حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ أَنْكَرْتُ بَصَرِي وَالسُّيُولُ تَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِي فَلَوَدِدْتُ أَنَّكَ جِئْتَ فَصَلَّيْتَ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مَسْجِدًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ فَمَرَّ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فَاسْتَتْبَعَهُ فَانْطَلَقَ مَعَهُ فَاسْتَأْذَنَ فَدَخَلَ عَلَيَّ فَقَالَ وَهُوَ قَائِمٌ أَيْنَ تُرِيدُ أَنْ أُصَلِّيَ فَأَشَرْتُ لَهُ حَيْثُ أُرِيدُ قَالَ ثُمَّ حَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ صَنَعْنَاهُ لَهُ قَالَ فَسَمِعَ أَهْلُ الْوَادِي يَعْنِي أَهْلَ الدَّارِ فَثَابُوا إِلَيْهِ حَتَّى امْتَلَأَ الْبَيْتُ فَقَالَ رَجُلٌ أَيْنَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُنِ وَرُبَّمَا قَالَ مَالِكُ بْنُ الدُّخَيْشِنِ فَقَالَ رَجُلٌ ذَاكَ رَجُلٌ مُنَافِقٌ لَا يُحِبُّ اللَّهَ وَلَا رَسُولَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُولُ هُوَ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَّا نَحْنُ فَنَرَى وَجْهَهُ وَحَدِيثَهُ إِلَى الْمُنَافِقِينَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْضًا لَا تَقُولُ هُوَ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَلَنْ يُوَافِيَ عَبْدٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا حُرِّمَ عَلَى النَّارِ قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَفَرًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ

Itbon ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Koʻzim xiralashib qoldi, sel suvlari esa men bilan masjidim orasini toʻsib qoʻyadi. Kelib, uyimda bir joyda namoz oʻqib bersangiz, men uni masjid qilib olsam», dedim. Nabiy ﷺ: «Alloh xohlasa, shunday qilaman», dedilar. Soʻng u zot Abu Bakrning yonidan oʻtib, uni ergashtirdilar va u ham u zot bilan birga bordi. U zot izn soʻrab, mening oldimga kirdilar va tik turgan holda: «Qayerda namoz oʻqishimni istaysan?» dedilar. Men u zotga oʻzim istagan joyni koʻrsatdim. Soʻng u zot uchun tayyorlagan xaziyrimiz uchun u zotni ushlab qoldim. Vodiy ahli — yaʼni hovli ahli — buni eshitib, u zotning huzurlariga toʻplandilar, hatto uy toʻlib ketdi. Bir kishi: «Molik ibn ad-Duxshun qayerda?» dedi. Boshqa bir kishi: «U munofiq kishi, Allohni ham, Uning Rasulini ham sevmaydi», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Bunday dema, u Allohning yuzini istab: ‹Loo ilaaha illalloh›, deydi», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, biz esa uning yuzini ham, soʻzini ham munofiqlar tomonda koʻramiz», dedi. Nabiy ﷺ yana: «Bunday dema, u Allohning yuzini istab: ‹Loo ilaaha illalloh›, deydi», dedilar. U: «Shundaydir, ey Allohning Rasuli», dedi. U zot: «Allohning yuzini istab: ‹Loo ilaaha illalloh›, degan hech bir banda qiyomat kuniga yoʻliqmaydiki, unga doʻzax harom qilinmagan boʻlsin», dedilar. Mahmud aytdi: Men bu hadisni bir necha kishiga soʻzlab berdim, ular orasida Abu Ayyub ham bor edi.Итбон ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Кўзим хиралашиб қолди, сел сувлари эса мен билан масжидим орасини тўсиб қўяди. Келиб, уйимда бир жойда намоз ўқиб берсангиз, мен уни масжид қилиб олсам», дедим. Набий ﷺ: «Аллоҳ хоҳласа, шундай қиламан», дедилар. Сўнг у зот Абу Бакрнинг ёнидан ўтиб, уни эргаштирдилар ва у ҳам у зот билан бирга борди. У зот изн сўраб, менинг олдимга кирдилар ва тик турган ҳолда: «Қаерда намоз ўқишимни истайсан?» дедилар. Мен у зотга ўзим истаган жойни кўрсатдим. Сўнг у зот учун тайёрлаган хазийримиз учун у зотни ушлаб қолдим. Водий аҳли — яъни ҳовли аҳли — буни эшитиб, у зотнинг ҳузурларига тўпландилар, ҳатто уй тўлиб кетди. Бир киши: «Молик ибн ад-Духшун қаерда?» деди. Бошқа бир киши: «У мунофиқ киши, Аллоҳни ҳам, Унинг Расулини ҳам севмайди», деди. Шунда Набий ﷺ: «Бундай дема, у Аллоҳнинг юзини истаб: ‹Лоо илааҳа иллаллоҳ›, дейди», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз эса унинг юзини ҳам, сўзини ҳам мунофиқлар томонда кўрамиз», деди. Набий ﷺ яна: «Бундай дема, у Аллоҳнинг юзини истаб: ‹Лоо илааҳа иллаллоҳ›, дейди», дедилар. У: «Шундайдир, эй Аллоҳнинг Расули», деди. У зот: «Аллоҳнинг юзини истаб: ‹Лоо илааҳа иллаллоҳ›, деган ҳеч бир банда қиёмат кунига йўлиқмайдики, унга дўзах ҳаром қилинмаган бўлсин», дедилар. Маҳмуд айтди: Мен бу ҳадисни бир неча кишига сўзлаб бердим, улар орасида Абу Айюб ҳам бор эди.

