Zaynab binti Abu Salama

حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى، أَنْبَأَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ بِهَذِهِ الأَحَادِيثِ الثَّلاَثَةِ، قَالَ قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ فَدَعَتْ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةُ خَلُوقٍ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ بِهِ جَارِيَةً ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏"‏ ‏.‏

Zaynab binti Abu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Paygʻambar ﷺning xotinlari Ummu Habiba (roziyallohu anho)ning otasi Abu Sufyon ibn Harb vafot etgan paytda uning huzuriga kirdim. U sargʻish xaluq yoki boshqa atirni keltirtirib, undan bir choriga surtdi, soʻng oʻz yuziga tegizdi. Keyin: ‹Vallohi, mening atirga hech qanday ehtiyojim yoʻq, faqat men Rasululloh ﷺning: ‹Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan ayolga marhum uchun uch kundan ortiq aza tutishi halol emas, magar er uchun toʻrt oyu oʻn kun (aza tutishi mumkin)›, deyayotganlarini eshitganman›, dedi», dedi.Зайнаб бинти Абу Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Пайғамбар ﷺнинг хотинлари Умму Ҳабиба (розияллоҳу анҳо)нинг отаси Абу Суфён ибн Ҳарб вафот этган пайтда унинг ҳузурига кирдим. У сарғиш халуқ ёки бошқа атирни келтиртириб, ундан бир чорига суртди, сўнг ўз юзига тегизди. Кейин: ‹Валлоҳи, менинг атирга ҳеч қандай эҳтиёжим йўқ, фақат мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга марҳум учун уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, магар эр учун тўрт ою ўн кун (аза тутиши мумкин)›, деяётганларини эшитганман›, деди», деди.

قَالَتْ زَيْنَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حِينَ تُوُفِّيَ أَخُوهَا فَدَعَتْ بِطِيبٍ فَمَسَّتْ مِنْهُ ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي فِي الطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏"‏ ‏.‏

Zaynab binti Abu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Akasi vafot etgan paytda Zaynab binti Jahsh (roziyallohu anho)ning huzuriga kirdim. U atir keltirtirib, undan (oʻziga) surtdi, soʻng: ‹Vallohi, mening atirga hech qanday ehtiyojim yoʻq, faqat men Rasululloh ﷺning: ‹Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan ayolga marhum uchun uch kechadan ortiq aza tutishi halol emas, magar er uchun toʻrt oyu oʻn kun (aza tutishi mumkin)›, deyayotganlarini eshitganman›, dedi», dedi.Зайнаб бинти Абу Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Акаси вафот этган пайтда Зайнаб бинти Жаҳш (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кирдим. У атир келтиртириб, ундан (ўзига) суртди, сўнг: ‹Валлоҳи, менинг атирга ҳеч қандай эҳтиёжим йўқ, фақат мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга марҳум учун уч кечадан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, магар эр учун тўрт ою ўн кун (аза тутиши мумкин)›, деяётганларини эшитганман›, деди», деди.

قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمِّي أُمَّ سَلَمَةَ، تَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنَيْهَا أَفَنَكْحَلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ ‏"‏ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ ‏"‏ لاَ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ فُرَيْعَةَ بِنْتِ مَالِكٍ أُخْتِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَحَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْنَبَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ - وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا تَتَّقِي فِي عِدَّتِهَا الطِّيبَ وَالزِّينَةَ ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ ‏.‏

Zaynab binti Abu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Onam Ummu Salama (roziyallohu anho)ning bunday deganini eshitdim: Bir ayol Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: ‹Ey Allohning Rasuli, qizimning eri vafot etdi, koʻzlari ham ogʻrib turibdi, unga surma surtsak boʻladimi?› dedi. Rasululloh ﷺ: ‹Yoʻq›, dedilar. Ayol ikki yoki uch marta (soʻradi), har safar u zot: ‹Yoʻq›, dedilar. Soʻng u zot: ‹U faqat toʻrt oyu oʻn kundir. Holbuki, johiliyatda sizlardan biringiz bir yil tugaganda (azaning tugaganligiga ishorat qilib) tuyaning tezagini otardi›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Zaynabning hadisi hasan sahihdir. Paygʻambar ﷺ ashoblari va boshqalar huzurida amal shunga koʻradir: eri vafot etgan ayol iddasida atir va ziynatdan saqlanadi. Bu Sufyon as-Savriy, Molik ibn Anas, Shofeʼiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir.Зайнаб бинти Абу Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Онам Умму Салама (розияллоҳу анҳо)нинг бундай деганини эшитдим: Бир аёл Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, қизимнинг эри вафот этди, кўзлари ҳам оғриб турибди, унга сурма суртсак бўладими?› деди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Йўқ›, дедилар. Аёл икки ёки уч марта (сўради), ҳар сафар у зот: ‹Йўқ›, дедилар. Сўнг у зот: ‹У фақат тўрт ою ўн кундир. Ҳолбуки, жоҳилиятда сизлардан бирингиз бир йил тугаганда (азанинг тугаганлигига ишорат қилиб) туянинг тезагини отарди›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Зайнабнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Пайғамбар ﷺ ашоблари ва бошқалар ҳузурида амал шунга кўрадир: эри вафот этган аёл иддасида атир ва зийнатдан сақланади. Бу Суфён ас-Саврий, Молик ибн Анас, Шофеъий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир.