилаётган эдик. Мен дарё бўйида турган пайтимда, бир киши намоз ўқияпти эди ва унинг ҳайвонининг жилови қўлида эди; ҳайвон (кетишга) тортишар ва у ҳайвон орқасидан борар эди. (Ривоятчи Шуъба айтдики, у киши Абу Барза ал-Асламий эди.) Хорижийлардан бир киши: ‹Аллоҳим, бу чолга қаттиққўл бўл!› — деди. Чол (Абу Барза) намозни тугатгач, деди: ‹Мен сенинг сўзингни эшитдим. Шубҳасиз, мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга олти ёки етти ёки саккиз ғазот (жанг)да қатнашдим ва у зотнинг юмшоқлигини кўрдим; ва шубҳасиз, мен ҳайвонимни — уни охорига (қайтариб юборишдан кўра) — ўз ёнимда сақлашни афзал кўраман, чунки (уни қайтариб юборсам), бу менга кўп ташвиш келтирар эди›.

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ فِي قَبْرِهِ بِمَا نِيحَ عَلَيْهِ ‏"‏‏.‏ تَابَعَهُ عَبْدُ الأَعْلَى حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ‏.‏ وَقَالَ آدَمُ عَنْ شُعْبَةَ ‏"‏ الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ عَلَيْهِ ‏"‏‏.‏

Ibn Umar (otasidan) rivoyat qiladi: Paygʻambar ﷺ: «Mayyit — uning ortidan qilingan yigʻi (nola) sababli — qabrida azoblanadi», — dedilar. Shuʼba rivoyat qildi: «Mayyit tiriklarning uning ortidan yigʻisi sababli azoblanadi».Ибн Умар (отасидан) ривоят қилади: Пайғамбар ﷺ: «Маййит — унинг ортидан қилинган йиғи (нола) сабабли — қабрида азобланади», — дедилар. Шуъба ривоят қилди: «Маййит тирикларнинг унинг ортидан йиғиси сабабли азобланади».

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا أُقْعِدَ الْمُؤْمِنُ فِي قَبْرِهِ أُتِيَ، ثُمَّ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، فَذَلِكَ قَوْلُهُ ‏[quran sura="14" aya_start="27" aya_end="27"]{‏يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ‏}‏ ‏"‏‏.‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بِهَذَا وَزَادَ ‏[quran sura="14" aya_start="27" aya_end="27"]{‏يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا‏}‏ نَزَلَتْ فِي عَذَابِ الْقَبْرِ‏.‏

Baro ibn Ozib (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Moʻmin banda qabrida oʻtirgʻizilganda, (farishtalar) unga keladi va u — Allohdan boshqa haq maʼbud yoʻq va Muhammad — Allohning Rasuli, deb — guvohlik beradi. Bu — Allohning: ‹Alloh iymon keltirganlarni (qabrda ham) sobit soʻz (kalimai tavhid) bilan sobit qiladi...› (Ibrohim, 27) — degan soʻziga mos keladi», — dedilar. Shuʼba yuqoridagidek rivoyat qildi va qoʻshdi: «‹Alloh iymon keltirganlarni... sobit qiladi› (Ibrohim, 27) — (oyati) qabr azobi haqida nozil boʻldi».Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Мўмин банда қабрида ўтирғизилганда, (фаришталар) унга келади ва у — Аллоҳдан бошқа ҳақ маъбуд йўқ ва Муҳаммад — Аллоҳнинг Расули, деб — гувоҳлик беради. Бу — Аллоҳнинг: ‹Аллоҳ иймон келтирганларни (қабрда ҳам) собит сўз (калимаи тавҳид) билан собит қилади...› (Иброҳим, 27) — деган сўзига мос келади», — дедилар. Шуъба юқоридагидек ривоят қилди ва қўшди: «‹Аллоҳ иймон келтирганларни... собит қилади› (Иброҳим, 27) — (ояти) қабр азоби ҳақида нозил бўлди».

