حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي الدَّرْدَاءِ فَقَالَ بِالصِّحَّةِ لَا بِالْمَرَضِ فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الصُّدَاعَ وَالْمَلِيلَةَ لَا تَزَالُ بِالْمُؤْمِنِ وَإِنَّ ذَنْبَهُ مِثْلُ أُحُدٍ فَمَا تَدَعُهُ وَعَلَيْهِ مِنْ ذَلِكَ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ
Sahl ibn Muoz ibn Anas al-Juhaniy otasidan rivoyat qiladiki, u Abu Dardo (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdi va: «Kasallik bilan emas, sogʻliq bilan (boʻling)», dedi. Shunda Abu Dardo dedi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, bosh ogʻrigʻi va isitma moʻminni tark etmaydi; uning gunohi Uhud (togʻi)day boʻlsa ham, uni faqat ustida xantal donasi ogʻirligicha (gunoh) qolgan holda tark etadi».Саҳл ибн Муоз ибн Анас ал-Жуҳаний отасидан ривоят қиладики, у Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирди ва: «Касаллик билан эмас, соғлиқ билан (бўлинг)», деди. Шунда Абу Дардо деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, бош оғриғи ва иситма мўминни тарк этмайди; унинг гуноҳи Уҳуд (тоғи)дай бўлса ҳам, уни фақат устида хантал донаси оғирлигича (гуноҳ) қолган ҳолда тарк этади».