حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَجَعَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ مِنْ جَنَازَةٍ بِالْبَقِيعِ وَأَنَا أَجِدُ صُدَاعًا فِي رَأْسِي وَأَنَا أَقُولُ وَا رَأْسَاهْ قَالَ بَلْ أَنَا وَا رَأْسَاهْ قَالَ مَا ضَرَّكِ لَوْ مِتِّ قَبْلِي فَغَسَّلْتُكِ وَكَفَّنْتُكِ ثُمَّ صَلَّيْتُ عَلَيْكِ وَدَفَنْتُكِ قُلْتُ لَكِنِّي أَوْ لَكَأَنِّي بِكَ وَاللَّهِ لَوْ فَعَلْتَ ذَلِكَ لَقَدْ رَجَعْتَ إِلَى بَيْتِي فَأَعْرَسْتَ فِيهِ بِبَعْضِ نِسَائِكَ قَالَتْ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ بُدِئَ بِوَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ bir kuni Baqiʼdagi bir janozadan mening oldimga qaytdilar, men esa boshimda ogʻriq sezib: «Voy boshim!» deb turgan edim. U zot: «Balki men — voy boshim!» dedilar. Soʻng: «Mendan oldin oʻlib qolsang, senga nima ziyon boʻlardi? Men seni yuvib, kafanlab, senga namoz oʻqib, seni dafn qilardim», dedilar. Men: «Vallohi, sen shunday qilsang, uyimga qaytib, unda xotinlaringdan biri bilan kechani oʻtkazayotganingni koʻrib turgandekman», dedim. (Oisha) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ tabassum qildilar. Soʻng u zot vafot etgan ogʻriqlari boshlandi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни Бақиъдаги бир жанозадан менинг олдимга қайтдилар, мен эса бошимда оғриқ сезиб: «Вой бошим!» деб турган эдим. У зот: «Балки мен — вой бошим!» дедилар. Сўнг: «Мендан олдин ўлиб қолсанг, сенга нима зиён бўларди? Мен сени ювиб, кафанлаб, сенга намоз ўқиб, сени дафн қилардим», дедилар. Мен: «Валлоҳи, сен шундай қилсанг, уйимга қайтиб, унда хотинларингдан бири билан кечани ўтказаётганингни кўриб тургандекман», дедим. (Оиша) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ табассум қилдилар. Сўнг у зот вафот этган оғриқлари бошланди.