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ حَجَّاجٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لَيُحَجَّنَّ الْبَيْتُ وَلَيُعْتَمَرَنَّ بَعْدَ خُرُوجِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ ‏"‏‏.‏ تَابَعَهُ أَبَانُ وَعِمْرَانُ عَنْ قَتَادَةَ‏.‏ وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ ‏"‏ لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى لاَ يُحَجَّ الْبَيْتُ ‏"‏‏.‏ وَالأَوَّلُ أَكْثَرُ، سَمِعَ قَتَادَةُ عَبْدَ اللَّهِ وَعَبْدُ اللَّهِ أَبَا سَعِيدٍ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Odamlar — hatto Yaʼjuj va Maʼjuj paydo boʻlganidan keyin ham — Kaʼbaga haj va umra qilishda davom etadi», — dedilar. Shuʼba qoʻshimcha rivoyat qildi: «Soat (Qiyomat) — to haj (Kaʼba ziyorati) tark etilguncha — qoyim boʻlmaydi».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Одамлар — ҳатто Яъжуж ва Маъжуж пайдо бўлганидан кейин ҳам — Каъбага ҳаж ва умра қилишда давом этади», — дедилар. Шуъба қўшимча ривоят қилди: «Соат (Қиёмат) — то ҳаж (Каъба зиёрати) тарк этилгунча — қойим бўлмайди».

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو جَمْرَةَ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ الْمُتْعَةِ، فَأَمَرَنِي بِهَا، وَسَأَلْتُهُ عَنِ الْهَدْىِ، فَقَالَ فِيهَا جَزُورٌ أَوْ بَقَرَةٌ أَوْ شَاةٌ أَوْ شِرْكٌ فِي دَمٍ قَالَ وَكَأَنَّ نَاسًا كَرِهُوهَا، فَنِمْتُ فَرَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ إِنْسَانًا يُنَادِي حَجٌّ مَبْرُورٌ، وَمُتْعَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ‏.‏ فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ سُنَّةُ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَقَالَ آدَمُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ وَغُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ عُمْرَةٌ مُتَقَبَّلَةٌ، وَحَجٌّ مَبْرُورٌ‏.‏

Abu Jamra (Ibn Abbosdan) rivoyat qiladi: Men Ibn Abbosdan Tamatuʼ haji haqida soʻradim. U meni uni qilishga buyurdi. Men undan Hadiy (qurbonlik) haqida soʻradim. U: «Sen bir tuya, bir sigir yoki bir qoʻy soʻyishing kerak; yoki sen Hadiyni boshqalar bilan (sheriklikda) qila olasan», — dedi. Goʻyo baʼzi odamlar uni (Tamatuʼ hajini) noxush koʻrar edi. Men uxlab, tushimda — goʻyo bir kishi: «Haji mabrur va qabul boʻlgan Mutʼa (Tamatuʼ haji)» — deb (jar) solayotganini (koʻrdim). Men Ibn Abbosning oldiga borib, uni unga aytdim. U: «Allohu akbar. (Bu —) Abulqosim (Paygʻambar ﷺ)ning sunnati», — dedi. Shuʼba rivoyat qildi: tushdagi nido (chaqiriq) shu edi: «Qabul boʻlgan umra va haji mabrur».Абу Жамра (Ибн Аббосдан) ривоят қилади: Мен Ибн Аббосдан Таматуъ ҳажи ҳақида сўрадим. У мени уни қилишга буюрди. Мен ундан Ҳадий (қурбонлик) ҳақида сўрадим. У: «Сен бир туя, бир сигир ёки бир қўй сўйишинг керак; ёки сен Ҳадийни бошқалар билан (шерикликда) қила оласан», — деди. Гўё баъзи одамлар уни (Таматуъ ҳажини) нохуш кўрар эди. Мен ухлаб, тушимда — гўё бир киши: «Ҳажи мабрур ва қабул бўлган Мутъа (Таматуъ ҳажи)» — деб (жар) солаётганини (кўрдим). Мен Ибн Аббоснинг олдига бориб, уни унга айтдим. У: «Аллоҳу акбар. (Бу —) Абулқосим (Пайғамбар ﷺ)нинг суннати», — деди. Шуъба ривоят қилди: тушдаги нидо (чақириқ) шу эди: «Қабул бўлган умра ва ҳажи мабрур».

