حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي عُفَيْرٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ مُحَيِّصَةَ بْنِ مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّهُكَانَ لَهُ غُلَامٌ حَجَّامٌ يُقَالُ لَهُ نَافِعٌ أَبُو طَيِّبَةَ فَانْطَلَقَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُهُ عَنْ خَرَاجِهِ فَقَالَ لَا تَقْرَبْهُ فَرَدَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اعْلِفْ بِهِ النَّاضِحَ وَاجْعَلْهُ فِي كِرْشِهِ

Muhayyisa ibn Masʼud al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, uning Nofeʼ Abu Toyba deb ataladigan qon oluvchi (hajjom) quli bor edi. U Rasululloh ﷺning huzurlariga borib, uning xirojidan (topgan haqidan) soʻradi. U zot: «Unga yaqinlashma», dedilar. U yana Rasululloh ﷺga qaytarib soʻradi. Shunda u zot: «Uni suv tashiydigan tuyaga yem qilib ber va uning qorniga sol», dedilar.Муҳаййиса ибн Масъуд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, унинг Нофеъ Абу Тойба деб аталадиган қон олувчи (ҳажжом) қули бор эди. У Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бориб, унинг хирожидан (топган ҳақидан) сўради. У зот: «Унга яқинлашма», дедилар. У яна Расулуллоҳ ﷺга қайтариб сўради. Шунда у зот: «Уни сув ташийдиган туяга ем қилиб бер ва унинг қорнига сол», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ مُحَيِّصَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُاسْتَأْذَنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِجَارَةِ الْحَجَّامِ فَنَهَاهُ عَنْهَا فَلَمْ يَسْأَلْهُ فِيهَا حَتَّى قَالَ لَهُ اعْلِفْهُ نَاضِحَكَ وَأَطْعِمْهُ رَقِيقَكَ

Ibn Muhayyisa otasidan rivoyat qiladiki, u Rasululloh ﷺdan qon oluvchining (hajjomning) haqi haqida ruxsat soʻradi, u zot esa uni undan qaytardilar. U bu haqda soʻrayverdi, nihoyat u zot unga: «Uni suv tashuvchi tuyangga yem qilib ber va qulingga yedir», dedilar.Ибн Муҳаййиса отасидан ривоят қиладики, у Расулуллоҳ ﷺдан қон олувчининг (ҳажжомнинг) ҳақи ҳақида рухсат сўради, у зот эса уни ундан қайтардилар. У бу ҳақда сўрайверди, ниҳоят у зот унга: «Уни сув ташувчи туянгга ем қилиб бер ва қулингга едир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ هُوَ ابْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَرامِ بْنِ مُحَيِّصَةَأَنَّ نَاقَةً لِلْبَرَاءِ دَخَلَتْ حَائِطًا فَأَفْسَدَتْ فِيهِ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ عَلَى أَهْلِ الْحَوَائِطِ حِفْظَهَا بِالنَّهَارِ وَأَنَّ مَا أَفْسَدَتْ الْمَوَاشِي بِاللَّيْلِ ضَامِنٌ عَلَى أَهْلِهَا

Harom ibn Muhayyisadan rivoyat qilinadiki, Baroʼning bir tuyasi bir bogʻga kirib, unda (ekinni) buzib tashladi. Shunda Rasululloh ﷺ bogʻ egalariga kunduzi ularni qoʻriqlash (majburiyati) borligini, chorva mollari kechasi buzgan narsaga esa ularning egalari zomin boʻlishini hukm qildilar.Ҳаром ибн Муҳаййисадан ривоят қилинадики, Барўнинг бир туяси бир боғга кириб, унда (экинни) бузиб ташлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ боғ эгаларига кундузи уларни қўриқлаш (мажбурияти) борлигини, чорва моллари кечаси бузган нарсага эса уларнинг эгалари зомин бўлишини ҳукм қилдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَرَامِ بْنِ سَاعِدَةَ بْنِ مُحَيِّصَةَ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَكَانَ لَهُ غُلَامٌ حَجَّامٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو طَيِّبَةَ يَكْسِبُ كَسْبًا كَثِيرًا فَلَمَّا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ كَسْبِ الْحَجَّامِ اسْتَرْخَصَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ فَأَبَى عَلَيْهِ فَلَمْ يَزَلْ يُكَلِّمُهُ فِيهِ وَيَذْكُرُ لَهُ الْحَاجَةَ حَتَّى قَالَ لَهُ لِتُلْقِ كَسْبَهُ فِي بَطْنِ نَاضِحِكَ