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍفَلَقِيتُ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ فَقُلْتُ مَا حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ قَالَ فَحَدِّثْنِي قَالَ كَانَ فِي بَصَرِي بَعْضُ الشَّيْءِ فَبَعَثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ تَجِيءَ إِلَى مَنْزِلِي تُصَلِّيَ فِيهِ فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ شَاءَ مِنْ أَصْحَابِهِ قَالَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَنْزِلِهِ وَأَصْحَابُهُ يَتَحَدَّثُونَ وَيَذْكُرُونَ الْمُنَافِقِينَ وَمَا يَلْقَوْنَ مِنْهُمْ وَيُسْنِدُونَ عِظَمَ ذَلِكَ إِلَى مَالِكِ بْنِ الدُّخَيْشِنِ وَوَدُّوا أَنْ لَوْ دَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصَابَ شَرًّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيَقُولُ ذَلِكَ وَمَا هُوَ فِي قَلْبِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَشْهَدُ أَحَدٌ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَتَطْعَمَهُ النَّارُ أَوْ تَمَسَّهُ النَّارُحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ ثُمَّ حَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ لَنَا صَنَعْنَاهُ لَهُ فَسَمِعَ بِهِ أَهْلُ

Mahmud ibn ar-Rabiʼ aytdi: Men Itbon ibn Molik bilan uchrashib: «Sen haqingda menga yetgan hadis qanday?» dedim. Shunda u menga soʻzlab berdi. U dedi: Koʻzimda bir oz (nuqson) bor edi. Shuning uchun Rasululloh ﷺ ga (odam) yuborib: «Uyimga kelib, unda namoz oʻqib berishingizni yaxshi koʻraman, men uni namozgoh qilib olsam», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ va sahobalaridan xohlaganlari keldilar. Rasululloh ﷺ uning uyida namoz oʻqidilar, sahobalari esa gaplashib, munofiqlarni va ulardan koʻrayotgan aziyatlarini zikr qilar, buning kattasini Molik ibn ad-Duxayshinga nisbat berar hamda Rasululloh ﷺ unga qargʻish qilishlarini va uni yomonlik topishini istar edilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «U Allohdan oʻzga iloh yoʻqligiga va men Allohning Rasuli ekanligimga guvohlik bermaydimi?» dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, u buni aytadi, qalbida esa u yoʻq», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Hech kim Allohdan oʻzga iloh yoʻqligiga va men Allohning Rasuli ekanligimga guvohlik bermaydiki, doʻzax uni yesin — yoki: doʻzax unga tegsin», dedilar. Boshqa sanad bilan ham Mahmud ibn ar-Rabiʼdan, u Itbon ibn Molikdan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Маҳмуд ибн ар-Рабиъ айтди: Мен Итбон ибн Молик билан учрашиб: «Сен ҳақингда менга етган ҳадис қандай?» дедим. Шунда у менга сўзлаб берди. У деди: Кўзимда бир оз (нуқсон) бор эди. Шунинг учун Расулуллоҳ ﷺ га (одам) юбориб: «Уйимга келиб, унда намоз ўқиб беришингизни яхши кўраман, мен уни намозгоҳ қилиб олсам», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобаларидан хоҳлаганлари келдилар. Расулуллоҳ ﷺ унинг уйида намоз ўқидилар, саҳобалари эса гаплашиб, мунофиқларни ва улардан кўраётган азиятларини зикр қилар, бунинг каттасини Молик ибн ад-Духайшинга нисбат берар ҳамда Расулуллоҳ ﷺ унга қарғиш қилишларини ва уни ёмонлик топишини истар эдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига ва мен Аллоҳнинг Расули эканлигимга гувоҳлик бермайдими?» дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, у буни айтади, қалбида эса у йўқ», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч ким Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига ва мен Аллоҳнинг Расули эканлигимга гувоҳлик бермайдики, дўзах уни есин — ёки: дўзах унга тегсин», дедилар. Бошқа санад билан ҳам Маҳмуд ибн ар-Рабиъдан, у Итбон ибн Моликдан шунга ўхшашини ривоят қилди.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي بَيْتِهِ سُبْحَةَ الضُّحَى فَقَامُوا وَرَاءَهُ فَصَلَّوْا بِصَلَاتِهِ

Itbon ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uning uyida zuho namozini oʻqidilar; (odamlar) u zotning orqalarida turib, u zot bilan birga namoz oʻqidilar.Итбон ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унинг уйида зуҳо намозини ўқидилар; (одамлар) у зотнинг орқаларида туриб, у зот билан бирга намоз ўқидилар.