حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ، قَالَ: «خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ: أَسْمِعْنَا يَا عَامِرُ مِنْ هُنَيْهَاتِكَ. فَحَدَا بِهِمْ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: مَنِ السَّائِقُ؟ قَالُوا: عَامِرٌ. فَقَالَ: رَحِمَهُ اللَّهُ. فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلاَّ أَمْتَعْتَنَا بِهِ. فَأُصِيبَ صَبِيحَةَ لَيْلَتِهِ. فَقَالَ الْقَوْمُ: حَبِطَ عَمَلُهُ، قَتَلَ نَفْسَهُ. فَلَمَّا رَجَعْتُ وَهُمْ يَتَحَدَّثُونَ أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ، فَجِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي، زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ. فَقَالَ: كَذَبَ مَنْ قَالَهَا، إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ اثْنَيْنِ، إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ، وَأَيُّ قَتْلٍ يَزِيدُهُ عَلَيْهِ».
(Salama (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan Xaybarga (jangga) chiqdik. Ulardan bir kishi: «Ey Omir, bizga oʻz (oʻynoqi) qoʻshiqlaringdan eshittirgin», dedi. Bas, u (Omir tuyalarni haydab) huddo (yoʻl qoʻshigʻini) aytdi. Paygʻambar ﷺ: «Haydovchi kim?» dedilar. Ular: «Omir», dedilar. U zot: «Allohning rahmati unga boʻlsin», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, koshki uni (yana biroz) bizga bahramand qilsangiz!» dedilar. Bas, u oʻsha tunining ertasiga (jangda) halok boʻldi. Qavm: «Omirning ameli behuda ketdi, u oʻzini oʻldirdi», dedi. Men qaytib kelganimda, ular Omirning ameli behuda ketgani haqida gaplashayotgan edilar. Men Paygʻambar ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Allohning Paygʻambari, otam-onam Sizga fido boʻlsin, ular Omirning ameli behuda ketdi deyishyapti», dedim. U zot: «Buni aytgan kishi yolgʻon (gapirdi); albatta, unga ikki ajr bordir — u (Allohga toatda) jahd qiluvchi, mujohid edi. Qaysi bir oʻlim unga undan (koʻra ortiq ajr) ziyoda qiladi!» dedilar.(Салама (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Биз Пайғамбар ﷺ билан Хайбарга (жангга) чиқдик. Улардан бир киши: «Эй Омир, бизга ўз (ўйноқи) қўшиқларингдан эшиттиргин», деди. Бас, у (Омир туяларни ҳайдаб) ҳуддо (йўл қўшиғини) айтди. Пайғамбар ﷺ: «Ҳайдовчи ким?» дедилар. Улар: «Омир», дедилар. У зот: «Аллоҳнинг раҳмати унга бўлсин», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, кошки уни (яна бироз) бизга баҳраманд қилсангиз!» дедилар. Бас, у ўша тунининг эртасига (жангда) ҳалок бўлди. Қавм: «Омирнинг амели беҳуда кетди, у ўзини ўлдирди», деди. Мен қайтиб келганимда, улар Омирнинг амели беҳуда кетгани ҳақида гаплашаётган эдилар. Мен Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Аллоҳнинг Пайғамбари, отам-онам Сизга фидо бўлсин, улар Омирнинг амели беҳуда кетди дейишяпти», дедим. У зот: «Буни айтган киши ёлғон (гапирди); албатта, унга икки ажр бордир — у (Аллоҳга тоатда) жаҳд қилувчи, мужоҳид эди. Қайси бир ўлим унга ундан (кўра ортиқ ажр) зиёда қилади!» дедилар.