حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَمِعْتُ خَبَّابَ بْنَ الأَرَتِّ، يَقُولُ جِئْتُ الْعَاصِيَ بْنَ وَائِلٍ السَّهْمِيَّ أَتَقَاضَاهُ حَقًّا لِي عِنْدَهُ فَقَالَ لاَ أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ . فَقُلْتُ لاَ حَتَّى تَمُوتَ ثُمَّ تُبْعَثَ . قَالَ وَإِنِّي لَمَيِّتٌ ثُمَّ مَبْعُوثٌ فَقُلْتُ نَعَمْ . فَقَالَ إِنَّ لِي هُنَاكَ مَالاً وَوَلَدًا فَأَقْضِيكَ . فَنَزَلَتْ : ( أَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا ) الآيَةَ . حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، نَحْوَهُ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Xabbob ibn al-Aratt (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Os ibn Voil as-Sahmiyga uning zimmasidagi haqimni undirish uchun keldim. U: «Toki Muhammadga kufr keltirmaguningcha senga (haqingni) bermayman», dedi. Men: «Yoʻq, hatto sen oʻlib, soʻng qayta tirilsang ham (kufr keltirmayman)», dedim. U: «Men oʻlib, soʻng qayta tirilamanmi?» dedi. Men: «Ha», dedim. U: «U yerda menda mol va bola boʻladi, oʻshanda senga (haqingni) toʻlayman», dedi. Shunda {Bizning oyatlarimizga kufr keltirgan va: ‹Albatta, menga mol va bola berilur›, degan kimsani koʻrdingmi?} (Maryam 77) degan oyat nozil boʻldi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Хаббоб ибн ал-Аратт (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Ос ибн Воил ас-Саҳмийга унинг зиммасидаги ҳақимни ундириш учун келдим. У: «Токи Муҳаммадга куфр келтирмагунингча сенга (ҳақингни) бермайман», деди. Мен: «Йўқ, ҳатто сен ўлиб, сўнг қайта тирилсанг ҳам (куфр келтирмайман)», дедим. У: «Мен ўлиб, сўнг қайта тириламанми?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «У ерда менда мол ва бола бўлади, ўшанда сенга (ҳақингни) тўлайман», деди. Шунда {Бизнинг оятларимизга куфр келтирган ва: ‹Албатта, менга мол ва бола берилур›, деган кимсани кўрдингми?} (Марям 77) деган оят нозил бўлди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.