حَدَّثَنِي وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَكُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى فَقَرَأَ قِرَاءَةً أَنْكَرْتُهَا عَلَيْهِ فَدَخَلَ رَجُلٌ آخَرُ فَصَلَّى فَقَرَأَ قِرَاءَةً سِوَى قِرَاءَةِ صَاحِبِهِ فَلَمَّا قَضَيْنَا الصَّلَاةَ دَخَلْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا قَرَأَ قِرَاءَةً أَنْكَرْتُهَا عَلَيْهِ فَدَخَلَ هَذَا فَقَرَأَ قِرَاءَةً سِوَى قِرَاءَةِ صَاحِبِهِ فَقَالَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَءُوا فَقَرَءُوا فَقَالَ قَدْ أَحْسَنْتُمْ فَسَقَطَ فِي نَفْسِي مِنْ التَّكْذِيبِ وَلَا إِذْ كُنْتُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَدْ غَشِيَنِي ضَرَبَ صَدْرِي قَالَ فَفِضْتُ عَرَقًا وَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَرَقًا فَقَالَ لِي أُبَيٌّ إِنَّ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ لِي اقْرَأْ عَلَى حَرْفٍ فَرَدَدْتُ إِلَيْهِ أَنْ هَوِّنْ عَلَى أُمَّتِي فَرَدَّ إِلَيَّ أَنْ اقْرَأْ عَلَى حَرْفَيْنِ فَرَدَدْتُ إِلَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَنْ هَوِّنْ عَلَى أُمَّتِي فَرَدَّ عَلَيَّ أَنْ اقْرَأْ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ وَلَكَ بِكُلِّ رَدَّةٍ رَدَدْتَهَا سُؤْلَكَ أُعْطِيكَهَا فَقُلْتُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِأُمَّتِي اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِأُمَّتِي وَأَخَّرْتُ الثَّالِثَةَ لِيَوْمٍ يَرْغَبُ إِلَيَّ فِيهِ الْخَلْقُ حَتَّى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men masjidda edim. Bir kishi kirib namoz oʻqidi va men inkor qilgan (notanish) bir qiroat bilan oʻqidi. Soʻng boshqa bir kishi kirib namoz oʻqidi va oʻrtogʻining qiroatidan oʻzga bir qiroat bilan oʻqidi. Namozni tugatganimizdan keyin Rasululloh ﷺ huzuriga kirdik. Men: «Ey Allohning Rasuli, bu kishi men inkor qilgan bir qiroat bilan oʻqidi, soʻng bu (boshqasi) kirib, oʻrtogʻining qiroatidan oʻzga qiroat bilan oʻqidi», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ ularning ikkoviga: «Oʻqinglar», dedilar. Ular oʻqishdi. U zot: «Ikkovingiz ham chiroyli qildingiz», dedilar. Shunda mening qalbimga (vahiyni) yolgʻonga chiqarishdan bir narsa tushdi — johiliyatda boʻlganimda ham menda bunday (hol) boʻlmagan edi. Rasululloh ﷺ meni qoplab olgan (holatni) koʻrgach, koʻkragimga urdilar. Shunda men terga gʻarq boʻldim va goʻyo qoʻrquvdan Rabbim taboraka va taologa qarab turgandek boʻldim. Soʻng u zot menga: «Ey Ubay! Rabbim taboraka va taolo menga (xabar) yuborib: ‹Bir harf ustida oʻqi›, dedi. Men Unga: ‹Ummatimga yengil qil›, deb javob qaytardim. U menga: ‹Ikki harf ustida oʻqi›, deb javob qaytardi. Men Unga uch marta: ‹Ummatimga yengil qil›, deb javob qaytardim. Shunda U menga: ‹Yetti harf ustida oʻqi; qaytargan har bir javobing evaziga soʻraganingni senga beraman›, deb javob qaytardi. Men: ‹Allohim, ummatimni magʻfirat qil! Allohim, ummatimni magʻfirat qil!› dedim va uchinchisini xaloyiq — hatto Ibrohim (alayhissalom) ham — menga muhtoj boʻladigan kunga qoldirdim», dedilar.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен масжидда эдим. Бир киши кириб намоз ўқиди ва мен инкор қилган (нотаниш) бир қироат билан ўқиди. Сўнг бошқа бир киши кириб намоз ўқиди ва ўртоғининг қироатидан ўзга бир қироат билан ўқиди. Намозни тугатганимиздан кейин Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига кирдик. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу киши мен инкор қилган бир қироат билан ўқиди, сўнг бу (бошқаси) кириб, ўртоғининг қироатидан ўзга қироат билан ўқиди», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларнинг икковига: «Ўқинглар», дедилар. Улар ўқишди. У зот: «Икковингиз ҳам чиройли қилдингиз», дедилар. Шунда менинг қалбимга (ваҳийни) ёлғонга чиқаришдан бир нарса тушди — жоҳилиятда бўлганимда ҳам менда бундай (ҳол) бўлмаган эди. Расулуллоҳ ﷺ мени қоплаб олган (ҳолатни) кўргач, кўкрагимга урдилар. Шунда мен терга ғарқ бўлдим ва гўё қўрқувдан Раббим таборака ва таолога қараб тургандек бўлдим. Сўнг у зот менга: «Эй Убай! Раббим таборака ва таоло менга (хабар) юбориб: ‹Бир ҳарф устида ўқи›, деди. Мен Унга: ‹Умматимга енгил қил›, деб жавоб қайтардим. У менга: ‹Икки ҳарф устида ўқи›, деб жавоб қайтарди. Мен Унга уч марта: ‹Умматимга енгил қил›, деб жавоб қайтардим. Шунда У менга: ‹Етти ҳарф устида ўқи; қайтарган ҳар бир жавобинг эвазига сўраганингни сенга бераман›, деб жавоб қайтарди. Мен: ‹Аллоҳим, умматимни мағфират қил! Аллоҳим, умматимни мағфират қил!› дедим ва учинчисини халойиқ — ҳатто Иброҳим (алайҳиссалом) ҳам — менга муҳтож бўладиган кунга қолдирдим», дедилар.