قَالَ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي هَذَا الْحَدِيثَ فَأَقَرَّ بِهِ حَدَّثَنِي مَهْدِيُّ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنِي ضَمْرَةُ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ عَنْ قَنْبَرٍ حَاجِبِ مُعَاوِيَةَ قَالَكَانَ أَبُو ذَرٍّ يُغَلِّظُ لِمُعَاوِيَةَ قَالَ فَشَكَاهُ إِلَى عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَإِلَى أَبِي الدَّرْدَاءِ وَإِلَى عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَإِلَى أُمِّ حَرَامٍ فَقَالَ إِنَّكُمْ قَدْ صَحِبْتُمْ كَمَا صَحِبَ وَرَأَيْتُمْ كَمَا رَأَى فَإِنْ رَأَيْتُمْ أَنْ تُكَلِّمُوهُ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَجَاءَ فَكَلَّمُوهُ فَقَالَ أَمَّا أَنْتَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَدْ أَسْلَمْتَ قَبْلِي وَلَكَ السِّنُّ وَالْفَضْلُ عَلَيَّ وَقَدْ كُنْتُ أَرْغَبُ بِكَ عَنْ مِثْلِ هَذَا الْمَجْلِسِ وَأَمَّا أَنْتَ يَا أبا الدَّرْدَاءِ فَإِنْ كَادَتْ وَفَاةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَفُوتَكَ ثُمَّ أَسْلَمْتَ فَكُنْتَ مِنْ صَالِحِي الْمُسْلِمِينَ وَأَمَّا أَنْتَ يَا عَمْرُو بْنَ الْعَاصِ فَقَدْ جَاهَدْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَّا أَنْتِ يَا أُمَّ حَرَامٍ فَإِنَّمَا أَنْتِ امْرَأَةٌ وَعَقْلُكِ عَقْلُ امْرَأَةٍ وَأَمَّا أَنْتَ وَذَاكَ قَالَ فَقَالَ عُبَادَةُ لَا جَرَمَ لَا جَلَسْتُ مِثْلَ هَذَا الْمَجْلِسِ أَبَدًا
Muoviyaning hojibi Qanbar aytdi: Abu Zarr (roziyallohu anhu) Muoviyaga qattiq (soʻzlar) aytar edi. Shunda u undan Uboda ibn as-Somitga, Abud-Dardoga, Amr ibn al-Osga va Ummu Haromga shikoyat qildi va: «Sizlar ham u suhbatda boʻlgandek suhbatda boʻlgansizlar, u koʻrgandek koʻrgansizlar. Agar maʼqul koʻrsangizlar, unga (bir soʻz) aytinglar», dedi. Soʻng Abu Zarrga (odam) yubordi, u keldi va ular unga gapirishdi. Shunda u dedi: «Sen, ey Abul-Valid, mendan oldin Islomga kirgansan, yoshing ham, fazling ham mendan ustundir; men seni bunday majlisdan yuqoriroq (deb bilar) edim. Sen esa, ey Abud-Dardo, Rasululloh ﷺning vafotlari seni oʻtkazib yuborayozdi, soʻng Islomga kirding va musulmonlarning solihlaridan boʻlding. Sen esa, ey Amr ibn al-Os, Rasululloh ﷺ bilan birga jihod qilgansan. Sen esa, ey Ummu Harom, sen bir ayolsan, aqling ayol aqlidir. Sen esa — sen bilan u (bilgan ish)». Shunda Uboda: «Shubhasiz, men bundan keyin bunday majlisda hech qachon oʻtirmayman», dedi.Муовиянинг ҳожиби Қанбар айтди: Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) Муовияга қаттиқ (сўзлар) айтар эди. Шунда у ундан Убода ибн ас-Сомитга, Абуд-Дардога, Амр ибн ал-Осга ва Умму Ҳаромга шикоят қилди ва: «Сизлар ҳам у суҳбатда бўлгандек суҳбатда бўлгансизлар, у кўргандек кўргансизлар. Агар маъқул кўрсангизлар, унга (бир сўз) айтинглар», деди. Сўнг Абу Заррга (одам) юборди, у келди ва улар унга гапиришди. Шунда у деди: «Сен, эй Абул-Валид, мендан олдин Исломга киргансан, ёшинг ҳам, фазлинг ҳам мендан устундир; мен сени бундай мажлисдан юқорироқ (деб билар) эдим. Сен эса, эй Абуд-Дардо, Расулуллоҳ ﷺнинг вафотлари сени ўтказиб юбораёзди, сўнг Исломга кирдинг ва мусулмонларнинг солиҳларидан бўлдинг. Сен эса, эй Амр ибн ал-Ос, Расулуллоҳ ﷺ билан бирга жиҳод қилгансан. Сен эса, эй Умму Ҳаром, сен бир аёлсан, ақлинг аёл ақлидир. Сен эса — сен билан у (билган иш)». Шунда Убода: «Шубҳасиз, мен бундан кейин бундай мажлисда ҳеч қачон ўтирмайман», деди.