حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ هُوَ ابْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَرامِ بْنِ مُحَيِّصَةَأَنَّ نَاقَةً لِلْبَرَاءِ دَخَلَتْ حَائِطًا فَأَفْسَدَتْ فِيهِ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَلَى أَهْلِ الْحَوَائِطِ حِفْظَهَا بِالنَّهَارِ وَأَنَّ مَا أَفْسَدَتْ الْمَوَاشِي بِاللَّيْلِ ضَامِنٌ عَلَى أَهْلِهَا
Harom ibn Muhayyisadan rivoyat qilinadiki, Baroʼning bir tuyasi bir bogʻga kirib, unda (ekinni) buzib tashladi. Shunda Rasululloh ﷺ bogʻ egalariga kunduzi ularni qoʻriqlash (majburiyati) borligini, chorva mollari kechasi buzgan narsaga esa ularning egalari zomin boʻlishini hukm qildilar.Ҳаром ибн Муҳаййисадан ривоят қилинадики, Барўнинг бир туяси бир боғга кириб, унда (экинни) бузиб ташлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ боғ эгаларига кундузи уларни қўриқлаш (мажбурияти) борлигини, чорва моллари кечаси бузган нарсага эса уларнинг эгалари зомин бўлишини ҳукм қилдилар.