حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنِ ابْنِ أُذْنَانَ قَالَأَسْلَفْتُ عَلْقَمَةَ أَلْفَيْ دِرْهَمٍ فَلَمَّا خَرَجَ عَطَاؤُهُ قُلْتُ لَهُ اقْضِنِي قَالَ أَخِّرْنِي إِلَى قَابِلٍ فَأَتَيْتُ عَلَيْهِ فَأَخَذْتُهَا قَالَ فَأَتَيْتُهُ بَعْدُ قَالَ بَرَّحْتَ بِي قَدْ مَنَعْتَنِي فَقُلْتُ نَعَمْ هُوَ عَمَلُكَ قَالَ وَمَا شَأْنِي قُلْتُ إِنَّكَ حَدَّثْتَنِي عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ السَّلَفَ يَجْرِي مَجْرَى شَطْرِ الصَّدَقَةِ قَالَ نَعَمْ فَهُوَ كَذَاكَ قَالَ فَخُذْ الْآنَ
Ibn Uznon aytdi: Men Alqamaga ikki ming dirham qarz berdim. Uning ulushi chiqqanida, unga: «Qarzimni ada qil», dedim. U: «Meni keyingi yilgacha kechiktir», dedi. Soʻng men uning oldiga borib, (haqimni) oldim. (Roviy) aytdi: Keyin men uning oldiga bordim. U: «Meni qiynab yubording, mendan (qarzni) man qilding», dedi. Men: «Ha, bu oʻzingning ishing», dedim. U: «Mening nima ishim bor?» dedi. Men: «Sen menga Ibn Masʼuddan, u Nabiy ﷺdan: ‹Albatta, qarz sadaqaning yarmi yoʻlidan boradi›, deganlarini soʻzlab bergan eding», dedim. U: «Ha, u shundaydir», dedi. (Roviy) aytdi: Shunda u: «Endi ol», dedi.Ибн Узнон айтди: Мен Алқамага икки минг дирҳам қарз бердим. Унинг улуши чиққанида, унга: «Қарзимни ада қил», дедим. У: «Мени кейинги йилгача кечиктир», деди. Сўнг мен унинг олдига бориб, (ҳақимни) олдим. (Ровий) айтди: Кейин мен унинг олдига бордим. У: «Мени қийнаб юбординг, мендан (қарзни) ман қилдинг», деди. Мен: «Ҳа, бу ўзингнинг ишинг», дедим. У: «Менинг нима ишим бор?» деди. Мен: «Сен менга Ибн Масъуддан, у Набий ﷺдан: ‹Албатта, қарз садақанинг ярми йўлидан боради›, деганларини сўзлаб берган эдинг», дедим. У: «Ҳа, у шундайдир», деди. (Ровий) айтди: Шунда у: «Энди ол», деди.