حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ أَنَّ أَبَا أَيُّوبَ أَخْبَرَهُأَنَّ أَعْرَابِيًّا عَرَضَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي مَسِيرٍ فَأَخَذَ بِخِطَامِ نَاقَتِهِ أَوْ بِزِمَامِ نَاقَتِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي بِمَا يُقَرِّبُنِي مِنْ الْجَنَّةِ وَيُبَاعِدُنِي مِنْ النَّارِ قَالَ تَعْبُدُ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ
Abu Ayyub (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Nabiy ﷺ yoʻlda ketayotganlarida u zotning yoʻliga koʻndalang boʻlib, tuyalarining jilovidan tutdi-da: «Yo Rasululloh — yoki: Ey Muhammad — menga meni jannatga yaqinlashtiradigan va doʻzaxdan uzoqlashtiradigan narsani ayting», dedi. U zot: «Allohga ibodat qilasan va Unga hech narsani sherik qilmaysan; namozni (toʻkis) oʻqiysan, zakotni berasan va silai rahm qilasan», dedilar.Абу Айюб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Набий ﷺ йўлда кетаётганларида у зотнинг йўлига кўндаланг бўлиб, туяларининг жиловидан тутди-да: «Ё Расулуллоҳ — ёки: Эй Муҳаммад — менга мени жаннатга яқинлаштирадиган ва дўзахдан узоқлаштирадиган нарсани айтинг», деди. У зот: «Аллоҳга ибодат қиласан ва Унга ҳеч нарсани шерик қилмайсан; намозни (тўкис) ўқийсан, закотни берасан ва силаи раҳм қиласан», дедилар.