حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ فُرَاتٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍاطَّلَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْنَا وَنَحْنُ نَتَذَاكَرُ السَّاعَةَ فَقَالَ مَا تَذْكُرُونَ قَالُوا نَذْكُرُ السَّاعَةَ فَقَالَ إِنَّهَا لَنْ تَقُومَ حَتَّى تَرَوْنَ عَشْرَ آيَاتٍ الدُّخَانُ وَالدَّجَّالُ وَالدَّابَّةُ وَطُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَنُزُولُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَيَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَثَلَاثُ خُسُوفٍ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ بِجَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَآخِرُ ذَلِكَ نَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قِبَلِ تَطْرُدُ النَّاسَ إِلَى مَحْشَرِهِمْقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ سَقَطَ كَلِمَةٌ
Huzayfa ibn Asid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz qiyomat haqida soʻzlashib turganimizda Nabiy ﷺ ustimizdan (qarab) chiqib qoldilar va: «Nima haqida gaplashyapsizlar?» dedilar. Ular: «Qiyomatni zikr qilyapmiz», dedilar. Shunda u zot: «Albatta, sizlar oʻnta alomatni koʻrmaguningizcha u qoim boʻlmaydi: tutun, Dajjol, Dobba (jonzot), quyoshning gʻarbdan chiqishi, Iyso ibn Maryamning tushishi, Yaʼjuj va Maʼjuj hamda uchta yer choʻkishi — sharqda choʻkish, gʻarbda choʻkish va Arab yarim orolida choʻkish. Bularning oxirgisi esa ... tomondan chiqib, odamlarni mahsharlariga tomon haydaydigan oʻtdir», dedilar. Abu Abdurrahmon aytdi: (Bu yerda) bir soʻz tushib qolgan.Ҳузайфа ибн Асид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз қиёмат ҳақида сўзлашиб турганимизда Набий ﷺ устимиздан (қараб) чиқиб қолдилар ва: «Нима ҳақида гаплашяпсизлар?» дедилар. Улар: «Қиёматни зикр қиляпмиз», дедилар. Шунда у зот: «Албатта, сизлар ўнта аломатни кўрмагунингизча у қоим бўлмайди: тутун, Дажжол, Добба (жонзот), қуёшнинг ғарбдан чиқиши, Ийсо ибн Марямнинг тушиши, Яъжуж ва Маъжуж ҳамда учта ер чўкиши — шарқда чўкиш, ғарбда чўкиш ва Араб ярим оролида чўкиш. Буларнинг охиргиси эса ... томондан чиқиб, одамларни маҳшарларига томон ҳайдайдиган ўтдир», дедилар. Абу Абдурраҳмон айтди: (Бу ерда) бир сўз тушиб қолган.