Harom ibn Soida ibn Muhayyisa ibn Masʼud aytdi: Uning Abu Toyba deb ataladigan qon oluvchi (hajjom) quli bor edi, u koʻp daromad topar edi. Rasululloh ﷺ hajjomning daromadidan qaytarganlarida, u Rasululloh ﷺdan bu haqda ruxsat soʻradi, u zot esa unga (ruxsat berishni) rad etdilar. U bu haqda u zot bilan gapiraverdi va ehtiyojini zikr qilaverdi, nihoyat u zot unga: «Uning daromadini suv tashiydigan tuyangning qorniga tashla», dedilar.Ҳаром ибн Соида ибн Муҳаййиса ибн Масъуд айтди: Унинг Абу Тойба деб аталадиган қон олувчи (ҳажжом) қули бор эди, у кўп даромад топар эди. Расулуллоҳ ﷺ ҳажжомнинг даромадидан қайтарганларида, у Расулуллоҳ ﷺдан бу ҳақда рухсат сўради, у зот эса унга (рухсат беришни) рад этдилар. У бу ҳақда у зот билан гапираверди ва эҳтиёжини зикр қилаверди, ниҳоят у зот унга: «Унинг даромадини сув ташийдиган туянгнинг қорнига ташла», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَرَامِ بْنِ سَعْدِ بْنِ مُحَيِّصَةَ أَنَّ مُحَيِّصَةَسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ كَسْبِ حَجَّامٍ لَهُ فَنَهَاهُ عَنْهُ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ يُكَلِّمُهُ حَتَّى قَالَ اعْلِفْهُ نَاضِحَكَ وَأَطْعِمْهُ رَقِيقَكَ

Harom ibn Saʼd ibn Muhayyisadan rivoyat qilinadiki, Muhayyisa Nabiy ﷺdan oʻzining hajjomi topgan daromad haqida soʻradi, u zot esa uni undan qaytardilar. U zot bilan gapiraverdi, nihoyat u zot: «Uni suv tashiydigan tuyangga yem qilib ber va qulingga yedir», dedilar.Ҳаром ибн Саъд ибн Муҳаййисадан ривоят қилинадики, Муҳаййиса Набий ﷺдан ўзининг ҳажжоми топган даромад ҳақида сўради, у зот эса уни ундан қайтардилар. У зот билан гапираверди, ниҳоят у зот: «Уни сув ташийдиган туянгга ем қилиб бер ва қулингга едир», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ وَسَمِعَهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَحَرَامِ بْنِ سَعْدِ بْنِ مُحَيِّصَةَأَنَّ نَاقَةً لِلْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ دَخَلَتْ حَائِطَ قَوْمٍ فَأَفْسَدَتْ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحِفْظِ الْأَمْوَالِ عَلَى أَهْلِهَا بِالنَّهَارِ وَأَنَّ عَلَى أَهْلِ الْمَاشِيَةِ مَا أَصَابَتْ بِاللَّيْلِحَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَرَامِ بْنِ سَاعِدَةَ بْنِ مُحَيِّصَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ مُحَيِّصَةَ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ كَانَ لَهُ غُلَامٌ حَجَّامٌ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Saʼid ibnul-Musayyab va Harom ibn Saʼd ibn Muhayyisadan rivoyat qilinadiki, Baroʼ ibn Ozibning bir tuyasi bir qavmning bogʻiga kirib, (ekinni) buzib tashladi. Shunda Rasululloh ﷺ mol-mulkni kunduzi qoʻriqlash uning egalari zimmasida ekanini, chorva egalari zimmasida esa u (chorva) kechasi yetkazgan zarar borligini hukm qildilar. Boshqa isnod bilan, Harom ibn Soida ibn Muhayyisa ibn Masʼud otasidan, u bobosi Muhayyisa ibn Masʼuddan rivoyat qilib aytdi: Uning qon oluvchi (hajjom) quli bor edi — soʻng hadisni zikr qildi.Саъид ибнул-Мусайяб ва Ҳаром ибн Саъд ибн Муҳаййисадан ривоят қилинадики, Барў ибн Озибнинг бир туяси бир қавмнинг боғига кириб, (экинни) бузиб ташлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ мол-мулкни кундузи қўриқлаш унинг эгалари зиммасида эканини, чорва эгалари зиммасида эса у (чорва) кечаси етказган зарар борлигини ҳукм қилдилар. Бошқа иснод билан, Ҳаром ибн Соида ибн Муҳаййиса ибн Масъуд отасидан, у бобоси Муҳаййиса ибн Масъуддан ривоят қилиб айтди: Унинг қон олувчи (ҳажжом) қули бор эди — сўнг ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَرَامِ بْنِ مُحَيِّصَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ كَسْبِ الْحَجَّامِ فَنَهَاهُ فَأَعَادَ عَلَيْهِ فَنَهَاهُ فَذَكَرَ مِنْ حَاجَتِهِ فَقَالَ اعْلِفْ نَاضِحَكَ وَأَطْعِمْهُ رَقِيقَكَ

