حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ: «لَمَّا سَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى بَدْرٍ خَرَجَ فَاسْتَشَارَ النَّاسَ، فَأَشَارَ عَلَيْهِ أَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ اسْتَشَارَهُمْ، فَأَشَارَ عَلَيْهِ عُمَرُ، فَسَكَتَ». فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ: إِنَّمَا يُرِيدُكُمْ. فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَاللَّهِ لَا نَكُونُ كَمَا قَالَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ لِمُوسَى: ﴿اذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَا إِنَّا هَاهُنَا قَاعِدُونَ﴾، وَلَكِنْ وَاللَّهِ لَوْ ضَرَبْتَ أَكْبَادَهَا حَتَّى تَبْلُغَ بَرْكَ الْغِمَادِ لَكُنَّا مَعَكَ.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Badrga yurganlarida, chiqib odamlar bilan maslahatlashdilar. Abu Bakr oʻz fikrini aytdi, soʻng yana ulardan maslahat soʻradilar, Umar oʻz fikrini aytdi; u zot esa sukut qildilar». Shunda ansorlardan bir kishi: «U zot bizni nazarda tutmoqda», dedi. Bas, ular: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, biz Bani Isroil Musoga aytgandek: {Sen Robbing bilan borib jang qilinglar, biz shu yerda oʻtiramiz}, demaymiz. Balki, Allohga qasamki, agar (ulovlarning) qorinlarini urib, Barkul-Gʻimodgacha borsangiz ham, biz siz bilan birga boʻlamiz», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Бадрга юрганларида, чиқиб одамлар билан маслаҳатлашдилар. Абу Бакр ўз фикрини айтди, сўнг яна улардан маслаҳат сўрадилар, Умар ўз фикрини айтди; у зот эса сукут қилдилар». Шунда ансорлардан бир киши: «У зот бизни назарда тутмоқда», деди. Бас, улар: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, биз Бани Исроил Мусога айтгандек: {Сен Роббинг билан бориб жанг қилинглар, биз шу ерда ўтирамиз}, демаймиз. Балки, Аллоҳга қасамки, агар (уловларнинг) қоринларини уриб, Баркул-Ғимодгача борсангиз ҳам, биз сиз билан бирга бўламиз», дедилар.