حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ بَهْزٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ قَالَ لِي سُلَيْمَانُ بْنُ هِشَامٍ إِنَّ هَذَا يَعْنِي الزُّهْرِيَّ لَا يَدَعُنَا نَأْكُلُ شَيْئًا إِلَّا أَمَرَنَا أَنْ نَتَوَضَّأَ مِنْهُ يَعْنِي مَا مَسَّتْهُ النَّارُ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ سَأَلْتُ عَنْهُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ فَقَالَ إِذَا أَكَلْتَهُ فَهُوَ طَيِّبٌ لَيْسَ عَلَيْكَ فِيهِ وُضُوءٌ فَإِذَا خَرَجَ فَهُوَ خَبِيثٌ عَلَيْكَ فِيهِ الْوُضُوءُ قَالَ فَهَلْ بِالْبَلَدِ أَحَدٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ أَقْدَمُ رَجُلٍ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ عِلْمًا قَالَ مَنْ قُلْتُ عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ قَالَ بَهْزٌ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَجِيءَ بِهِ قَالَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَّثَنِي جَابِرٌأَنَّهُمْ أَكَلُوا مَعَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ خُبْزًا وَلَحْمًا فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ
Qatoda aytdi: Sulaymon ibn Hishom menga: «Bu kishi — yaʼni az-Zuhriy — bizni hech narsa yeyishga qoʻymaydi, balki undan tahorat olishga buyuradi», dedi, yaʼni olov tekkan narsani (nazarda tutdi). (Qatoda) aytdi: Men unga: «Men bu haqda Saʼid ibn al-Musayyabdan soʻragan edim, u: ‹Uni yeganingda u pokdir, senga undan tahorat yoʻq; chiqqanida esa u nopokdir, senga undan tahorat bordir›, dedi», dedim. U: «Shaharda (buni biladigan) biror kishi bormi?» dedi. Men: «Ha, Arab yarim orolida ilmda eng qadimgi kishi (bor)», dedim. U: «Kim?» dedi. Men: «Ato ibn Abu Raboh», dedim. Bahz aytdi: Shunda unga odam yubordi va u keltirildi. (Roviy) aytdi: Unga odam yubordi, u esa: «Menga Jobir aytdiki, ular Abu Bakr as-Siddiq bilan non va goʻsht yedilar, soʻng u namoz oʻqidi va tahorat olmadi», dedi.Қатода айтди: Сулаймон ибн Ҳишом менга: «Бу киши — яъни аз-Зуҳрий — бизни ҳеч нарса ейишга қўймайди, балки ундан таҳорат олишга буюради», деди, яъни олов теккан нарсани (назарда тутди). (Қатода) айтди: Мен унга: «Мен бу ҳақда Саъид ибн ал-Мусайябдан сўраган эдим, у: ‹Уни еганингда у покдир, сенга ундан таҳорат йўқ; чиққанида эса у нопокдир, сенга ундан таҳорат бордир›, деди», дедим. У: «Шаҳарда (буни биладиган) бирор киши борми?» деди. Мен: «Ҳа, Араб ярим оролида илмда энг қадимги киши (бор)», дедим. У: «Ким?» деди. Мен: «Ато ибн Абу Рабоҳ», дедим. Баҳз айтди: Шунда унга одам юборди ва у келтирилди. (Ровий) айтди: Унга одам юборди, у эса: «Менга Жобир айтдики, улар Абу Бакр ас-Сиддиқ билан нон ва гўшт едилар, сўнг у намоз ўқиди ва таҳорат олмади», деди.