حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ جُدْعَانَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا نَزَلَتْ : ( يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ ) إِلَى قَوْلِهِ : (ولَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ ) قَالَ أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ وَهُوَ فِي سَفَرٍ فَقَالَ " أَتَدْرُونَ أَىُّ يَوْمٍ ذَلِكَ " . فَقَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " ذَلِكَ يَوْمَ يَقُولُ اللَّهُ لآدَمَ ابْعَثْ بَعْثَ النَّارِ فَقَالَ يَا رَبِّ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ تِسْعُمِائَةٍ وَتِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ إِلَى النَّارِ وَوَاحِدٌ إِلَى الْجَنَّةِ " . قَالَ فَأَنْشَأَ الْمُسْلِمُونَ يَبْكُونَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَارِبُوا وَسَدِّدُوا فَإِنَّهَا لَمْ تَكُنْ نُبُوَّةٌ قَطُّ إِلاَّ كَانَ بَيْنَ يَدَيْهَا جَاهِلِيَّةٌ قَالَ فَيُؤْخَذُ الْعَدَدُ مِنَ الْجَاهِلِيَّةِ فَإِنْ تَمَّتْ وَإِلاَّ كَمُلَتْ مِنَ الْمُنَافِقِينَ وَمَا مَثَلُكُمْ وَالأُمَمِ إِلاَّ كَمَثَلِ الرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الدَّابَّةِ أَوْ كَالشَّامَةِ فِي جَنْبِ الْبَعِيرِ ثُمَّ قَالَ إِنِّي لأَرْجُو أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ " . فَكَبَّرُوا ثُمَّ قَالَ " إِنِّي لأَرْجُو أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ " . فَكَبَّرُوا ثُمَّ قَالَ " إِنِّي لأَرْجُو أَنْ تَكُونُوا نِصْفَ أَهْلِ الْجَنَّةِ " . فَكَبَّرُوا قَالَ وَلاَ أَدْرِي قَالَ الثُّلُثَيْنِ أَمْ لاَ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga {Ey odamlar, Robbingizdan qoʻrqinglar! Albatta, qiyomatning zilzilasi ulkan narsadir} (Haj 1) oyatidan to {…lekin Allohning azobi qattiqdir} (Haj 2) degan soʻziga qadar (oyat) safarda ekanlarida nozil boʻldi. U zot: «Bu qaysi kun ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir», dedilar. U zot: «Bu — Alloh Odamga: ‹Doʻzaxga (joʻnatiladiganlar) gomarasini joʻnat!› deydigan kundir. Shunda Odam: ‹Ey Robbim, doʻzax guruhi qancha?› deydi. Alloh: ‹Toʻqqiz yuz toʻqson toʻqqiztasi doʻzaxga, bittasi jannatga›, deydi», dedilar. Shunda musulmonlar yigʻlay boshladilar. Rasululloh ﷺ: «(Toʻgʻri yoʻlga) yaqin va mustahkam boʻlinglar, chunki hech bir paygʻambarlik boʻlmaganki, uning oldida johiliyat boʻlmasin. Bas, (oʻsha) son johiliyat (ahli)dan olinadi; agar yetsa (yetadi), aks holda u munofiqlardan toʻldiriladi. Sizlarning (boshqa) ummatlar oldidagi misolingiz hayvonning bilagidagi belgi yoki tuyaning yonidagi xoldan oʻzga emas», dedilar. Soʻng: «Men sizlar jannat ahlining toʻrtdan biri boʻlishingizni umid qilaman», dedilar. Shunda ular takbir aytdilar. Soʻng: «Men sizlar jannat ahlining uchdan biri boʻlishingizni umid qilaman», dedilar. Ular yana takbir aytdilar. Soʻng: «Men sizlar jannat ahlining yarmi boʻlishingizni umid qilaman», dedilar. Ular yana takbir aytdilar. (Rovi) aytdi: U zot uchdan ikkisini aytdimi yoki yoʻqmi, bilmayman. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. U Imron ibn Husayndan, Nabiy ﷺdan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга {Эй одамлар, Роббингиздан қўрқинглар! Албатта, қиёматнинг зилзиласи улкан нарсадир} (Ҳаж 1) оятидан то {…лекин Аллоҳнинг азоби қаттиқдир} (Ҳаж 2) деган сўзига қадар (оят) сафарда эканларида нозил бўлди. У зот: «Бу қайси кун эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир», дедилар. У зот: «Бу — Аллоҳ Одамга: ‹Дўзахга (жўнатиладиганлар) гомарасини жўнат!› дейдиган кундир. Шунда Одам: ‹Эй Роббим, дўзах гуруҳи қанча?› дейди. Аллоҳ: ‹Тўққиз юз тўқсон тўққизтаси дўзахга, биттаси жаннатга›, дейди», дедилар. Шунда мусулмонлар йиғлай бошладилар. Расулуллоҳ ﷺ: «(Тўғри йўлга) яқин ва мустаҳкам бўлинглар, чунки ҳеч бир пайғамбарлик бўлмаганки, унинг олдида жоҳилият бўлмасин. Бас, (ўша) сон жоҳилият (аҳли)дан олинади; агар етса (етади), акс ҳолда у мунофиқлардан тўлдирилади. Сизларнинг (бошқа) умматлар олдидаги мисолингиз ҳайвоннинг билагидаги белги ёки туянинг ёнидаги холдан ўзга эмас», дедилар. Сўнг: «Мен сизлар жаннат аҳлининг тўртдан бири бўлишингизни умид қиламан», дедилар. Шунда улар такбир айтдилар. Сўнг: «Мен сизлар жаннат аҳлининг учдан бири бўлишингизни умид қиламан», дедилар. Улар яна такбир айтдилар. Сўнг: «Мен сизлар жаннат аҳлининг ярми бўлишингизни умид қиламан», дедилар. Улар яна такбир айтдилар. (Рови) айтди: У зот учдан иккисини айтдими ёки йўқми, билмайман. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. У Имрон ибн Ҳусайндан, Набий ﷺдан бир неча йўл билан ривоят қилинган.