حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا نَذْكُرُ إِلَّا الْحَجَّ فَلَمَّا قَدِمْنَا سَرِفَ طَمِثْتُ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ قُلْتُ وَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ الْعَامَ قَالَ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ يَعْنِي حِضْتِ قَالَتْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ إِنَّ هَذَا شَيْءٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ فَافْعَلِي مَا يَفْعَلُ الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لَا تَطُوفِي بِالْبَيْتِ حَتَّى تَطْهُرِي فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ اجْعَلُوهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ إِلَّا مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ وَكَانَ الْهَدْيُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَذَوِي الْيَسَارَةِ قَالَتْ ثُمَّ رَاحُوا مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ طَهُرْتُ فَأَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ فَأَفَضْتُ يَعْنِي طُفْتُ قَالَتْ فَأُتِينَا بِلَحْمِ بَقَرٍ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَبَحَ عَنْ نِسَائِهِ الْبَقَرَ قَالَتْ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَرْجِعُ النَّاسُ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ وَأَرْجِعُ بِحَجَّةٍ فَأَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْدَفَنِي عَلَى جَمَلِهِ قَالَتْ فَإِنِّي لَأَذْكُرُ وَأَنَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ أَنِّي أَنْعَسُ فَتَضْرِبُ وَجْهِي
Qosim aytdi: Oisha (roziyallohu anho) shunday der edi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga, hajdan boshqasini tilga olmagan holda chiqdik. Sarifga yetib kelganimizda men hayz koʻrdim. Rasululloh ﷺ men yigʻlab turgan holimda huzurimga kirdilar va: ‹Seni nima yigʻlatyapti?› — dedilar. Men: ‹Bu yil chiqmagan boʻlsam ekan, deb tilab qoldim›, — dedim. (U zot): ‹Balki hayz koʻrgandirsan?› — dedilar. Men: ‹Ha›, — dedim. (U zot): ‹Bu Alloh Odam qizlariga yozib qoʻygan narsadir. Sen hoji qiladigan ishlarni qil, faqat poklanmaguningcha Baytni tavof qilma›, — dedilar. Makkaga kelganimizda Rasululloh ﷺ sahobalariga: ‹Buni umra qilib olinglar›, — dedilar. Shunda yonida hadyi boʻlganlardan boshqa odamlar ihromdan chiqdilar. Hadyi Rasululloh ﷺ bilan, Abu Bakr bilan, Umar bilan va badavlat kishilar bilan birga edi. Soʻng ular hajga talbiya aytib yoʻlga tushdilar. Nahr kuni boʻlganda men poklandim va Rasululloh ﷺ meni yubordilar, men ifoza (tavofini) qildim. Bizga qoramol goʻshti keltirildi. Men: ‹Bu nima?› — dedim. Ular: ‹Bu Rasululloh ﷺ ayollari nomidan soʻygan qoramoldir›, — deyishdi. Hasba kechasi boʻlganda men: ‹Yo Rasululloh, odamlar bir haj va bir umra bilan qaytadi, men esa bir haj bilan qaytaman›, — dedim. Shunda (u zot) Abdurahmon ibn Abu Bakrga buyurdilar, u meni tuyasining ortiga mindirib oldi. Men hali yosh qiz edim, mudrab ketib, (kajava) yuzimga tegib turganini eslayman».Қосим айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай дер эди: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга, ҳаждан бошқасини тилга олмаган ҳолда чиқдик. Сарифга етиб келганимизда мен ҳайз кўрдим. Расулуллоҳ ﷺ мен йиғлаб турган ҳолимда ҳузуримга кирдилар ва: ‹Сени нима йиғлатяпти?› — дедилар. Мен: ‹Бу йил чиқмаган бўлсам экан, деб тилаб қолдим›, — дедим. (У зот): ‹Балки ҳайз кўргандирсан?› — дедилар. Мен: ‹Ҳа›, — дедим. (У зот): ‹Бу Аллоҳ Одам қизларига ёзиб қўйган нарсадир. Сен ҳожи қиладиган ишларни қил, фақат покланмагунингча Байтни тавоф қилма›, — дедилар. Маккага келганимизда Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларига: ‹Буни умра қилиб олинглар›, — дедилар. Шунда ёнида ҳадйи бўлганлардан бошқа одамлар иҳромдан чиқдилар. Ҳадйи Расулуллоҳ ﷺ билан, Абу Бакр билан, Умар билан ва бадавлат кишилар билан бирга эди. Сўнг улар ҳажга талбия айтиб йўлга тушдилар. Наҳр куни бўлганда мен покландим ва Расулуллоҳ ﷺ мени юбордилар, мен ифоза (тавофини) қилдим. Бизга қорамол гўшти келтирилди. Мен: ‹Бу нима?› — дедим. Улар: ‹Бу Расулуллоҳ ﷺ аёллари номидан сўйган қорамолдир›, — дейишди. Ҳасба кечаси бўлганда мен: ‹Ё Расулуллоҳ, одамлар бир ҳаж ва бир умра билан қайтади, мен эса бир ҳаж билан қайтаман›, — дедим. Шунда (у зот) Абдураҳмон ибн Абу Бакрга буюрдилар, у мени туясининг ортига миндириб олди. Мен ҳали ёш қиз эдим, мудраб кетиб, (кажава) юзимга тегиб турганини эслайман».