Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinishicha, Saʼb ibn Jassoma unga shuni xabar berdiki: Rasululloh ﷺ uning oldidan al-Abvo yoki Vaddon (degan joy)da oʻtib qolganlarida, u zotga yovvoyi eshak hadya qildi. U zot uni unga qaytarib berdilar. Rasululloh ﷺ uning yuzida (xafalik) noxushlikni koʻrgach: «Biz buni senga qaytarayotganimiz yoʻq, lekin biz muhrimmiz (ehromdamiz)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan sahih hadisdir. Paygʻambar ﷺning sahobalaridan va boshqalardan ilm ahlidan bir qavm shu hadisga koʻra (amal qilib), muhrimning ov yeyishini makruh sanaganlar. Shofeiy aytdi: Bizning nazarimizda bu hadisning vajhi shuki, u zot uni faqat oʻzlari uchun ovlangan deb gumon qilganlari uchun qaytardilar va (gunohdan) saqlanish yuzasidan undan voz kechdilar. Zuhriyning baʼzi shogirdlari bu hadisni Zuhriydan rivoyat qilib: Unga yovvoyi eshakning goʻshti hadya qilindi, deganlar — lekin bu (rivoyat) mahfuz emas. (Roviy) aytdi: Bu bobda Ali va Zayd ibn Arqamdan ham (hadis rivoyat qilingan).Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинишича, Саъб ибн Жассома унга шуни хабар бердики: Расулуллоҳ ﷺ унинг олдидан ал-Абво ёки Ваддон (деган жой)да ўтиб қолганларида, у зотга ёввойи эшак ҳадя қилди. У зот уни унга қайтариб бердилар. Расулуллоҳ ﷺ унинг юзида (хафалик) нохушликни кўргач: «Биз буни сенга қайтараётганимиз йўқ, лекин биз муҳриммиз (эҳромдамиз)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан ва бошқалардан илм аҳлидан бир қавм шу ҳадисга кўра (амал қилиб), муҳримнинг ов ейишини макруҳ санаганлар. Шофеий айтди: Бизнинг назаримизда бу ҳадиснинг важҳи шуки, у зот уни фақат ўзлари учун овланган деб гумон қилганлари учун қайтардилар ва (гуноҳдан) сақланиш юзасидан ундан воз кечдилар. Зуҳрийнинг баъзи шогирдлари бу ҳадисни Зуҳрийдан ривоят қилиб: Унга ёввойи эшакнинг гўшти ҳадя қилинди, деганлар — лекин бу (ривоят) маҳфуз эмас. (Ровий) айтди: Бу бобда Али ва Зайд ибн Арқамдан ҳам (ҳадис ривоят қилинган).