حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ حَمَّادٍ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، يَرْفَعُ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنْ تَرَكَ دَابَّةً بِمُهْلِكٍ فَأَحْيَاهَا رَجُلٌ فَهِيَ لِمَنْ أَحْيَاهَا " .
Muhammad ibn Ubayd bizga Hammoddan — yaʼni Ibn Zayddan — aytib berdi, u Xolid al-Hazzodan, u Ubaydulloh ibn Humayd ibn Abdurrahmondan, u ash-Shaʼbiy (rahimahulloh)dan rivoyat qildi. U hadisni Paygʻambar ﷺ ga (marfuʼ qilib) yetkazdi: U zot: «Kim bir jonivorni halok boʻladigan joyda tashlab ketsa-yu, boshqa bir kishi uni tiriltirsa, u (jonivor) uni tiriltirgan kishiniki boʻladi», dedilar.Муҳаммад ибн Убайд бизга Ҳаммоддан — яъни Ибн Зайддан — айтиб берди, у Холид ал-Ҳаззодан, у Убайдуллоҳ ибн Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у аш-Шаъбий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилди. У ҳадисни Пайғамбар ﷺ га (марфуъ қилиб) етказди: У зот: «Ким бир жониворни ҳалок бўладиган жойда ташлаб кетса-ю, бошқа бир киши уни тирилтирса, у (жонивор) уни тирилтирган кишиники бўлади», дедилар.