حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ الضُّبَعِيُّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيِّ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ بِاللَّيْلِ كَبَّرَ ثُمَّ يَقُولُ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلاَ إِلَهَ غَيْرُكَ " . ثُمَّ يَقُولُ " اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا " . ثُمَّ يَقُولُ " أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَعَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَجَابِرٍ وَجُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ وَابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ أَشْهَرُ حَدِيثٍ فِي هَذَا الْبَابِ . وَقَدْ أَخَذَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَأَمَّا أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ فَقَالُوا بِمَا رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلاَ إِلَهَ غَيْرُكَ " . وَهَكَذَا رُوِيَ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنَ التَّابِعِينَ وَغَيْرِهِمْ . وَقَدْ تُكُلِّمَ فِي إِسْنَادِ حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ كَانَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ يَتَكَلَّمُ فِي عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيِّ وَقَالَ أَحْمَدُ لاَ يَصِحُّ هَذَا الْحَدِيثُ .
Muhammad ibn Muso al-Basriy bizga Jaʼfar ibn Sulaymon az-Zubaʼiydan, u Ali ibn Ali ar-Rifoʼiydan, u Abul-Mutavakkildan, u Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U: «Rasululloh ﷺ kechasi namozga turganlarida takbir aytar, soʻng: ‹Subhonaka-llohumma va bihamdika va taboraka-smuka va taolo jadduka va lo ilaha gʻayruk (Sen poksan, ey Alloh, va Senga hamd boʻlsin; isming muborakdir, ulugʻliging yuksakdir, Sendan oʻzga iloh yoʻqdir)› deyar edilar. Soʻng: ‹Allohu akbaru kabiyro (Alloh eng buyukdir)› deyar edilar. Soʻng: ‹Aʼuzu billahis-Samiyʼil-Aliymi minash-shaytonir-rojiymi min hamzihi va nafxihi va nafsihi (Eshituvchi va Biluvchi Alloh panohiga sigʻinaman, quvilgan shaytondan — uning vasvasasidan, kibridan va sheʼridan)› deyar edilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu bobda Ali, Oisha, Abdulloh ibn Masʼud, Jobir, Jubayr ibn Mutʼim va Ibn Umardan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Abu Saidning hadisi bu bobdagi eng mashhur hadisdir. Ilm ahlidan bir qavm bu hadisni olganlar; aksar ilm ahli esa Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilingan ‹Subhonaka-llohumma va bihamdika va taboraka-smuka va taolo jadduka va lo ilaha gʻayruk› deyilishini aytdilar. Umar ibn al-Xattob va Abdulloh ibn Masʼuddan ham shunday rivoyat qilingan. Tobeinlardan va boshqalardan boʻlgan aksar ilm ahli amali ham shunga muvofiqdir. Abu Saidning hadisi isnodi haqida tanqid qilingan; Yahyo ibn Said Ali ibn Ali ar-Rifoʼiy haqida tanqid qilar edi, Ahmad esa: «Bu hadis sahih emas», dedi.Муҳаммад ибн Мусо ал-Басрий бизга Жаъфар ибн Сулаймон аз-Зубаъийдан, у Али ибн Али ар-Рифўийдан, у Абул-Мутаваккилдан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. У: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси намозга турганларида такбир айтар, сўнг: ‹Субҳонака-ллоҳумма ва биҳамдика ва таборака-смука ва таоло жаддука ва ло илаҳа ғайрук (Сен поксан, эй Аллоҳ, ва Сенга ҳамд бўлсин; исминг муборакдир, улуғлигинг юксакдир, Сендан ўзга илоҳ йўқдир)› деяр эдилар. Сўнг: ‹Аллоҳу акбару кабийро (Аллоҳ энг буюкдир)› деяр эдилар. Сўнг: ‹Аъузу биллаҳис-Самийъил-Алийми минаш-шайтонир-рожийми мин ҳамзиҳи ва нафхиҳи ва нафсиҳи (Эшитувчи ва Билувчи Аллоҳ паноҳига сиғинаман, қувилган шайтондан — унинг васвасасидан, кибридан ва шеъридан)› деяр эдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу бобда Али, Оиша, Абдуллоҳ ибн Масъуд, Жобир, Жубайр ибн Мутъим ва Ибн Умардан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Абу Саиднинг ҳадиси бу бобдаги энг машҳур ҳадисдир. Илм аҳлидан бир қавм бу ҳадисни олганлар; аксар илм аҳли эса Пайғамбар ﷺдан ривоят қилинган ‹Субҳонака-ллоҳумма ва биҳамдика ва таборака-смука ва таоло жаддука ва ло илаҳа ғайрук› дейилишини айтдилар. Умар ибн ал-Хаттоб ва Абдуллоҳ ибн Масъуддан ҳам шундай ривоят қилинган. Тобеинлардан ва бошқалардан бўлган аксар илм аҳли амали ҳам шунга мувофиқдир. Абу Саиднинг ҳадиси исноди ҳақида танқид қилинган; Яҳё ибн Саид Али ибн Али ар-Рифўий ҳақида танқид қилар эди, Аҳмад эса: «Бу ҳадис саҳиҳ эмас», деди.