حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُهَاجِرٍ أَبُو الْحَسَنِ قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ قَالَجِئْنَا مِنْ جَنَازَةٍ فَمَرَرْنَا بِأَبِي ذَرٍّ فَقَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَرَادَ الْمُؤَذِّنُ أَنْ يُؤَذِّنَ لِلظُّهْرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْرِدْ ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُؤَذِّنَ فَقَالَ لَهُ أَبْرِدْ وَالثَّالِثَةَ أَكْبَرُ عِلْمِي شُعْبَةُ قَالَ لَهُ حَتَّى رَأَيْنَا فَيْءَ التُّلُولِ قَالَ قَالَ إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَإِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا بِالصَّلَاةِ
Zayd ibn Vahb aytdi: Biz bir janozadan kelib, Abu Zarrning oldidan oʻtdik. U aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan safarda edik, muazzin peshinga azon aytmoqchi boʻldi. Rasululloh ﷺ: «Salqinlatgin», dedilar. Soʻng u yana azon aytmoqchi boʻldi, u zot unga: «Salqinlatgin», dedilar. Uchinchi marta — bilganimcha, Shuʼba (shunday) dedi — u zot unga tepaliklarning soyasini koʻrgunimizcha (kutishni aytdilar). U zot: «Albatta, issiqning qattiqligi jahannamning qaynashidandir; issiq qattiq boʻlganda namozni salqinlatib oʻqinglar», dedilar.Зайд ибн Ваҳб айтди: Биз бир жанозадан келиб, Абу Заррнинг олдидан ўтдик. У айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан сафарда эдик, муаззин пешинга азон айтмоқчи бўлди. Расулуллоҳ ﷺ: «Салқинлатгин», дедилар. Сўнг у яна азон айтмоқчи бўлди, у зот унга: «Салқинлатгин», дедилар. Учинчи марта — билганимча, Шуъба (шундай) деди — у зот унга тепаликларнинг соясини кўргунимизча (кутишни айтдилар). У зот: «Албатта, иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир; иссиқ қаттиқ бўлганда намозни салқинлатиб ўқинглар», дедилар.