حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ زَمِيلَهُ يَوْمَ بَدْرٍ عَلِيٌّ وَأَبُو لُبَابَةَ فَإِذَا حَانَتْ عُقْبَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَا ارْكَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَتَّى نَمْشِيَ عَنْكَ فَيَقُولُ مَا أَنْتُمَا بِأَقْوَى مِنِّي وَلَا أَنَا بِأَغْنَى عَنْ الْأَجْرِ مِنْكُمَا
Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Badr kuni Rasululloh ﷺning zamillari Ali va Abu Lubaba edi. Rasululloh ﷺning (piyoda yurish) navbatlari kelganida, ikkovi: «Mining, yo Rasululloh, biz siz uchun yuramiz», der edi. U zot esa: «Ikkovingiz mendan kuchliroq emassiz, men ham ajrdan sizlardan behojatroq emasman», der edilar.Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бадр куни Расулуллоҳ ﷺнинг замиллари Али ва Абу Лубаба эди. Расулуллоҳ ﷺнинг (пиёда юриш) навбатлари келганида, иккови: «Мининг, ё Расулуллоҳ, биз сиз учун юрамиз», дер эди. У зот эса: «Икковингиз мендан кучлироқ эмассиз, мен ҳам ажрдан сизлардан беҳожатроқ эмасман», дер эдилар.