Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Uhudga chiqdilar, u zot bilan chiqqan baʼzi odamlar esa qaytib ketishdi. Shunda Rasululloh ﷺning sahobalari ikki firqa boʻlib qolishdi: bir firqa ularni oʻldirish (kerak) desa, boshqa firqa: «Yoʻq», der edi. Bas, Alloh azza va jalla: {Nega sizlar munofiqlar borasida ikki guruh boʻlib qoldingiz?} (oyatini) nozil qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, u — Toyba (Madina)dir; olov kumushning zangini ketkazganidek, u ham nopoklikni ketkazadi», dedilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Уҳудга чиқдилар, у зот билан чиққан баъзи одамлар эса қайтиб кетишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобалари икки фирқа бўлиб қолишди: бир фирқа уларни ўлдириш (керак) деса, бошқа фирқа: «Йўқ», дер эди. Бас, Аллоҳ азза ва жалла: {Нега сизлар мунофиқлар борасида икки гуруҳ бўлиб қолдингиз?} (оятини) нозил қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, у — Тойба (Мадина)дир; олов кумушнинг зангини кетказганидек, у ҳам нопокликни кетказади», дедилар.