حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ فُرَاتٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍاطَّلَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْنَا وَنَحْنُ نَتَذَاكَرُ السَّاعَةَ فَقَالَ مَا تَذْكُرُونَ قَالُوا نَذْكُرُ السَّاعَةَ فَقَالَ إِنَّهَا لَنْ تَقُومَ حَتَّى تَرَوْنَ عَشْرَ آيَاتٍ الدُّخَانُ وَالدَّجَّالُ وَالدَّابَّةُ وَطُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَنُزُولُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَيَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَثَلَاثُ خُسُوفٍ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ بِجَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَآخِرُ ذَلِكَ نَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قِبَلِ تَطْرُدُ النَّاسَ إِلَى مَحْشَرِهِمْقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ سَقَطَ كَلِمَةٌ

Huzayfa ibn Asid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz qiyomat haqida soʻzlashib turganimizda Nabiy ﷺ ustimizdan (qarab) chiqib qoldilar va: «Nima haqida gaplashyapsizlar?» dedilar. Ular: «Qiyomatni zikr qilyapmiz», dedilar. Shunda u zot: «Albatta, sizlar oʻnta alomatni koʻrmaguningizcha u qoim boʻlmaydi: tutun, Dajjol, Dobba (jonzot), quyoshning gʻarbdan chiqishi, Iyso ibn Maryamning tushishi, Yaʼjuj va Maʼjuj hamda uchta yer choʻkishi — sharqda choʻkish, gʻarbda choʻkish va Arab yarim orolida choʻkish. Bularning oxirgisi esa ... tomondan chiqib, odamlarni mahsharlariga tomon haydaydigan oʻtdir», dedilar. Abu Abdurrahmon aytdi: (Bu yerda) bir soʻz tushib qolgan.Ҳузайфа ибн Асид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз қиёмат ҳақида сўзлашиб турганимизда Набий ﷺ устимиздан (қараб) чиқиб қолдилар ва: «Нима ҳақида гаплашяпсизлар?» дедилар. Улар: «Қиёматни зикр қиляпмиз», дедилар. Шунда у зот: «Албатта, сизлар ўнта аломатни кўрмагунингизча у қоим бўлмайди: тутун, Дажжол, Добба (жонзот), қуёшнинг ғарбдан чиқиши, Ийсо ибн Марямнинг тушиши, Яъжуж ва Маъжуж ҳамда учта ер чўкиши — шарқда чўкиш, ғарбда чўкиш ва Араб ярим оролида чўкиш. Буларнинг охиргиси эса ... томондан чиқиб, одамларни маҳшарларига томон ҳайдайдиган ўтдир», дедилар. Абу Абдурраҳмон айтди: (Бу ерда) бир сўз тушиб қолган.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ الْغِفَارِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ الْمَلَكُ عَلَى النُّطْفَةِ بَعْدَمَا تَسْتَقِرُّ فِي الرَّحِمِ بِأَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً أَوْ خَمْسِينَ وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً فَيَقُولُ يَا رَبِّ مَاذَا أَشَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ أَذَكَرٌ أَمْ أُنْثَى فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَيَكْتُبَانِ فَيَقُولَانِ مَاذَا أَذَكَرٌ أَمْ أُنْثَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَيَكْتُبَانِ فَيُكْتَبُ عَمَلُهُ وَأَثَرُهُ وَمُصِيبَتُهُ وَرِزْقُهُ ثُمَّ تُطْوَى الصَّحِيفَةُ فَلَا يُزَادُ عَلَى مَا فِيهَا وَلَا يُنْقَصُ

