حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ رُومَانَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْقَتْلَى أَنْ يُطْرَحُوا فِي الْقَلِيبِ فَطُرِحُوا فِيهِ إِلَّا مَا كَانَ مِنْ أُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ فَإِنَّهُ انْتَفَخَ فِي دِرْعِهِ فَمَلَأَهَا فَذَهَبُوا يُحَرِّكُوهُ فَتَزَايَلَ فَأَقَرُّوهُ وَأَلْقَوْا عَلَيْهِ مَا غَيَّبَهُ مِنْ التُّرَابِ وَالْحِجَارَةِ فَلَمَّا أَلْقَاهُمْ فِي الْقَلِيبِ وَقَفَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَهْلَ الْقَلِيبِ هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِي رَبِّي حَقًّا فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُكَلِّمُ قَوْمًا مَوْتَى قَالَ فَقَالَ لَهُمْ لَقَدْ عَلِمُوا أَنَّ مَا وَعَدْتُهُمْ حَقٌّ قَالَتْ عَائِشَةُ وَالنَّاسُ يَقُولُونَ لَقَدْ سَمِعُوا مَا قُلْتَ لَهُمْ وَإِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ عَلِمُوا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻldirilganlarni quduqqa tashlashni buyurdilar va ular unga tashlandi. Faqat Umayya ibn Xalaf mustasno: u sovuti ichida shishib, uni toʻldirib yuborgan edi. Uni qimirlatmoqchi boʻlishgan edi, (jasadi) boʻlaklana boshladi. Shunda uni oʻz holicha qoldirib, ustiga uni koʻmadigan tuproq va tosh tashlashdi. U zot ularni quduqqa tashlaganlaridan keyin, Rasululloh ﷺ ularning yonlarida turib: «Ey quduq ahli, Robbingiz vaʼda qilgan narsani haq deb topdingizmi? Men esa Robbim menga vaʼda qilgan narsani haq deb topdim», — dedilar. Sahobalari u zotga: «Yo Rasululloh, oʻlgan qavm bilan gaplashyapsizmi?» — deyishdi. (Rovi) aytdi: Shunda (u zot) ularga: «Ular men vaʼda qilgan narsa haq ekanini bilib boʻldilar», — dedilar. Oisha aytdi: Odamlar esa: «Ular sen ularga aytgan (soʻzni) eshitdilar», deb aytishadi. Holbuki Rasululloh ﷺ: «Ular bilib boʻldilar», — degan edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўлдирилганларни қудуққа ташлашни буюрдилар ва улар унга ташланди. Фақат Умайя ибн Халаф мустасно: у совути ичида шишиб, уни тўлдириб юборган эди. Уни қимирлатмоқчи бўлишган эди, (жасади) бўлаклана бошлади. Шунда уни ўз ҳолича қолдириб, устига уни кўмадиган тупроқ ва тош ташлашди. У зот уларни қудуққа ташлаганларидан кейин, Расулуллоҳ ﷺ уларнинг ёнларида туриб: «Эй қудуқ аҳли, Роббингиз ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдингизми? Мен эса Роббим менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим», — дедилар. Саҳобалари у зотга: «Ё Расулуллоҳ, ўлган қавм билан гаплашяпсизми?» — дейишди. (Рови) айтди: Шунда (у зот) уларга: «Улар мен ваъда қилган нарса ҳақ эканини билиб бўлдилар», — дедилар. Оиша айтди: Одамлар эса: «Улар сен уларга айтган (сўзни) эшитдилар», деб айтишади. Ҳолбуки Расулуллоҳ ﷺ: «Улар билиб бўлдилар», — деган эдилар.