حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَكَانَ جُنَادَةُ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ أَمِيرًا عَلَيْنَا فِي الْبَحْرِ سِتَّ سِنِينَ فَخَطَبَنَا ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ دَخَلْنَا عَلَى رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقُلْنَا لَهُ حَدِّثْنَا بِمَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تُحَدِّثْنَا بِمَا سَمِعْتَ مِنْ النَّاسِ قَالُوا قَالَ فَشَدَّدُوا عَلَيْهِ فَقَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أُنْذِرُكُمْ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ أُنْذِرُكُمْ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ وَهُوَ رَجُلٌ مَمْسُوحُ الْعَيْنِ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ أَظُنُّهُ قَالَ الْيُسْرَى يَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا مَعَهُ جِبَالُ خُبْزٍ وَأَنْهَارُ مَاءٍ يَبْلُغُ سُلْطَانُهُ كُلَّ مَنْهَلٍ لَا يَأْتِي أَرْبَعَةَ مَسَاجِدَ فَذَكَرَ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ وَالْمَسْجِدَ الْأَقْصَى وَالطُّورَ وَالْمَدِينَةَ غَيْرَ أَنَّ مَا كَانَ مِنْ ذَلِكَ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْوَرَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْوَرَ قَالَ ابْنُ عَوْنٍ وَأَظُنُّ فِي حَدِيثِهِ يُسَلَّطُ عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْبَشَرِ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يُحْيِيهِ وَلَا يُسَلَّطُ عَلَى غَيْرِهِ
Mujohid aytdi: Junoda ibn Abu Umayya olti yil dengizda bizga amir boʻldi. Bir kuni u bizga xutba qilib dedi: Biz Nabiy ﷺning sahobalaridan bir kishining huzuriga kirdik va unga: «Bizga Rasululloh ﷺdan eshitgan narsangni soʻzlab ber, odamlardan eshitganingni soʻzlama», dedik. Ular unga qattiq turib olishdi. Shunda u dedi: Rasululloh ﷺ oramizda turib: «Men sizlarni Masih Dajjoldan ogohlantiraman, men sizlarni Masih Dajjoldan ogohlantiraman. U koʻzi oʻchirilgan bir kishidir» — Ibn Avn aytdi: Chamasi u chap koʻzini aytdi — «u yerda qirq tong turadi; u bilan birga non togʻlari va suv daryolari boʻladi; uning hukmi har bir suv manbaiga yetadi. U toʻrtta masjidga kelmaydi» — u Masjidul-Haromni, Masjidul-Aqsoni, Turni va Madinani zikr qildi — «Ammo shulardan nima boʻlsa ham, bilinglarki, Alloh koʻr emas, Alloh koʻr emas, Alloh koʻr emas». Ibn Avn aytdi: Chamasi uning hadisida: «Unga insonlardan bir kishi ustidan hukm beriladi, u uni oʻldiradi, soʻng tiriltiradi; undan boshqasi ustidan esa hukm berilmaydi», (deyilgan).Мужоҳид айтди: Жунода ибн Абу Умайя олти йил денгизда бизга амир бўлди. Бир куни у бизга хутба қилиб деди: Биз Набий ﷺнинг саҳобаларидан бир кишининг ҳузурига кирдик ва унга: «Бизга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган нарсангни сўзлаб бер, одамлардан эшитганингни сўзлама», дедик. Улар унга қаттиқ туриб олишди. Шунда у деди: Расулуллоҳ ﷺ орамизда туриб: «Мен сизларни Масиҳ Дажжолдан огоҳлантираман, мен сизларни Масиҳ Дажжолдан огоҳлантираман. У кўзи ўчирилган бир кишидир» — Ибн Авн айтди: Чамаси у чап кўзини айтди — «у ерда қирқ тонг туради; у билан бирга нон тоғлари ва сув дарёлари бўлади; унинг ҳукми ҳар бир сув манбаига етади. У тўртта масжидга келмайди» — у Масжидул-Ҳаромни, Масжидул-Ақсони, Турни ва Мадинани зикр қилди — «Аммо шулардан нима бўлса ҳам, билингларки, Аллоҳ кўр эмас, Аллоҳ кўр эмас, Аллоҳ кўр эмас». Ибн Авн айтди: Чамаси унинг ҳадисида: «Унга инсонлардан бир киши устидан ҳукм берилади, у уни ўлдиради, сўнг тирилтиради; ундан бошқаси устидан эса ҳукм берилмайди», (дейилган).