Huzayfa ibn Asid al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺdan eshitdim — yoki: Rasululloh ﷺ aytdilar — «Nutfa bachadonda qaror topganidan keyin qirq kecha oʻtgach, unga farishta kiradi (Sufyon bir marta: ‹yoki qirq besh kecha› dedi) va: ‹Ey Robbim, bu nima boʻladi? Baxtsizmi yoki baxtlimi?› deydi. Bas, Alloh tabaraka va taolo (javob) aytadi, ular esa yozadilar. Soʻng: ‹Bu nima boʻladi? Erkakmi yoki ayolmi?› deydilar. Bas, Alloh azza va jalla (javob) aytadi, ular esa yozadilar. Uning ameli, izi, musibati va rizqi ham yoziladi. Soʻng sahifa yigʻishtiriladi, undagi narsaga ziyoda ham qilinmaydi, kam ham qilinmaydi», dedilar.Ҳузайфа ибн Асид ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитдим — ёки: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар — «Нутфа бачадонда қарор топганидан кейин қирқ кеча ўтгач, унга фаришта киради (Суфён бир марта: ‹ёки қирқ беш кеча› деди) ва: ‹Эй Роббим, бу нима бўлади? Бахтсизми ёки бахтлими?› дейди. Бас, Аллоҳ табарака ва таоло (жавоб) айтади, улар эса ёзадилар. Сўнг: ‹Бу нима бўлади? Эркакми ёки аёлми?› дейдилар. Бас, Аллоҳ азза ва жалла (жавоб) айтади, улар эса ёзадилар. Унинг амели, изи, мусибати ва ризқи ҳам ёзилади. Сўнг саҳифа йиғиштирилади, ундаги нарсага зиёда ҳам қилинмайди, кам ҳам қилинмайди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ فُرَاتٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ أَبِي سَرِيحَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غُرْفَةٍ وَنَحْنُ تَحْتَهَا نَتَحَدَّثُ قَالَ فَأَشْرَفَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا تَذْكُرُونَ قَالُوا السَّاعَةَ قَالَ إِنَّ السَّاعَةَ لَنْ تَقُومَ حَتَّى تَرَوْنَ عَشْرَ آيَاتٍ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَالدُّخَانُ وَالدَّجَّالُ وَالدَّابَّةُ وَطُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَيَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَنَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قَعْرِ عَدَنٍ تُرَحِّلُ النَّاسَ فَقَالَ شُعْبَةُ سَمِعْتُهُ وَأَحْسِبُهُ قَالَ تَنْزِلُ مَعَهُمْ حَيْثُ نَزَلُوا وَتَقِيلُ مَعَهُمْ حَيْثُ قَالُواقَالَ شُعْبَةُ وَحَدَّثَنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ رَجُلٌ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ أَبِي سَرِيحَةَ لَمْ يَرْفَعْهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ نُزُولُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَقَالَ الْآخَرُ رِيحٌ تُلْقِيهِمْ فِي الْبَحْرِ

Abu Sariha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir balandlikdagi xonada edilar, biz esa uning ostida gaplashib turardik. Rasululloh ﷺ bizga qaradilar va: «Nima haqida gaplashyapsizlar?» dedilar. Ular: «Qiyomat haqida», dedilar. U zot: «Albatta, sizlar oʻnta alomatni koʻrmaguningizcha qiyomat qoim boʻlmaydi: sharqda yer choʻkishi, gʻarbda yer choʻkishi, Arab yarim orolida yer choʻkishi, tutun, Dajjol, Dobba, quyoshning gʻarbdan chiqishi, Yaʼjuj va Maʼjuj hamda Adan tubidan chiqib, odamlarni koʻchiradigan oʻt», dedilar. Shuʼba dedi: Men uni eshitdim, oʻylaymanki, u: «(Oʻsha oʻt) ular qoʻngan joyda ular bilan qoʻnadi va ular qaylula qilgan joyda ular bilan qaylula qiladi», dedi. Shuʼba aytdi: Bu hadisni menga bir kishi Abut Tufayldan, u Abu Sarihadan qilib soʻzlab berdi, ammo uni Nabiy ﷺga koʻtarmadi. Bu ikki kishidan biri: «Iyso ibn Maryamning tushishi», dedi, ikkinchisi esa: «ularni dengizga uloqtiradigan shamol», dedi.Абу Сариҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир баландликдаги хонада эдилар, биз эса унинг остида гаплашиб турардик. Расулуллоҳ ﷺ бизга қарадилар ва: «Нима ҳақида гаплашяпсизлар?» дедилар. Улар: «Қиёмат ҳақида», дедилар. У зот: «Албатта, сизлар ўнта аломатни кўрмагунингизча қиёмат қоим бўлмайди: шарқда ер чўкиши, ғарбда ер чўкиши, Араб ярим оролида ер чўкиши, тутун, Дажжол, Добба, қуёшнинг ғарбдан чиқиши, Яъжуж ва Маъжуж ҳамда Адан тубидан чиқиб, одамларни кўчирадиган ўт», дедилар. Шуъба деди: Мен уни эшитдим, ўйлайманки, у: «(Ўша ўт) улар қўнган жойда улар билан қўнади ва улар қайлула қилган жойда улар билан қайлула қилади», деди. Шуъба айтди: Бу ҳадисни менга бир киши Абут Туфайлдан, у Абу Сариҳадан қилиб сўзлаб берди, аммо уни Набий ﷺга кўтармади. Бу икки кишидан бири: «Ийсо ибн Марямнинг тушиши», деди, иккинчиси эса: «уларни денгизга улоқтирадиган шамол», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ فُرَاتٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ الْغِفَارِيِّ قَالَأَشْرَفَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غُرْفَةٍ وَنَحْنُ نَتَذَاكَرُ السَّاعَةَ فَقَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَرَوْنَ عَشْرَ آيَاتٍ طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَالدُّخَانُ وَالدَّابَّةُ وَخُرُوجُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَخُرُوجُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَالدَّجَّالِ وَثَلَاثُ خُسُوفٍ خَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِجَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَنَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قَعْرِ عَدَنٍ تَسُوقُ أَوْ تَحْشُرُ النَّاسَ تَبِيتُ مَعَهُمْ حَيْثُ بَاتُوا وَتَقِيلُ مَعَهُمْ حَيْثُ قَالُوا

