Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ikki xislat yoki ikki fazilat borki, ularni musulmon banda muhofaza qilsa, albatta jannatga kiradi. Ular oson, biroq ularga amal qiladiganlar oz. Har namoz oxirida oʻn marta ‹Subhanalloh›, oʻn marta ‹Alhamdu lillah› va oʻn marta ‹Allohu akbar› deb aytadi. Bu til bilan bir yuz ellik (zikr), tarozida esa bir ming besh yuz (savob)dir. Oʻrniga yotganda esa oʻttiz toʻrt marta ‹Allohu akbar›, oʻttiz uch marta ‹Alhamdu lillah› va oʻttiz uch marta ‹Subhanalloh› deb aytadi. Bu til bilan yuz (zikr), tarozida esa ming (savob)dir», dedilar. Men Rasululloh ﷺning ularni qoʻllari bilan sanayotganlarini koʻrdim. (Sahobalar): «Ey Rasululloh, ular qanday oson boʻlib, ularga amal qiladiganlar oz boʻladi?», dedilar. U zot: «Birortangizning huzuriga uyqusida u (yaʼni shayton) kelib, uni (zikrni) aytishidan oldin uxlatib qoʻyadi va namozida unga kelib, uni (hojatni) aytishidan oldin biror hojatni eslatib qoʻyadi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Икки хислат ёки икки фазилат борки, уларни мусулмон банда муҳофаза қилса, албатта жаннатга киради. Улар осон, бироқ уларга амал қиладиганлар оз. Ҳар намоз охирида ўн марта ‹Субҳаналлоҳ›, ўн марта ‹Алҳамду лиллаҳ› ва ўн марта ‹Аллоҳу акбар› деб айтади. Бу тил билан бир юз эллик (зикр), тарозида эса бир минг беш юз (савоб)дир. Ўрнига ётганда эса ўттиз тўрт марта ‹Аллоҳу акбар›, ўттиз уч марта ‹Алҳамду лиллаҳ› ва ўттиз уч марта ‹Субҳаналлоҳ› деб айтади. Бу тил билан юз (зикр), тарозида эса минг (савоб)дир», дедилар. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг уларни қўллари билан санаётганларини кўрдим. (Саҳобалар): «Эй Расулуллоҳ, улар қандай осон бўлиб, уларга амал қиладиганлар оз бўлади?», дедилар. У зот: «Бирортангизнинг ҳузурига уйқусида у (яъни шайтон) келиб, уни (зикрни) айтишидан олдин ухлатиб қўяди ва намозида унга келиб, уни (ҳожатни) айтишидан олдин бирор ҳожатни эслатиб қўяди», дедилар.