حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ دَخَلَ عَلَيْهَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَهَا يَوْمَ فِطْرٍ أَوْ أَضْحًى وَعِنْدَهَا جَارِيَتَانِ تَضْرِبَانِ بِدُفَّيْنِ فَانْتَهَرَهُمَا أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْنَا يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ لِكُلِّ قَوْمٍ عِيدًا وَإِنَّ عِيدَنَا هَذَا الْيَوْمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Bakr uning huzuriga kirdi, Rasululloh ﷺ esa uning yonlarida edilar — fitr yoki azho (hayit) kuni edi. Uning yonida ikki joriya ikkita childirma chalayotgan edi. Abu Bakr ularni jerkib berdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bizni qoʻyib ber, ey Abu Bakr, albatta har bir qavmning bayrami bordir va albatta bizning bayramimiz mana shu kundir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Бакр унинг ҳузурига кирди, Расулуллоҳ ﷺ эса унинг ёнларида эдилар — фитр ёки азҳо (ҳайит) куни эди. Унинг ёнида икки жория иккита чилдирма чалаётган эди. Абу Бакр уларни жеркиб берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бизни қўйиб бер, эй Абу Бакр, албатта ҳар бир қавмнинг байрами бордир ва албатта бизнинг байрамимиз мана шу кундир», дедилар.