Harom ibn Muhayyisa otasidan rivoyat qiladiki, u Nabiy ﷺdan qon oluvchi (hajjom)ning kasbi haqida soʻradi, u zot uni qaytardilar. U yana takrorlab soʻradi, u zot yana qaytardilar. Soʻng u ehtiyojini zikr qildi. Shunda u zot: «Suv tashiydigan tuyangga yem qilib ber va qulingga yedir», dedilar.Ҳаром ибн Муҳаййиса отасидан ривоят қиладики, у Набий ﷺдан қон олувчи (ҳажжом)нинг касби ҳақида сўради, у зот уни қайтардилар. У яна такрорлаб сўради, у зот яна қайтардилар. Сўнг у эҳтиёжини зикр қилди. Шунда у зот: «Сув ташийдиган туянгга ем қилиб бер ва қулингга едир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَرَامِ بْنِ مُحَيِّصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ نَاقَةً لِلْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ دَخَلَتْ حَائِطَ رَجُلٍ فَأَفْسَدَتْهُ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَهْلِ الْأَمْوَالِ حِفْظَهَا بِالنَّهَارِ وَعَلَى أَهْلِ الْمَوَاشِي حِفْظَهَا بِاللَّيْلِ

Harom ibn Muhayyisa otasidan (Muhayyisa (roziyallohu anhu)dan) rivoyat qilinadiki, Baroʼ ibn Ozibning tuyasi bir kishining bogʻiga kirib, uni (ekinni) buzib tashladi. Shunda Rasululloh ﷺ mol-mulk (bogʻ-ekin) egalarining zimmasiga uni kunduzi qoʻriqlashni, chorva egalarining zimmasiga esa uni (chorvani) kechasi qoʻriqlashni yuklab hukm qildilar.Ҳаром ибн Муҳаййиса отасидан (Муҳаййиса (розияллоҳу анҳу)дан) ривоят қилинадики, Барў ибн Озибнинг туяси бир кишининг боғига кириб, уни (экинни) бузиб ташлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ мол-мулк (боғ-экин) эгаларининг зиммасига уни кундузи қўриқлашни, чорва эгаларининг зиммасига эса уни (чорвани) кечаси қўриқлашни юклаб ҳукм қилдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَرَامِ بْنِ مُحَيِّصَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ كَسْبِ الْحَجَّامِ فَنَهَاهُ عَنْهُ فَذَكَرَ لَهُ الْحَاجَةَ فَقَالَ اعْلِفْهُ نَوَاضِحَكَ

Muhayyisa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Paygʻambar ﷺdan qon oluvchi (hajjom)ning kasbi haqida soʻradi. U zot uni bundan qaytardilar. Shunda u ehtiyoji borligini aytdi. Bas, u zot: «Uni suv tashiydigan tuyalaringga yem qilib ber», dedilar.Муҳаййиса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Пайғамбар ﷺдан қон олувчи (ҳажжом)нинг касби ҳақида сўради. У зот уни бундан қайтардилар. Шунда у эҳтиёжи борлигини айтди. Бас, у зот: «Уни сув ташийдиган туяларингга ем қилиб бер», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَيُّوبَأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ حَدَّثَهُ يُقَالُ لَهُ مُحَيِّصَةُ كَانَ لَهُ غُلَامٌ حَجَّامٌ فَزَجَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ كَسْبِهِ فَقَالَ أَفَلَا أُطْعِمُهُ يَتَامَى لِي قَالَ لَا قَالَ أَفَلَا أَتَصَدَّقُ بِهِ قَالَ لَا فَرَخَّصَ لَهُ أَنْ يَعْلِفَهُ نَاضِحَهُ

Muhammad ibn Ayyubdan rivoyat qilinadiki, ansorlardan Muhayyisa deb ataladigan bir kishi unga soʻzlab berdi: Uning qon oluvchi (hajjom) quli bor edi. Rasululloh ﷺ uni uning daromadidan qattiq qaytardilar. U: «Uni oʻzimning yetimlarimga yedirmaymanmi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. U: «Uni sadaqa qilmaymanmi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Soʻng u zot unga uni suv tashiydigan tuyasiga yem qilib berishga ruxsat berdilar.Муҳаммад ибн Айюбдан ривоят қилинадики, ансорлардан Муҳаййиса деб аталадиган бир киши унга сўзлаб берди: Унинг қон олувчи (ҳажжом) қули бор эди. Расулуллоҳ ﷺ уни унинг даромадидан қаттиқ қайтардилар. У: «Уни ўзимнинг етимларимга едирмайманми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. У: «Уни садақа қилмайманми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. Сўнг у зот унга уни сув ташийдиган туясига ем қилиб беришга рухсат бердилар.