قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ قَالَ حَدَّثَنَا إِيَاسٌ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَقَدِمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحُدَيْبِيَةَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَاهَا فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَسَقَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا بِالْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ وَبَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ يَا سَلَمَةُ بَايِعْنِي قَالَ قَدْ بَايَعْتُكَ فِي أَوَّلِ النَّاسِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَيْضًا فَبَايِعْ وَرَآنِي أَعْزَلًا فَأَعْطَانِي حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَايَعْتُ أَوَّلَ النَّاسِ وَأَوْسَطَهُمْ وَآخِرَهُمْ قَالَ وَأَيْضًا فَبَايِعْ فَبَايَعْتُهُ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ دَرَقَتُكَ أَوْ حَجَفَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ أَعْزَلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ اللَّهُمَّ ابْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي وَضَحِكَ ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا إِلَى بَعْضٍ قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَحُسُّ فَرَسَهُ وَأَسْقِيهِ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ
Salama ibn al-Akvaʼ (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bilan Hudaybiyaga keldik, biz bir ming toʻrt yuz kishi edik. U yerda (quduq boshida) ellikta qoʻy bor edi, (suv) ularni qondira olmas edi. Rasululloh ﷺ quduqning labiga oʻtirdilar va yo duo qildilar, yo unga (suv) purkadilar. Shunda (suv) qaynab toshdi, biz ham ichdik, (hayvonlarni ham) sugʻordik. Soʻng Rasululloh ﷺ daraxt tagida bayʼatga chaqirdilar. Men odamlarning birinchisi boʻlib unga bayʼat qildim. Soʻng (boshqalar) bayʼat qilaverdilar, toki odamlarning oʻrtasiga yetganda: «Ey Salama, menga bayʼat qil», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men sizga odamlarning birinchisi boʻlib bayʼat qilgan edim», dedim. U zot: «Yana (qil)», dedilar. U zot meni qurolsiz koʻrib, menga bir qalqon — katta yo kichik qalqon — berdilar. Soʻng yana bayʼat qildiraverdilar, toki odamlarning oxiriga yetganda: «Menga bayʼat qilmaysanmi?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men odamlarning birinchisida, oʻrtasida va oxirida bayʼat qildim», dedim. U zot: «Yana (qil)», dedilar. Shunday qilib unga bayʼat qildim. Soʻng u zot: «Men senga bergan qalqoning qani?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, amakim Omir menga qurolsiz holda uchrab qoldi, men uni unga berdim», dedim. Shunda u zot: «Sen: ‹Allohim, menga oʻzimdan koʻra sevimliroq bir doʻst nasib qilgin›, degan kishiga oʻxshaysan», dedilar va kuldilar. Soʻng mushriklar bizga sulh haqida elchi yubordilar, toki bir-birimiz tomon yura boshladik. (Salama) aytdi: Men Talha ibn Ubaydullohning xizmatkori edim, uning otini taymorlar va sugʻorar, uning taomidan yer edim; ahlimni va molimni tashlab, Alloh va Rasuli tomon hijrat qilgan edim. Biz va Makka ahli sulh qilganimizda...Салама ибн ал-Акваъ (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ билан Ҳудайбияга келдик, биз бир минг тўрт юз киши эдик. У ерда (қудуқ бошида) элликта қўй бор эди, (сув) уларни қондира олмас эди. Расулуллоҳ ﷺ қудуқнинг лабига ўтирдилар ва ё дуо қилдилар, ё унга (сув) пуркадилар. Шунда (сув) қайнаб тошди, биз ҳам ичдик, (ҳайвонларни ҳам) суғордик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ дарахт тагида байъатга чақирдилар. Мен одамларнинг биринчиси бўлиб унга байъат қилдим. Сўнг (бошқалар) байъат қилавердилар, токи одамларнинг ўртасига етганда: «Эй Салама, менга байъат қил», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен сизга одамларнинг биринчиси бўлиб байъат қилган эдим», дедим. У зот: «Яна (қил)», дедилар. У зот мени қуролсиз кўриб, менга бир қалқон — катта ё кичик қалқон — бердилар. Сўнг яна байъат қилдиравердилар, токи одамларнинг охирига етганда: «Менга байъат қилмайсанми?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен одамларнинг биринчисида, ўртасида ва охирида байъат қилдим», дедим. У зот: «Яна (қил)», дедилар. Шундай қилиб унга байъат қилдим. Сўнг у зот: «Мен сенга берган қалқонинг қани?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, амаким Омир менга қуролсиз ҳолда учраб қолди, мен уни унга бердим», дедим. Шунда у зот: «Сен: ‹Аллоҳим, менга ўзимдан кўра севимлироқ бир дўст насиб қилгин›, деган кишига ўхшайсан», дедилар ва кулдилар. Сўнг мушриклар бизга сулҳ ҳақида элчи юбордилар, токи бир-биримиз томон юра бошладик. (Салама) айтди: Мен Талҳа ибн Убайдуллоҳнинг хизматкори эдим, унинг отини тайморлар ва суғорар, унинг таомидан ер эдим; аҳлимни ва молимни ташлаб, Аллоҳ ва Расули томон ҳижрат қилган эдим. Биз ва Макка аҳли сулҳ қилганимизда...