حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أَشُدُّ ضَفْرَ رَأْسِي أَفَأَنْقُضُهُ لِغُسْلِ الْجَنَابَةِ قَالَ " لاَ إِنَّمَا يَكْفِيكِ أَنْ تَحْثِينَ عَلَى رَأْسِكِ ثَلاَثَ حَثَيَاتٍ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ تُفِيضِينَ عَلَى سَائِرِ جَسَدِكِ الْمَاءَ فَتَطْهُرِينَ " . أَوْ قَالَ " فَإِذَا أَنْتِ قَدْ تَطَهَّرْتِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا اغْتَسَلَتْ مِنَ الْجَنَابَةِ فَلَمْ تَنْقُضْ شَعْرَهَا أَنَّ ذَلِكَ يُجْزِئُهَا بَعْدَ أَنْ تُفِيضَ الْمَاءَ عَلَى رَأْسِهَا .
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Rasululloh, men boshimning sochini mahkam oʻrib qoʻyadigan ayolman. Janobat gʻusli uchun uni yozaymi?» dedim. U zot: «Yoʻq, faqat boshingga uch hovuch suv quyishing, soʻng butun badaningga suv quyishing senga kifoya qiladi, shunda poklanasan», dedilar. Yoki: «Shunda sen poklangan boʻlasan», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Ilm ahli huzurida amal shunga (binoan)dir: ayol janobatdan gʻusl qilsa-yu, sochini yozmasa, boshiga suv quyganidan keyin bu unga kifoya qiladi.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Расулуллоҳ, мен бошимнинг сочини маҳкам ўриб қўядиган аёлман. Жанобат ғусли учун уни ёзайми?» дедим. У зот: «Йўқ, фақат бошингга уч ҳовуч сув қуйишинг, сўнг бутун баданингга сув қуйишинг сенга кифоя қилади, шунда покланасан», дедилар. Ёки: «Шунда сен покланган бўласан», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли ҳузурида амал шунга (биноан)дир: аёл жанобатдан ғусл қилса-ю, сочини ёзмаса, бошига сув қуйганидан кейин бу унга кифоя қилади.