حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ خَبَّابٍ، قَالَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ وَلَمْ تَكُنْ لَهُ إِلاَّ نَمِرَةٌ كُنَّا إِذَا غَطَّيْنَا بِهَا رَأْسَهُ خَرَجَتْ رِجْلاَهُ وَإِذَا غَطَّيْنَا رِجْلَيْهِ خَرَجَ رَأْسُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " غَطُّوا بِهَا رَأْسَهُ وَاجْعَلُوا عَلَى رِجْلَيْهِ مِنَ الإِذْخِرِ " .
Xabbob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Musʼab ibn Umayr Uhud kuni shahid qilindi. Uning faqat bitta yoʻl-yoʻl gilamchadan boshqa narsasi yoʻq edi. Biz u bilan boshini yopsak, oyoqlari chiqib qolar, oyoqlarini yopsak, boshi chiqib qolar edi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹U bilan boshini yopinglar, oyoqlariga esa izxir (xushboʻy oʻt)dan qoʻyinglar›, dedilar».Хаббоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мусъаб ибн Умайр Уҳуд куни шаҳид қилинди. Унинг фақат битта йўл-йўл гиламчадан бошқа нарсаси йўқ эди. Биз у билан бошини ёпсак, оёқлари чиқиб қолар, оёқларини ёпсак, боши чиқиб қолар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹У билан бошини ёпинглар, оёқларига эса изхир (хушбўй ўт)дан қўйинглар›, дедилар».