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ أَخْبَرَنِي قَالَ سَمِعْتُ النَّزَّالَ، سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَجُلاً، قَرَأَ آيَةً سَمِعْتُ مِنَ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم خِلاَفَهَا، فَأَخَذْتُ بِيَدِهِ، فَأَتَيْتُ بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ كِلاَكُمَا مُحْسِنٌ ‏"‏‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ أَظُنُّهُ قَالَ ‏"‏ لاَ تَخْتَلِفُوا فَإِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمُ اخْتَلَفُوا فَهَلَكُوا ‏"‏‏.‏

Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir kishining bir oyatni (Qurʼondan) oʻqiyotganini eshitdim, lekin men Paygʻambar ﷺ ning uni boshqacha oʻqiyotganini eshitgan edim. Bas, men u kishining qoʻlidan ushlab, uni Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga olib bordim. U zot: «Ikkovingiz (ham) toʻgʻri (oʻqiyapsiz)», — dedilar. Shuʼba (rivoyatchi): «Menimcha, u zot ularga: ‹Ixtilof (tortishuv) qilmanglar — chunki sizlardan oldingi ummatlar ixtilof qildi va (ixtiloflari sababli) halok boʻldi›, — dedi», — dedi.Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бир кишининг бир оятни (Қуръондан) ўқиётганини эшитдим, лекин мен Пайғамбар ﷺ нинг уни бошқача ўқиётганини эшитган эдим. Бас, мен у кишининг қўлидан ушлаб, уни Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига олиб бордим. У зот: «Икковингиз (ҳам) тўғри (ўқияпсиз)», — дедилар. Шуъба (ривоятчи): «Менимча, у зот уларга: ‹Ихтилоф (тортишув) қилманглар — чунки сизлардан олдинги умматлар ихтилоф қилди ва (ихтилофлари сабабли) ҳалок бўлди›, — деди», — деди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالْمَرْأَةُ مِنْ نِسَائِهِ يَغْتَسِلاَنِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ‏.‏ زَادَ مُسْلِمٌ وَوَهْبٌ عَنْ شُعْبَةَ مِنَ الْجَنَابَةِ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ va zavjalaridan biri bir idishdan gusl qilardilar. (Shuʼba Anasning soʻziga ‹janobatdan keyin› deb qoʻshimcha qildi.)Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ва завжаларидан бири бир идишдан гусл қилардилар. (Шуъба Анаснинг сўзига ‹жанобатдан кейин› деб қўшимча қилди.)

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ سَمِعْتُهُ مِنْهُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ بَرِيرَةَ، وَأَنَّهُمُ اشْتَرَطُوا وَلاَءَهَا، فَذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اشْتَرِيهَا فَأَعْتِقِيهَا، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ‏"‏‏.‏ وَأُهْدِيَ لَهَا لَحْمٌ، فَقِيلَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا تُصُدِّقَ عَلَى بَرِيرَةَ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَلَنَا هَدِيَّةٌ ‏"‏‏.‏ وَخُيِّرَتْ‏.‏ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ زَوْجُهَا حُرٌّ أَوْ عَبْدٌ قَالَ شُعْبَةُ سَأَلْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ عَنْ زَوْجِهَا‏.‏ قَالَ لاَ أَدْرِي أَحُرٌّ أَمْ عَبْدٌ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Barirani sotib olishni niyat qildim, lekin uning xojalari — uning valosi oʻzlariga boʻlishi — sharti(ni qoʻydi). Paygʻambar ﷺ ga bu haqda aytilganda, u zot menga: «Uni sotib ol va ozod qil — valo (ozod) qilgan kishi uchun(dir)», — dedilar. Bir marta Bariraga biroz goʻsht berildi va Paygʻambar ﷺ: «Bu nima?» — deb soʻradi. Men: «U Bariraga sadaqa (sifatida) berilgan», — dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Барирани сотиб олишни ният қилдим, лекин унинг хожалари — унинг валоси ўзларига бўлиши — шарти(ни қўйди). Пайғамбар ﷺ га бу ҳақда айтилганда, у зот менга: «Уни сотиб ол ва озод қил — вало (озод) қилган киши учун(дир)», — дедилар. Бир марта Барирага бироз гўшт берилди ва Пайғамбар ﷺ: «Бу нима?» — деб сўради. Мен: «У Барирага садақа (сифатида) берилган», — дедим.

حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهَا ‏"‏ مُرِي أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ إِنَّهُ رَجُلٌ أَسِيفٌ، مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ رَقَّ‏.‏ فَعَادَ فَعَادَتْ، قَالَ شُعْبَةُ فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ ‏"‏ إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ ‏"‏‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ (unga): «Abu Bakrga — odamlarga namozda imom boʻlishni — buyur», — dedi. U: «Abu Bakr — yumshoq koʻngilli kishi; u sizning joyingizda (imom boʻlib) turganda, yigʻlab yuboradi (shu sabab namozda imom boʻla olmaydi)», — deb javob berdi. Paygʻambar ﷺ xuddi shu buyruqni takrorladi va u xuddi shu javobni berdi. Rivoyatchi Shuʼba aytadiki, Paygʻambar ﷺ uchinchi yoki toʻrtinchi marta: «Sizlar — Yusufning (atrofidagi) ayollarisiz (yaʼni zohirda boshqa, ichingizda boshqa). Abu Bakrga namozda imom boʻlishni buyur», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ (унга): «Абу Бакрга — одамларга намозда имом бўлишни — буюр», — деди. У: «Абу Бакр — юмшоқ кўнгилли киши; у сизнинг жойингизда (имом бўлиб) турганда, йиғлаб юборади (шу сабаб намозда имом бўла олмайди)», — деб жавоб берди. Пайғамбар ﷺ худди шу буйруқни такрорлади ва у худди шу жавобни берди. Ривоятчи Шуъба айтадики, Пайғамбар ﷺ учинчи ёки тўртинчи марта: «Сизлар — Юсуфнинг (атрофидаги) аёлларисиз (яъни зоҳирда бошқа, ичингизда бошқа). Абу Бакрга намозда имом бўлишни буюр», — деди.

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ، سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي نُعْمٍ، سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، وَسَأَلَهُ، عَنِ الْمُحْرِمِ،، قَالَ شُعْبَةُ أَحْسِبُهُ يَقْتُلُ الذُّبَابَ فَقَالَ أَهْلُ الْعِرَاقِ يَسْأَلُونَ عَنِ الذُّبَابِ وَقَدْ قَتَلُوا ابْنَ ابْنَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هُمَا رَيْحَانَتَاىَ مِنَ الدُّنْيَا ‏"‏‏.‏

Bir kishi Abdulloh ibn Umardan ihromdagi kishi (muhrim) haqida soʻradi — Shuʼba aytdi: gumonimcha, pashshani oʻldirishi haqida (soʻradi). Shunda u: «Iroq ahli pashsha haqida soʻrashyaptilar, holbuki ular Rasululloh ﷺning qiz nabirasini (Husaynni) oʻldirishdi! Paygʻambar ﷺ: ‹Ular ikkovi (Hasan va Husayn) mening dunyodagi ikki rayhonimdir›, deganlar», dedi.Бир киши Абдуллоҳ ибн Умардан иҳромдаги киши (муҳрим) ҳақида сўради — Шуъба айтди: гумонимча, пашшани ўлдириши ҳақида (сўради). Шунда у: «Ироқ аҳли пашша ҳақида сўрашяптилар, ҳолбуки улар Расулуллоҳ ﷺнинг қиз набирасини (Ҳусайнни) ўлдиришди! Пайғамбар ﷺ: ‹Улар иккови (Ҳасан ва Ҳусайн) менинг дунёдаги икки райҳонимдир›, деганлар», деди.