حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْحَلْوَى وَيُحِبُّ الْعَسَلَ وَكَانَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ دَارَ عَلَى نِسَائِهِ فَيَدْنُو مِنْهُنَّ فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَاحْتَبَسَ عِنْدَهَا أَكْثَرَ مِمَّا كَانَ يَحْتَبِسُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةَ عَسَلٍ فَسَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَوْدَةَ وَقُلْتُ إِذَا دَخَلَ عَلَيْكِ فَإِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ فَقُولِي لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لَا فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ يُوجَدَ مِنْهُ رِيحٌ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ وَسَأَقُولُ لَهُ ذَلِكَ فَقُولِي لَهُ أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى سَوْدَةَ قَالَتْ سَوْدَةُ وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَقَدْ كِدْتُ أَنْ أُبَادِئَهُ بِالَّذِي قُلْتِ لِي وَإِنَّهُ لَعَلَى الْبَابِ فَرَقًا مِنْكِ فَلَمَّا دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِرَ قَالَ لَا قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ قَالَ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ قُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيَّ قُلْتُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَى صَفِيَّةَ فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَسْقِيكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shirinlikni va asalni yoqtirar edilar. Asr namozini oʻqiganlarida, xotinlarining huzuriga navbat bilan aylanib, ularning yoniga yaqinlashar edilar. (Bir kuni) u zot Hafsaning huzuriga kirib, odatdagidan koʻra koʻproq turib qoldilar. Men buning sababini soʻradim. Menga: «Hafsaga oʻz qavmidan bir ayol bir idish asal hadya qilibdi, u esa Rasululloh ﷺga undan ichirdi», deyildi. Men: «Vallohi, biz u zot uchun bir tadbir qilamiz», dedim. Buni Savdaga aytib, unga dedim: «U zot huzuringga kirib, senga yaqinlashganda, unga: ‹Yo Rasululloh, magʻofir yedingizmi?› degin. Shunda u zot senga: ‹Yoʻq›, deydilar. Sen unga: ‹Unda bu qanday hid?› degin. Rasululloh ﷺ oʻzlaridan (yoqimsiz) hid sezilishini juda ogʻir olar edilar — shunda u zot senga: ‹Hafsa menga bir qultum asal ichirdi›, deydilar. Sen unga: ‹Uning asalarisi urfut (degan oʻsimlik)dan yegan ekan›, degin. Men ham u zotga shuni aytaman. Sen ham aytgin, ey Safiyya». U zot Savdaning huzuriga kirganlarida, Savda aytdi: «Undan boʻlak iloh boʻlmagan Zot bilan qasamki, u zot hali eshik oldida turganlaridayoq, sen menga aytgan gapni aytib yuborayozdim — sendan qoʻrqib». Rasululloh ﷺ yaqinlashganlarida, (Savda): «Yo Rasululloh, magʻofir yedingizmi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. (Savda): «Unda bu qanday hid?» dedi. U zot: «Hafsa menga bir qultum asal ichirdi», dedilar. (Savda): «Uning asalarisi urfutdan yegan ekan», dedi. U zot mening huzurimga kirganlarida, men ham u zotga shunday dedim. Soʻng Safiyyaning huzuriga kirdilar, u ham shunday dedi. Hafsaning huzuriga kirganlarida esa, u: «Yo Rasululloh, sizga undan ichirmaymi?» dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ширинликни ва асални ёқтирар эдилар. Аср намозини ўқиганларида, хотинларининг ҳузурига навбат билан айланиб, уларнинг ёнига яқинлашар эдилар. (Бир куни) у зот Ҳафсанинг ҳузурига кириб, одатдагидан кўра кўпроқ туриб қолдилар. Мен бунинг сабабини сўрадим. Менга: «Ҳафсага ўз қавмидан бир аёл бир идиш асал ҳадя қилибди, у эса Расулуллоҳ ﷺга ундан ичирди», дейилди. Мен: «Валлоҳи, биз у зот учун бир тадбир қиламиз», дедим. Буни Савдага айтиб, унга дедим: «У зот ҳузурингга кириб, сенга яқинлашганда, унга: ‹Ё Расулуллоҳ, мағофир едингизми?› дегин. Шунда у зот сенга: ‹Йўқ›, дейдилар. Сен унга: ‹Унда бу қандай ҳид?› дегин. Расулуллоҳ ﷺ ўзларидан (ёқимсиз) ҳид сезилишини жуда оғир олар эдилар — шунда у зот сенга: ‹Ҳафса менга бир қултум асал ичирди›, дейдилар. Сен унга: ‹Унинг асалариси урфут (деган ўсимлик)дан еган экан›, дегин. Мен ҳам у зотга шуни айтаман. Сен ҳам айтгин, эй Сафийя». У зот Савданинг ҳузурига кирганларида, Савда айтди: «Ундан бўлак илоҳ бўлмаган Зот билан қасамки, у зот ҳали эшик олдида турганларидаёқ, сен менга айтган гапни айтиб юбораёздим — сендан қўрқиб». Расулуллоҳ ﷺ яқинлашганларида, (Савда): «Ё Расулуллоҳ, мағофир едингизми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. (Савда): «Унда бу қандай ҳид?» деди. У зот: «Ҳафса менга бир қултум асал ичирди», дедилар. (Савда): «Унинг асалариси урфутдан еган экан», деди. У зот менинг ҳузуримга кирганларида, мен ҳам у зотга шундай дедим. Сўнг Сафийянинг ҳузурига кирдилар, у ҳам шундай деди. Ҳафсанинг ҳузурига кирганларида эса, у: «Ё Расулуллоҳ, сизга ундан ичирмайми?» деди.