حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَفَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزُمِّلَ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ يَا خَدِيجَةُ لَقَدْ أَشْفَقْتُ عَلَى نَفْسِي بَلَاءً لَقَدْ أَشْفَقْتُ عَلَى نَفْسِي بَلَاءً قَالَتْ خَدِيجَةُ أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِي خَدِيجَةُ إِلَى وَرَقَةَ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدٍ وَكَانَ رَجُلًا قَدْ تَنَصَّرَ شَيْخًا أَعْمَى يَقْرَأُ الْإِنْجِيلَ بِالْعَرَبِيَّةِ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي رَأَى مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَلَ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ قَطُّ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا
Oisha — Nabiy ﷺ ning zavjalari (roziyallohu anho) — dedi: Soʻng u zot yuraklari titragan holda Xadijaning oldiga qaytdilar va kirib: «Meni oʻranglar, meni oʻranglar!» dedilar. Bas, u zot oʻraldilar. Qoʻrquv u zotdan ketgach: «Ey Xadija, men oʻzimga bir balo (yetishidan) qoʻrqdim, men oʻzimga bir balo (yetishidan) qoʻrqdim», dedilar. Xadija: «Xushxabar boʻlsin! Allohga qasamki, Alloh seni hech qachon xor qilmaydi: chunki sen rost gapirasan, silai rahm qilasan, (kuchsizlarning) yukini koʻtarasan, mehmonni siylaysan va haq (yoʻlidagi) musibatlarda yordam berasan», dedi. Soʻng Xadija meni Varaqa ibn Navfal ibn Asadning oldiga olib bordi — u nasroniy boʻlgan, keksa, koʻzi koʻr, Injilni arabchada oʻqiydigan kishi edi. Xadija unga: «Ey amaki, jiyaningni eshit», dedi. Varaqa unga: «Ey jiyanim, nimani koʻryapsan?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga oʻzlari koʻrgan narsaning xabarini aytdilar. Varaqa unga: «Bu — Musoga nozil boʻlgan nomusdir. Qaniydi, men bunda navqiron boʻlsam edi! Qaniydi, qavming seni (yurtingdan) chiqaradigan paytda tirik boʻlsam edi!» dedi. Rasululloh ﷺ: «Ular meni (yurtimdan) chiqaruvchimilar?» dedilar. U: «Ha; sen keltirgan narsaga oʻxshash narsani keltirgan hech bir kishi yoʻqki, dushmanlikka uchramagan boʻlsin. Agar sening kuningga yetsam, senga kuchli yordam berardim», dedi.Оиша — Набий ﷺ нинг завжалари (розияллоҳу анҳо) — деди: Сўнг у зот юраклари титраган ҳолда Хадижанинг олдига қайтдилар ва кириб: «Мени ўранглар, мени ўранглар!» дедилар. Бас, у зот ўралдилар. Қўрқув у зотдан кетгач: «Эй Хадижа, мен ўзимга бир бало (етишидан) қўрқдим, мен ўзимга бир бало (етишидан) қўрқдим», дедилар. Хадижа: «Хушхабар бўлсин! Аллоҳга қасамки, Аллоҳ сени ҳеч қачон хор қилмайди: чунки сен рост гапирасан, силаи раҳм қиласан, (кучсизларнинг) юкини кўтарасан, меҳмонни сийлайсан ва ҳақ (йўлидаги) мусибатларда ёрдам берасан», деди. Сўнг Хадижа мени Варақа ибн Навфал ибн Асаднинг олдига олиб борди — у насроний бўлган, кекса, кўзи кўр, Инжилни арабчада ўқийдиган киши эди. Хадижа унга: «Эй амаки, жиянингни эшит», деди. Варақа унга: «Эй жияним, нимани кўряпсан?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга ўзлари кўрган нарсанинг хабарини айтдилар. Варақа унга: «Бу — Мусога нозил бўлган номусдир. Қанийди, мен бунда навқирон бўлсам эди! Қанийди, қавминг сени (юртингдан) чиқарадиган пайтда тирик бўлсам эди!» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Улар мени (юртимдан) чиқарувчимилар?» дедилар. У: «Ҳа; сен келтирган нарсага ўхшаш нарсани келтирган ҳеч бир киши йўқки, душманликка учрамаган бўлсин. Агар сенинг кунингга етсам, сенга кучли ёрдам берардим», деди.