Huzayfa ibn Asid al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz qiyomat haqida soʻzlashib turganimizda Rasululloh ﷺ yuqoridagi bir xonadan bizga qaradilar va: «Sizlar oʻnta alomatni koʻrmaguningizcha qiyomat qoim boʻlmaydi: quyoshning gʻarbdan chiqishi, tutun, Dobba, Yaʼjuj va Maʼjujning chiqishi, Iyso ibn Maryamning chiqishi, Dajjol va uchta yer choʻkishi — gʻarbda choʻkish, sharqda choʻkish va Arab yarim orolida choʻkish hamda Adan tubidan chiqib, odamlarni haydaydigan — yoki toʻplaydigan — oʻt; u ular tunagan joyda ular bilan tunaydi va ular qaylula qilgan joyda ular bilan qaylula qiladi», dedilar.Ҳузайфа ибн Асид ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз қиёмат ҳақида сўзлашиб турганимизда Расулуллоҳ ﷺ юқоридаги бир хонадан бизга қарадилар ва: «Сизлар ўнта аломатни кўрмагунингизча қиёмат қоим бўлмайди: қуёшнинг ғарбдан чиқиши, тутун, Добба, Яъжуж ва Маъжужнинг чиқиши, Ийсо ибн Марямнинг чиқиши, Дажжол ва учта ер чўкиши — ғарбда чўкиш, шарқда чўкиш ва Араб ярим оролида чўкиш ҳамда Адан тубидан чиқиб, одамларни ҳайдайдиган — ёки тўплайдиган — ўт; у улар тунаган жойда улар билан тунайди ва улар қайлула қилган жойда улар билан қайлула қилади», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ الْغِفَارِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَ بِمَوْتِ النَّجَاشِيِّ قَالَ فَقَالَ صَلُّوا عَلَى أَخٍ لَكُمْ بِغَيْرِ بِلَادِكُمْ

Huzayfa ibn Asid al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Najoshiyning vafoti haqida xabar berdilar va: «Oʻz yurtingizdan boshqa yerda (vafot etgan) bir birodaringizga (janoza) namozini oʻqinglar», dedilar.Ҳузайфа ибн Асид ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Нажошийнинг вафоти ҳақида хабар бердилар ва: «Ўз юртингиздан бошқа ерда (вафот этган) бир биродарингизга (жаноза) намозини ўқинглар», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَأَزْهَرُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَا حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَلَيْهِمْ يَوْمًا فَقَالَ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ مَاتَ بِغَيْرِ بِلَادِكُمْ قَالُوا مَنْ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ صُحْمَةُ النَّجَاشِيُّ وَقَالَ أَزْهَرُ صَحْمَةُ وَقَالَ أَزْهَرُ أَبِي الطُّفَيْلِ اللَّيْثِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ الْغِفَارِيِّ

Huzayfa ibn Asid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kuni ularning oldiga chiqdilar va: «Oʻz yurtingizdan boshqa yerda vafot etgan sohibingizga (janoza) namozini oʻqinglar», dedilar. Ular: «U kim, ey Allohning Rasuli?» dedilar. U zot: «Suhma an-Najoshiy», dedilar. Azhar esa «Sahma» dedi.Ҳузайфа ибн Асид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир куни уларнинг олдига чиқдилар ва: «Ўз юртингиздан бошқа ерда вафот этган соҳибингизга (жаноза) намозини ўқинглар», дедилар. Улар: «У ким, эй Аллоҳнинг Расули?» дедилар. У зот: «Суҳма ан-Нажоший», дедилар. Азҳар эса «Саҳма» деди.

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ صَلُّوا عَلَى أَخٍ لَكُمْ مَاتَ بِغَيْرِ أَرْضِكُمْ قَالُوا مَنْ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ صُحْمَةُ النَّجَاشِيُّ فَقَامُوا فَصَلَّوْا عَلَيْهِ

Huzayfa ibn Asid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kuni kelib: «Oʻz yeringizdan boshqa yerda vafot etgan bir birodaringizga (janoza) namozini oʻqinglar», dedilar. Ular: «U kim, ey Allohning Rasuli?» dedilar. U zot: «Suhma an-Najoshiy», dedilar. Bas, ular turib, unga namoz oʻqidilar.Ҳузайфа ибн Асид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир куни келиб: «Ўз ерингиздан бошқа ерда вафот этган бир биродарингизга (жаноза) намозини ўқинглар», дедилар. Улар: «У ким, эй Аллоҳнинг Расули?» дедилар. У зот: «Суҳма ан-Нажоший», дедилар. Бас, улар туриб, унга намоз ўқидилар.