حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَرَوْحٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ مَيْمُونٍ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ رَوْحٌ الْكُرْدِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ بُرَيْدَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَلَمَّا نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحِصْنِ أَهْلِ خَيْبَرَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللِّوَاءَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَنَهَضَ مَعَهُ مَنْ نَهَضَ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَلَقُوا أَهْلَ خَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأُعْطِيَنَّ اللِّوَاءَ غَدًا رَجُلًا يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ دَعَا عَلِيًّا وَهُوَ أَرْمَدُ فَتَفَلَ فِي عَيْنَيْهِ وَأَعْطَاهُ اللِّوَاءَ وَنَهَضَ النَّاسُ مَعَهُ فَلَقِيَ أَهْلَ خَيْبَرَ وَإِذَا مَرْحَبٌ يَرْتَجِزُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَهُوَ يَقُولُ لَقَدْ عَلِمَتْ خَيْبَرُ أَنِّي مَرْحَبُشَاكِي السِّلَاحِ بَطَلٌ مُجَرَّبُأَطْعَنُ أَحْيَانًا وَحِينًا أَضْرِبُإِذَا اللُّيُوثُ أَقْبَلَتْ تَلَهَّبُقَالَ فَاخْتَلَفَ هُوَ وَعَلِيٌّ ضَرْبَتَيْنِ فَضَرَبَهُ عَلَى هَامَتِهِ حَتَّى عَضَّ السَّيْفُ مِنْهَا بِأَضْرَاسِهِ وَسَمِعَ أَهْلُ الْعَسْكَرِ صَوْتَ ضَرْبَتِهِ قَالَ وَمَا تَتَامَّ آخِرُ النَّاسِ مَعَ عَلِيٍّ حَتَّى فُتِحَ لَهُ وَلَهُمْ
Burayda al-Aslamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybar ahlining qalʼasi oldiga tushganlarida, bayroqni Umar ibn al-Xattobga berdilar va u bilan birga musulmonlardan chiqadiganlar chiqdi. Ular Xaybar ahli bilan toʻqnashdilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ertaga bayroqni Allohni va Uning Rasulini sevadigan, Alloh va Uning Rasuli ham uni sevadigan bir kishiga beraman», dedilar. Ertasi kun boʻlganda, Alini chaqirdilar — u koʻzi ogʻriyotgan edi. U zot uning koʻzlariga tupurdilar va unga bayroqni berdilar. Odamlar u bilan birga chiqdilar. U Xaybar ahli bilan uchrashdi, shunda Marhab ularning oldida rajaz aytib turgan edi. U shunday der edi: «Xaybar bilib qoldi, men Marhabman, qurol-yarogʻ osgan, sinalgan botirman. Sherlar alanga olib hujum qilsa, goh nayza sanchaman, goh qilich uraman». (Rovi) dedi: U bilan Ali ikki zarba almashdilar, shunda (Ali) uning boshiga shunday urdiki, qilich uning tishlarigacha botib bordi va lashkar ahli uning zarbasining ovozini eshitdi. (Rovi) dedi: Odamlarning oxirgisi Ali bilan yetib bormasidan burun, unga va ularga fath nasib boʻldi.Бурайда ал-Асламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбар аҳлининг қалъаси олдига тушганларида, байроқни Умар ибн ал-Хаттобга бердилар ва у билан бирга мусулмонлардан чиқадиганлар чиқди. Улар Хайбар аҳли билан тўқнашдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эртага байроқни Аллоҳни ва Унинг Расулини севадиган, Аллоҳ ва Унинг Расули ҳам уни севадиган бир кишига бераман», дедилар. Эртаси кун бўлганда, Алини чақирдилар — у кўзи оғриётган эди. У зот унинг кўзларига тупурдилар ва унга байроқни бердилар. Одамлар у билан бирга чиқдилар. У Хайбар аҳли билан учрашди, шунда Марҳаб уларнинг олдида ражаз айтиб турган эди. У шундай дер эди: «Хайбар билиб қолди, мен Марҳабман, қурол-яроғ осган, синалган ботирман. Шерлар аланга олиб ҳужум қилса, гоҳ найза санчаман, гоҳ қилич ураман». (Рови) деди: У билан Али икки зарба алмашдилар, шунда (Али) унинг бошига шундай урдики, қилич унинг тишларигача ботиб борди ва лашкар аҳли унинг зарбасининг овозини эшитди. (Рови) деди: Одамларнинг охиргиси Али билан етиб бормасидан бурун, унга ва уларга фатҳ насиб бўлди.