حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَلَمْ يَذْكُرْ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَهُشَيْمٍ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ : (وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ ) قَالَ نَزَلَتْ بِمَكَّةَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَفَعَ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ سَبَّهُ الْمُشْرِكُونَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ : (وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ ) فَيَسُبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ : (وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا ) عَنْ أَصْحَابِكَ بِأَنْ تُسْمِعَهُمْ حَتَّى يَأْخُذُوا عَنْكَ الْقُرْآنَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan {Namozingni juda baland ham, juda past ham qilma} (Isro 110) oyati haqida rivoyat qilinadi: U: «Bu (oyat) Makkada nozil boʻldi. Rasululloh ﷺ Qurʼonni baland ovozda oʻqiganlarida, mushriklar u zotni ham, uni nozil qilgan Zotni ham, uni keltirgan (zot)ni ham soʻkar edilar. Shunda Alloh: {Namozingni juda baland qilma} — mushriklar (eshitib) Qurʼonni, uni nozil qilgan Zotni va uni keltirgan (zot)ni soʻkmasliklari uchun, {uni juda past ham qilma} — sahobalaringga (eshittirib), ular sendan Qurʼonni olishlari uchun, deb (oyatni) nozil qildi», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан {Намозингни жуда баланд ҳам, жуда паст ҳам қилма} (Исро 110) ояти ҳақида ривоят қилинади: У: «Бу (оят) Маккада нозил бўлди. Расулуллоҳ ﷺ Қуръонни баланд овозда ўқиганларида, мушриклар у зотни ҳам, уни нозил қилган Зотни ҳам, уни келтирган (зот)ни ҳам сўкар эдилар. Шунда Аллоҳ: {Намозингни жуда баланд қилма} — мушриклар (эшитиб) Қуръонни, уни нозил қилган Зотни ва уни келтирган (зот)ни сўкмасликлари учун, {уни жуда паст ҳам қилма} — саҳобаларингга (эшиттириб), улар сендан Қуръонни олишлари учун, деб (оятни) нозил қилди», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.